گروه سیاسی:
نشریه آمریکایی «کانترپانچ» در مقالهای تحت عنوان «چرا سبزهای ایران شکست خوردند»، به قلم حسین اسماعیلزاده، استاد اقتصاد دانشگاه «دریک» آمریکا به واکاوی دلایل شکست فتنه پس از انتخابات پرداخته است. نویسنده مقاله، مطلب خود را در زمینه وقایع بعد از انتخابات ریاست جمهوری در ایران اینگونه آغاز میکند: «یک سال پس از انتخاب مجدد و پر تب و تاب محمود احمدینژاد بهعنوان رئیسجمهوری ایران، به نظر میرسد وی در شرایط سیاسی مستحکمتری نسبت به هر زمان دیگری از دوران ریاست جمهوریاش قرار دارد. با ایستادگی در مقابل تمام توطئههای بیثباتسازی بیامان داخلی و خارجی، دولت احمدینژاد اکنون در داخل ایران مطمئنتر و در خارج از این کشور از احترام بیشتری برخوردار است. البته در مقیاس گستردهتر، که ورای احمدینژاد و دولت اوست، میتوان گفت که امروز جمهوری اسلامی ایران در بسیاری از زمینهها قدرتمندتر و باثباتتر از هر زمان دیگری است». به نوشته این نشریه آمریکایی، مستحکم شدن موقعیت احمدینژاد و دولت وی در شرایطی صورت گرفته است که تهدید جلوه دادن وی یا ایران از جانب قدرتهای شرور سلطه جهانی و همپیمانان خشمگین و ناامید آنها در داخل و خارج جمهوری اسلامی ادامه داشته و حتی در زمینه اقتصاد که فشارهای زیاد تحریمها، خرابکاریها و جنگ روانی همچنان ادامه دارد، ایران با این فشارها بسیار بهتر از آنچه انتظار میرفت، مقابله کرده است. نشریه کانترپانچ در ادامه به پیشرفت علمی و فناوری و اقتصادی ایران با وجود تحریمها و نیز دیپلماسی فعال ایران در برابر انفعال غرب اشاره کرد و پس از تاکید بر بهبود موضع سیاسی احمدینژاد و همچنین جایگاه اقتصادی و ژئوپلتیکی ایران از زمان انتخاب مجدد وی بهعنوان رئیسجمهور اضافه کرد: «این در حالی است که امتیازات سیاسی مخالفان بزرگ او مانند رفسنجانی، موسوی، کروبی و خاتمی به طرز چشمگیری کاهش یافته است و «جنبش سبز» آنها اکنون در یک سردرگمی و از هم پاشیدگی قرار دارد. در واقع آقای رفسنجانی یا همان پدرخوانده سبزها، آنچنان اعتبار خود را از دست داده و آنچنان از لحاظ سیاسی ضعیف شده است که مجبور شده غرور قدرت و استقلال سال گذشته خود را بشکند و به جای آن به آیتالله خامنهای بهعنوان رهبری بی چون و چرا افتخار ورزد». به باور این استاد دانشگاه آمریکا، موسوی، اصلیترین رقیب احمدینژاد نیز به شکل قابل ملاحظهای به حاشیه رانده شد و نفوذ وی در یک سال گذشته از بین رفت تا جاییکه بیانیههای سیاسی پیش پا افتاده و پوچ وی که گاه روی وب سایت وی با نام «کلمه» قرار داده میشود، اغلب نه تنها توسط حامیان دولت و احمدینژاد مورد تمسخر قرار میگرفت بلکه از سوی بسیاری از حامیان قبلی او که به تدریج او را ترک کردهاند نیز به استهزا گرفته میشود. کانترپانچ در ادامه مقاله خود درباره علل از هم پاشیدگی «جنبش سبز» و کاهش امتیازات سیاسی رهبران آن نوشت:« برای شروع باید بگوییم که جنبش سبز مبارزه انتخاباتی غیرصادقانهای داشت. موسوی، کاندیدای آنها برای ریاست جمهوری به میدان آمد اما از پذیرش خواست اکثریت هنگامی که مشخص شد در حقیقت رای نیاورده، سر باز زد. این موضوع باعث شد بسیاری از ناظران به این باور برسند که مبارزه انتخاباتی وی بیشتر شبیه تلاش برای کودتا بود- یا به بیان دقیقتر یک کودتای سبک، در مقابل کودتاهای نظامی سنتی- تا یک مبارزه انتخاباتی همراه با حسن نیت». به نوشته این نشریه آمریکایی، اساسا بسیاری از مردم ایران احساس این نیرنگ را دارند و بر این باورند که موسوی میباید مدارک و شواهدی برای تقلب در انتخابات ارائه میکرد، در غیر این صورت او نمیباید چنین ادعایی را مطرح میکرد. به همین دلیل بود که در روزهای پس از انتخابات که طرفداران موسوی به دستورالعملهای او گوش دادند و به خیابانها آمدند، همین که روشن شد اخبار تقلب در انتخابات غلط بوده، بیشتر هواداران موسوی، او و جنبش سبز را رها کردند.