حامد حدادی: ایرانی‌ام؛ حمایتم نمی‌کنید؟!

ستاره بود، ستاره است و ستاره می‌شود. حامد حدادی همه اینها است و البته نیست! او در اوج اینکه برای ما ایرانی‌ها ستاره است اما در تیم ممفیس آن ارزش همیشگی‌اش را ندارد. 10 هفته از لیگ بسکتبال آمریکا می‌گذرد و حدادی همچنان چشم‌انتظار یک فرصت است؛ فرصتی که حتی در بدترین روزهای نتیجه‌گیری ممفیس هم نصیب او نمی‌شود. «در حقیقت وضع بد است. دلیلش هم این است که به من بازی نرسیده و من باید سعی و تلاش بیشتری داشته باشم تا بازی کنم. البته همه هدفم این است که خودم را به مربی تیم نشان بدهم و جزو معدود بازیکنانی باشم که در همان ابتدای کار به میدان می‌روند.» به خودش امیدواری می‌دهد. قبول می‌کند که روی نیمکت نشستن سخت است اما او این کار را یک قاعده در ممفیس می‌داند. حامد می‌گوید:« سرمربی تیم هنوز به من اعتماد نکرده و با وجود بازیکنان حاضر، طبیعی هم به نظر می‌رسد. با این حال این یک قانون است که به تازه‌وارد‌ها بازی نمی‌رسد. » شاید هر بازیکن دیگری هم به جای حدادی باشد از لحاظ روحی به هم بریزد. او نزدیک به 2ماه است که بازی نکرده و همین موضوع اعتماد به نفسش را کم کرده است: «الان نزدیک‌به2ماه است که بازی نکرده‌ام. این موضوع نه تنها اعتماد به نفسم را کم کرده بلکه سرعت بازی‌ام هم افت کرده، اما سعی می‌کنم هر روز صبح 20 دقیقه بدوم و برنامه‌های آماده‌سازی را جدی بگیرم. در حال حاضر مهم‌ترین هدفم این است که در چشم مربی باشم.»آسمان‌خراش ایران که چشم‌های زیادی را منتظر نگه داشته از یک چیز ناراحت است؛ از اینکه وقتی در ممفیس بازی نمی‌کند خبر بازی نکردنش در مطبوعات ایرانی به شکل عجیبی بازتاب دارد. او گلایه زیادی از سایت‌های خبری دارد که مدام می‌نویسند حدادی بازی نمی‌کند.«من اخبار ورزشی ایران را دوست دارم و آن را دنبال می‌کنم. بعضا اخباری را هم از خودم می‌خوانم که ناراحت‌کننده است. من وقتی می‌بینم که روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های ایران دائم از بازی نکردن من می‌نویسند و به آن می‌پردازند، ناراحت می‌شوم. این اخبار خیلی در روحیه من اثر می‌گذارد و اغلب از اینکه رسانه‌های ایران صبر و تحمل کمی دارند، دلخور می‌شوم. دوست دارم رسانه‌ها مرا در اینجا تنها نگذارند و حمایتم کنند.» این طبیعی است و باید به حامد فرصت داد. او به عقیده خودش انتظارات زیادی ندارد و خودش را آماده کرده تا برای یک فصل روی نیمکت ذخیره‌ها بنشیند. «در حال حاضر از خودم انتظار زیادی ندارم. من تازه به اینجا آمده‌ام و قطعا برای هماهنگ شدن با همه چیز به زمان نیاز دارم. اما، در شروع کار به خودم گفتم: حامد سال اول فقط روی نیمکت ممفیس هستی. البته تلاشم را برای هرچه بهتر شدن داشتم. گاهی هم پیش می‌آمد که مربی به من می‌گفت که «حامد امروز لازمت دارم، لباس بپوش و آماده شو» اما خب، به من بازی نمی‌رسید و من هم ناراحت نمی‌شدم. به هر حال باید قبول کرد که من ایرانی‌ام و به روحیه احتیاج دارم، آیا قرار نیست از من حمایت کنید؟!».