کیان اسدی:
ناکامی تنها واژه‌ای نیست که بتوان با آن عملکرد تیم ملی کاراته در نوزدهمین دوره رقابت‌های قهرمانی جهان را توصیف کرد. برای نوشتن از این شکست بزرگ، ناکامی واژه کوچکی است. تیمی که در رقابت‌های دوره گذشته در فنلاند همه را شگفت‌زده کرده بود، این رویه را همچنان ادامه می‌دهد. اما چه سود که این شگفتی در جهت معکوس رخ می‌دهد. سایت فدراسیون جهانی در پیش‌درآمد خود از رقابت‌ها، ایران را با لقب «پدیده غیرقابل پیش‌بینی» آنالیز و تحلیل کرده بود و صفت غیرقابل پیش‌بینی به طرز کنایه‌آمیزی با اتفاقات رخ داده در سالن نیپون بودوکان توکیو منطبق است. آنجا که تنها صدایی که به هنگام مبارزه کاراته‌کاران ایرانی از تاتامی‌ها شنیده می‌شود، صدای برخورد ضربات حریفان بر بدن ورزشکاران ایرانی است. گویی که کیسه بوکس متحرکی در برابر حریفان قرار گرفته! برای کالبدشکافی این ناکامی‌ها نیازی به تشکیل کمیته شکست و برگزاری جلسات متعدد نیست. واگویه اتفاقاتی که در چند ماه اخیر بر مجموعه فدراسیون کاراته و تیم ملی رفته، همه چیز را عیان می‌کند. از درگیری دبیر فدراسیون تا نایب‌رئیس، ناپدید شدن جعفرقلی در اردوی پرحاشیه آلمان، اعتصاب داوران و تهدید رئیس کمیته داوران و... اتفاقاتی است که به روشنی اتمسفر حاکم بر مجموعه تیم ملی کاراته را مشخص کرده و ثابت می‌کند که آبشخور این ناکامی از کجاست. از تیمی که در اوج اختلافات، حاشیه‌ها و تشتت آرا زندگی می‌کند، چگونه می‌توان انتظار موفقیت داشت؟ طنزآمیز اینکه این لشکر شکست‌خورده قرار بود تا میزبان 90 نفر میهمان در رقابت‌ها باشد! اتفاقی که حتی منجر به اعتصاب داوران شد. اینگونه است که باید برای کسب یک مدال ناقابل سه روز تمام انتظار بکشیم تا یک برنز پیش‌پا افتاده، طلسم ناکامی‌ها را بشکند. پس از شکست ناباورانه اشرفی در برابر حریف مصری و حذف زودهنگام او و ناکامی تیم کومیته که به نوعی بهترین تیم سال‌های اخیر محسوب می‌شود و شکست عجیب برابر سنگال، حسین روحانی در وزن 60-کیلوگرم سرانجام این دور تسلسل را پایان بخشید و نوار ناکامی‌ها را پاره کرد. حسین روحانی در جدول رپرشارژ کاراته‌کای صربستانی (0-1) و فرانسوی را (2-3) شکست داد تا مدال برنز را بر گردن بیاویزد. این در حالی است که روحانی در رقابت‌های جهانی 2004 مکزیک نقره و 2006 فنلاند طلا گرفته بود. لبخند کمرنگ کاروان ایران خیلی زود از بین رفت، آنجا که حسن روحانی در 65-کیلوگرم، در همان مسابقه نخست با ارائه یک نمایش پرانتقاد در برابر حریفی از برزیل (2-3) شکست خورد و با توجه به شکست این برزیلی در دور بعدی مقابل کاراته‌کای قبرسی، از دور رقابت‌ها کنار رفت. اسماعیل ترکزاد در 75-کیلو نیز در دیدار نخست پس از تساوی صفر-صفر مقابل کاراته‌کای نروژی در پایان وقت قانونی با رای داوران، بازنده اعلام شد تا ناکامی‌های ایران تکمیل شود.