روزنامــــه کیهان در ستون یادداشت روز خود با درج مقاله‌ای به قلم حسین شریعتمداری به تحلیل وقایعی پرداخت که در پی رخداد حماسی 14خرداد با نگاه خاص مراجع عظام تقلید رقم خورد. مدیر مسؤول روزنامه کیهان در این مقاله به شرح بخشی از آن حماسه عظیم و بی نظیر پرداخت که با اعتراض مردم به مواضع آقای سیدحسن خمینی همراه بود. وی نوشت: به دنبال رخداد 14 خرداد درباره نوه محترم حضرت امام(ره)، چند تن از مراجع عظام با صدور بیانیه یا در جلسه درس خویش، با استناد به اینکه جناب سیدحسن خمینی، نوه حضرت امام است، اعتراض به ایشان را اهانت به ساحت مقدس امام راحل دانسته و محکوم کردند.
حساسیت این بزرگواران نسبت به ساحت ملکوتی حضرت امام(ره) نزد همگان پسندیده و درخور تقدیر است اما گفته‌اند که «پرسیدن عیب نیست»، از این روی نگارنده اجازه می‌خواهد در این باره به نکاتی سوال‌گونه اشاره کند که همواره و بحق، کانون پرسش مردم بوده‌اند.
1- حفظ حرمت بیت معظم حضرت امام(ره) بر همگان واجب است، چرا که آن مراد به حق پیوسته و با انبیا و اولیای الهی نشسته، نه فقط نجات دهنده مردم ایران و رهبری‌کننده آنان به صراط مستقیم بوده‌اند، بلکه جهان اسلام نیز برای همیشه تاریخ مدیون آن بزرگوار است و از این‌رو، تاکید چند تن از مراجع عظام بر ضرورت حفظ حرمت بیت امام(ره) نه فقط شنیدنی، بلکه به گوش جان خریدنی است، اما به یقین بزرگان یاد شده تصدیق می‌فرمایند که آنچه «حق» است، راه امام(ره) و شخص امام(ره) است.
2- نگارنده، اگرچه در حد و اندازه‌ای نیست که خود را در حلقه ملکوتی «عاشقان امام» تلقی کند، اما عاشقان پاکباخته امام راحل را از ژرفای دل دوست دارد و مانند آنها آرزو می‌کرد که کاش رخداد یاد شده در مراسم حماسی 14 خرداد اتفاق نمی‌افتاد، با این توضیح که کاش جناب سیدحسن خمینی در کنار سران فتنه اخیر، یعنی دشمنان بی‌چون و چرای امام(ره)، اسلام و انقلاب قرار نمی‌گرفت و باعث نمی‌شد توده‌های عظیم و دلباخته امام راحل، اعتراض و هشدار به ایشان را وظیفه خود بدانند و احساس کنند که اگر به همنشینی نوه حضرت امام(ره) با دشمنان آن حضرت اعتراض نکنند، در حق امام راحل خویش جفا کرده‌اند. آیا این احساس و این انگیزه درخور ملامت است؟!
