در آستانه میزبانی ایران از بزرگ‌ترین مسابقات ورزشی کشورهای اسلامی و در حالی که کمتر از یک سال و نیم تا شروع بازی‌های آسیایی گوانگجو باقی‌مانده، صحبت‌های دیروز رئیس سازمان بازرسی یک معنی بیشتر ندارد و آن هم تعطیلی ورزش است. وقتی مصطفی پورمحمدی در ادامه گفت‌وگوهای پی‌درپی‌اش که پس از پایان انتخابات کمیته ملی المپیک آغاز شد، دیروز هم صحبت از لزوم برکناری مدیران دوشغله در ورزش به میان آورد، به این نتیجه رسیدیم که باید از این به بعد ورزش را تعطیل کنیم یا حداقل اینکه باید به مدیرانی میدان بدهیم که هیچ قدرتی ندارند و تازه از ورزش می‌خواهند دوران مدیریت‌شان را شروع کنند. دیروز رئیس سازمان بازرسی کل کشور گفت: «گروهی را در سازمان بازرسی برای مشخص‌شدن فهرست افراد دوشغله در فدراسیون‌ها تعیین کرده‌ایم. تصور می‌کنم رؤسای 15 فدراسیون دوشغله هستند.» البته نکته جالب اینجاست که پورمحمدی در ادامه گفت‌وگویش با فارس از حضور 25 مدیر ورزش یا حتی بیشتر از این تعداد در راس فدراسیون‌ها سخن به میان آورد و گفت: «حتی حدسم بیش از عدد شما است. این فهرست تهیه می‌شود و به من می‌دهند. افراد زیادی در فدراسیون‌ها، هیات‌های ورزشی استان‌ها و کمیته ملی المپیک دوشغله هستند. قانون به نظرم صریح است و جای ابهام این قانون و تفسیرهای خلاف ندارد». البته به غیر از ایران این اتفاق در بسیاری از کشورها هم افتاده. مثال دم‌دست آن هم روسیه است که رئیس فدراسیونش معاون رئیس‌جمهور هم هست، اتفاقی که در نهایت موجب شد تیم ملی روسیه و تیم‌های باشگاهی این کشور در مسابقات اروپایی در یک سال اخیر به نتایجی برسند که اروپاییان هنوز هم از کسب آن در شگفتند. این واقعیتی است که در همه جای جهان وجود دارد و ما اگر بخواهیم با به راه‌انداختن موجی رسانه‌ای، ورزش‌مان را از حضور مدیران بانفوذ و امتحان پس داده محروم کنیم، ورزش کشورمان را به سمتی برده‌ایم که به غیر از ضرر هیچ چیز دیگری عایدمان نمی‌کند. آن هم درست زمانی که ورزش ایران روزهای حساسی را پیش‌رو دارد. اگر می‌خواهیم در این فضا ورزش و ذهن مدیران را درگیر چنین مسائلی کنیم باید از همین حالا مرثیه‌ای برای شکست و ناکامی ورزش ایران در بازی‌های آسیایی گوانگجو و رقابت‌های انتخابی المپیک لندن بسراییم. البته قطعا این چیزی نیست که مورد علاقه هیچ فرد ایرانی باشد و مطمئنا آنها هم به دنبال مصالح ملی هستند. اگر یک‌بار دیگر اتفاقاتی که در زمان انتخابات فدراسیون فوتبال افتاد را با هم مرور کنیم، می‌بینیم در آن برهه شیطنت‌هایی که از سوی برخی افراد انجام گرفت چه وضعیتی را برای فوتبال کشور ایجاد کرد. اتفاقی که موجب شد ذهن جامعه ایرانی درگیر انتخابات فدراسیون فوتبال شود و حتی کار به جایی رسید که فیفا باتوجه به حساس‌شدنش نسبت به فوتبال ایران، مقابل کوچک‌ترین اتفاق داخلی هم واکنش نشان می‌داد. در آن زمان هم تنها شوی رسانه‌ای که توسط چند نفر به راه افتاده بود سبب شد که فوتبال ایران روزهای تلخی را تجربه کند، در غیر این صورت چه لزومی داشت که انتخابات فدراسیون فوتبال ایران پروسه‌ای همانند انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا پیدا کند و حاشیه‌هایش هم دوبرابر حاشیه‌‌های انتخابات کذایی باشد.