به نظر میرسد که در سینمای امروز هالیوود، ساخت یک فیلم پلیسی- جنایی با موضوعی جدید و غیرتکراری بسیار دشوار و حتی غیر ممکن باشد.
آخرین ساخته «گوین اکانر» با نام «غرور و افتخار» فیلمی است از گونه جنایی که داستان یک افسر پلیس به نام «ری تیرنی» را نقل میکند. ایفای نقش قهرمان فیلم بر عهده «ادوارد نورتن» است که پیشتر شاهد بازی او در فیلم «شعبدهباز» بودیم. تیرنی در خانوادهای متولد شده که پلیس بودن در آن به عنوان یک حرفه خانوادگی نسل به نسل به فرزندان انتقال یافته است. فیلم روند خود را در پیش میگیرد تا اینکه تحقیق درباره پروندهای که رد پای برادر بزرگتر و شوهرخواهر «ری» در آن بهعنوان مظنون به چشم میخورد وی را در تنگنا قرار میدهد. او باید بین رابطه خونی و احساس وظیفه در برابر اداره پلیس نیویورک یکی را انتخاب کند. «تیرنی» پلیسی است که برای دوری گزیدن از وقایعی که در گذشته برایش پیش آمده خود را درگیر یک شغل پشت میزی در اداره پلیس میکند. تلاش پدر و برادرش برای بازگرداندن او به میدان نبرد با مجرمان نیز بینتیجه میماند تا اینکه قتل چهار افسر پلیس او را مجبور به شروع تحقیقات میکند. کولین فرل که پیشتر نقش اسکندر مقدونی را در فیلم «الکساندر» برعهده داشت اینبار در نقش جیمی یا همان شوهر خواهر «ری» ظاهر میشود. «اکانر» در این فیلم علاوه بر کارگردانی، نوشتن فیلمنامه را نیز برعهده داشته است. برادرش هم او را در این کار همراهی کرده است. وی در اینباره میگوید: «پدرم یک افسر نیروی پلیس نیویورک بود و من در چنین عالمی بزرگ شدم. این فیلم در واقع تجلیلی است از مقام افسران پلیسی که در کمال صداقت وظیفه خود را انجام میدهند، یعنی همان چیزی که پدرم در پی آن بود. گرچه داستان بر اساس یک موضوع غیرواقعی نوشته شده اما سعی داشتم که فیلم تجلیلی از پدرم باشد.» این دو برادر همچنین به دنبال یاد آوری فیلمهای دهه 70 بودند که از فساد در دستگاه پلیس بهعنوان استعارهای برای نمایش انحرافات دستگاههای بالاتر استفاده میکردند. در سال 2000 یکی از زیرمجموعههای شرکت «نیولاین سینما» فیلمنامه را به عنوان یک پروژه سینمایی انتخاب میکند اما به دلیل وقایع 11 سپتامبر 2001 این طرح به تاخیر میافتد. جو کارناهان، مسؤول بازنویسی فیلمنامه در این باره میگوید: «پس از 11 سپتامبر وضعیتی پیش آمد که چنین فیلمی حالت ضدپلیسی پیدا میکرد. به همین دلیل پروژه به تاخیر افتاد.» طبق برنامه قرار بود فیلم «غرور و افتخار» در 14 مارس 2008 و همزمان با فیلمهای « جایی برای پیرمردها نیست»، «تاوان» و «گانگستر آمریکایی» روی پرده برود اما شرکت سازنده فیلم اعلام کرد که به دلیل نمایش فیلمهای دیگری از هنرپیشههای اصلی این فیلم، پخش آن تا سال 2009 به تعویق خواهد افتاد.
در پی این تصمیم، «اکانر» سیاستهای داخلی نیولاین و بویژه رئیس آن «باب شی» را اشتباه دانسته و اظهار میکند که از ادامه پروژه بعدی خود با این کمپانی خود داری خواهد کرد تا وضعیت فیلم «غرور و افتخار» مشخص شود و حتی عنوان میکند که فیلم را به استودیوی دیگری خواهد برد. اما در نهایت و در اکتبر 2008 فیلم روی پرده رفت تا به مجادلات پایان دهد. گذشته از حاشیهها و همانطور که در ابتدا به آن اشاره شد، به دلیل درگیر شدن فیلمهای پلیسی با کلیشه، ساخت فیلمهایی در این ژانر بسیار دشوار به نظر میرسد. بنابراین اضافه کردن مایههای درام به چنین داستانهایی میتواند تا اندازهای کلیشه را از آنها دور کند. اما درباره «غرور و افتخار» حتی درام هم نتوانست چیز جدیدی به فیلم اضافه کند و در واقع این فیلم تبدیل به نمایشی دوباره از ماجرای پلیسهای خوب و پلیسهای بد شده است. گرچه نقشآفرینی هنرپیشههای فیلم و بویژه ادوارد نورتن از نکات مثبت آن به شمار میرود اما دیالوگهای بیمحتوا، جملات اغراقآمیز و داستان پر پیچ و تاب، این فیلم را به یک کلاف پیچیده تبدیل میکند.
اضافه شدن جریانهای احساسی نظیر بیماری یکی از افراد خانواده و شام کریسمس باعث میشود تا داستان تا حدی رنگ و بوی یک غمنامه را به خود گیرد اما همین مساله باعث دمیده شدن روح در شخصیتهای فرعی فیلم میشود. فرل موفق میشود تا با کمک نورتن رابطه احساسی 2 عضو یک خانواده را به خوبی به نمایش بکشد اما از سوی دیگر در اجرای نقش یک مرد خانوادهدوست چندان موفق نیست. به زبان آوردن جملههایی مانند «هدف وسیله را توجیه میکند» از زبان جیمی نیز بر ابهام فیلم میافزاید چراکه اصلا مشخص نیست که منظور او از هدفی که در پی آن است، چیست؟ صرف نظر از احساس شخصی اکانر درباره پدرش، دقیقا مشخص نیست که چرا فیلمی مثل «غرور و افتخار» باید ساخته میشد اما در پایان باید اعتراف کرد که دستکم میتوان از آن بهعنوان یک فیلم لذت برد.
مترجم: محمد سیدعلی
فوستر «جنگ جهانی Z» را ميسازد
فارس:
«مارک فوستر»، کارگردان هالیوودی فیلم اخیر جیمز باند، بهزودی پروژه سینمایی «جنگ جهانی Z» را جلوی دوربین خواهد برد. «جی. مایکل استرازینسکی»، فیلمنامه این پروژه سینمایی را با اقتباس از رمانی به همین نام، نوشته «مکس بروکز» خواهد نوشت و کمپانی فیلمسازی «پلن بی» به ریاست «براد پیت» تهیهکنندگی آن را به عهده خواهد داشت.