3- دلجویی از نوه حضرت امام(ره) نه فقط مورد سوال نیست که شایسته و بایسته نیز بوده و هست و رهبر معظم انقلاب قبل از همه به این اقدام شایسته اهتمام ورزیده‌اند. اما رهبر فرزانه انقلاب در بیانات مثال زدنی آن روز خویش، «باید»ها و «نباید»های خط امام(ره) را نیز به گونه‌ای مستند و عالمانه برشمردند و به‌زعم نگارنده، بیانات ایشان اگرچه روشنگری درباره راه امام(ره) را برای همگان در پی داشت و با همین منظور هم ایراد شده بود، ولی اندرزی حکیمانه در کنار آن دلجویی پدرانه نیز بود. بدیهی است دلجویی برخی عالمان بزرگوار از جناب آقای سیدحسن خمینی همانگونه که خود فرموده‌اند به خاطر حمایت از امام راحل(ره) و بینش و منش آن حضرت بوده است و دقیقا به همین علت لازم بود این دلجویی با هشدار و اندرز به نوه محترم حضرت امام نیز همراه باشد، چرا که ایشان به دلیل همنشینی یکساله اخیر خود با دشمنان امام(ره) و عوامل نشان‌دار بیگانه مورد اعتراض مردم قرار گرفته بودند- وگرنه قبل از آن که مردم عبای نوه حضرت امام را به تبرک می‌بوسیدند- بنابراین وقتی در کنار دلجویی از وی، نسبت به مواضع غیرقابل توجیه ایشان اندرزی داده نمی‌شود، این دلجویی نقض غرض تلقی خواهد شد و این توهم را - که به یقین بی‌مورد است- پدید می‌آورد که برخی عالمان بزرگوار، رابطه نسبی با حضرت امام(ره) را از راه مبارک و شخص گرانقدر ایشان با اهمیت‌تر می‌دانند!
4- چرا مراجع عظامی که اعتراض مردم به آقای سیدحسن خمینی را اهانت به حضرت امام(ره) و بیت معظم ایشان تلقی فرموده و محکوم کرده‌اند، در مقابل اهانت سران فتنه و حامیان آنها به ساحت مقدس حضرت امام حسین علیه‌السلام، حضرت صاحب‌الزمان- روحی له‌الفدا- حضرت امام(ره)، ائتلاف با منافقان و بهائی‌ها و سلطنت طلب‌ها و مارکسیست‌ها علیه اسلام و انقلاب و امام(ره)، همراهی آشکار و بی‌پرده آنان با رژیم صهیونیستی، آمریکا، انگلیس، نفی اسلام، حمایت رسما اعلام شده آنان از تروریست‌هایی که عزاداران حسینی را در حسینیه شیراز به خاک و خون کشیده بودند، دروغ بزرگ تقلب در انتخابات، مقابله با جمهوریت نظام و ده‌ها و صدها خیانت و جنایت دیگر از این دست، سکوت فرموده و احساس خطر نکرده‌اند؟! و اگر احساس خطر کرده اند- که به یقین کرده‌اند- چرا به عنوان یک مرجع دینی برای اعلام این خطر و مقابله با فتنه‌گران احساس تکلیف نفرموده‌اند؟!
5- ممکن است گفته شود نگاه مراجع عظام یاد شده به رخداد 14 خرداد و اعتراض مردم به آقای سیدحسن خمینی بوده است و ماجرای فتنه، حساب جداگانه‌ای دارد، که با کمال احترام و عرض پوزش باید گفت؛ اعتراض مردم به نوه حضرت امام(ره) به خاطر نشست و برخاست نزدیک و حمایت‌گونه ایشان با همین سران فتنه بوده است، بنابراین، وقتی این اعتراض محکوم می‌شود و به جنایات سران فتنه کم‌ترین اشاره‌ای نمی‌شود، به طور طبیعی این پرسش از مراجع عظام در ذهن مردم شکل خواهد گرفت که دفاع از حریم مقدس امام حسین و امام زمان و اسلام و انقلاب و مردم مسلمان و شخص حضرت امام(ره) با اهمیت‌تر است یا حمایت از نوه امام راحل(ره)، آنهم در حالی که وی فقط به دلیل همراهی با سران فتنه مورد اعتراض مردم قرار گرفته است؟!
6- فتنه 88 برخلاف آنچه، عده‌ای در پی القای آن هستند، علیه آقای احمدی‌نژاد و دولت دهم نبوده است، بلکه طراحان فتنه، به گواهی شواهد و اسناد غیرقابل تردید و اعتراف صریح خودشان، مقابله با اساس اسلام و نظام اسلامی را دنبال می‌کردند و اصولا بسیار ساده‌اندیشانه است اگر تصور شود که همه دشمنان بیرونی و دنباله‌های داخلی آنها برای مقابله با رئیس‌جمهور و دولت وی بسیج شده باشند.