علی‌اکبر بهشتی
همانطور که مستحضر هستید رزمایش امنیت و آرامش بعد از یک هفته به پایان رسید و جالب اینکه در مراسم پایانی، شب‌شعری هم برگزار شد. در همین رابطه شعر زیر تقدیم می‌شود به همه جان‌برکفان نیروی انتظامی و از یاد نبریم؛
«شبا که ما می‌خوابیم/ آقاپلیسه بیداره/ ما خواب خوش می‌بینیم/ اون دنبال قاتل دوچرخه‌سواره...»
در رزمایش امنیت و آرامش/ یک هفته با تو بودیم؛ پلیس/ خسته نباشی/ چه در حال مانور باشی یا نشسته باشی در آفیس! / تو آنقدر قوی هستی/ می‌دانم/ که اگر دشمن عربده کشید/ تو به او می‌گویی: / بشین سرجات، هیس! / آنگاه احتمال دارد/ از ترس تو پلیس/ دشمن، شلوارش را بکند خیس/ یک احتمال دیگر هم هست/ و آن اینکه/ تو در جنگ با عدو/ چه بکشی، چه بمیری/ از ملت بگیری/ نمره 20! / آن‌وقت به قول خدا/ جای تو در رضوان الهیس! /
***
و اما تو ای پلیس/ می‌دانم/ در مواجهات جناحی/ بی‌طرفی، بی‌گناهی/ برای تو/ قانون مهم است/ نه راست نه چپ/ نه آبی نه قرمز/ نه استقلال و نه پرسپولیس/ یک مقدار البته هستی طرفدار پاس/ عیبی ندارد/ واگذار شد به همدان/ مهم نیست! /
***
تو ای پلیس/ در لم‌یزرع ناامنی‌ها/ آنجا که قاتل دوچرخه‌سوار جولان می‌دهد/ نترسی‌ها! / زمین تشنه امنیت را با حضور بهاری خود/ طراوتی بخش و بکن خیس/ گاه می‌شود اما/ روزهایی که/ هیچ‌کس قدردان زحمات تو نیس! / اما الان صحبت این حرف‌ها نیس! / آی! / لعنت بر مزاحمان نوامیس که به 110/ زنگ می‌زنند و الکی می‌اندازند «میس»!!/
***
اینها را نه اما/ تو باید عده‌ای را آویزان کنی از ناحیه گیس/ مثال بزنم: / ابلیس/ بوش حریص/ طالبان خسیس/ و در بعد داخلی/ همین قاتل دوچرخه‌سوار/ که کشت دختربچه‌هایی را/ با نام‌های: زهرا و سارا و چند تا نقطه‌چین/ تا برسد نوبت طفل معصوم: فرنگیس! / پدرش می‌گفت/ از وقتی نیس/ انگار خانه خالیس/ یا البته/ آن اجانبی که برای ما دارند هزاران افاده و فیس/ اما خودشان... / از قرار پیر شده‌ام/ ادامه‌اش یادم نیس/
***
خلاصه/ شعرم را به پایان می‌برم/ با نثار صلوات برای همه شهدای پلیس/ از زمان هخامنشیان و تخت جمشید و پاسارگاد و پرسپولیس/ تا امروز/ که قرن چهارده خورشیدیس! / و تا فردا که هیچ‌کس از من و شما/ در این دنیا نیس/ به قول هموطنان آذری‌زبان/ لال از دنیا نری/ صلوات بیفیریس!! /