خب باید هم اینگونه می‌شد. وقتی نه فقط تهیه‌کننده یک فیلم پرحاشیه که حتی بازیگر نقش اول فیلمی هم در راستای «طبیعی بودن» دستمزد 90 میلیونی یک «بازیگر گیشه» آن هم تنها برای 3 روز ایفای نقش مصاحبه کنند، چرا این «بازیگر گیشه» هوس بلندپروازی مجدد به سرش خطور نکند و به قاعده تصاعد برای قراردادهای پیش رو متوسل نشود؟ آن هم در شرایطی که سینمای نیمه جان ایران سخت دست به گریبان مشکلات مادی و اقتصادی است و در راه رسیدن به جایگاه یک «صنعت» در تکاپوست. همه این مقدمه از آن رو بود که در میان اخبار ریز و درشت از متن و حاشیه سینمای ایران خبر رسیده، محمدرضا گلزار برای تازه‌ترین قرارداد پیش روی خود رقم 200 میلیون تومان را پیشنهاد داده است. براین اساس سایت جهان‌نیوز نوشت: در شرایطی که برخی از سینماگران علت هجوم موج سینمای مبتذل را افزایش نجومی دستمزد هنرپیشه‌های سینما می‌دانند،که ماحصل آن گرایش فیلمسازان و تهیه‌کنندگان به سمت و سوی سینمای سطحی است، خبرهای رسیده حکایت
از افزایش افسارگسیخته دستمزد یکی از هنرپیشه‌های سینما دارد. محمدرضا گلزار از هنرپیشه‌های سینمای ایران که سال گذشته برای 3 روز بازی در فیلم «دموکراسی تو روز روشن» 90 میلیون تومان دستمزد گرفته بود، در آخرین پیشنهاد برای بازی در یک فیلم دستمزد 150 تا 200 میلیونی پیشنهاد داده و این در حالی است که هفته‌نامه سینما، همچنان بحث رفع ممنوع‌التصویر بودن وی را از سال گذشته تاکنون «در هاله‌ای از ابهام» تحلیل کرده است! افزایش دستمزد گلزار در شرایطی عنوان می‌شود که اعلام دستمزد 70 میلیونی وی برای بازی در فیلم «دو خواهر» در سال گذشته، منجر به افزایش نجومی دستمزد دیگر هنرپیشه‌های سینما شد تا جایی که میزان افزایش دستمزدها در آن مقطع بین 3 تا 4 برابر بوده است. یکی از دلایل هزینه‌های تولید فیلم در ایران، دستمزدهای هنرپیشه‌هاست، به‌گونه‌ای که گاه 40 یا حتی 50 درصد هزینه تولید یک فیلم مربوط به این مقوله می‌شود و در نهایت تهیه‌کنندگان، مجبور به تولید هر اثری با پیش‌فرض «تضمین فروش» می‌شوند.