چه برنامه‌ای پشت حمایت از رحمتی وجود داشت؟
حمله به اصول کی‌روش
مهدی طاهرخانی: بدون تردید در فاصله یک ماه تا آغاز جام‌جهانی مهم‌ترین وظیفه رسانه‌های هر کشوری فارغ از اختلافاتی که بین آنها وجود دارد، حمایت از تیم ملی کشورشان است. تا پیش از این تلویزیون ما بارها در چنین مقاطعی برنامه‌های حمایتی را تولید کرده و با شعار یار دوازدهم به یاری تیم ملی رفته است اما این بار عامدانه یا ناخواسته یک اتفاق دیگر در حال رخ دادن است. بیشترین هجمه ممکن روی دروازه‌بانان تیم ملی وجود دارد. کسی به صورت مستقیم به دانیل داوری و رحمان احمدی توهین نمی‌کند اما پرداختن بیش از حد به موضوع دعوت مجدد از مهدی رحمتی، معنایی جز این ندارد. در تازه‌ترین اقدام که هفته گذشته رخ داد، برنامه ورزش از نگاه دو، مهدی رحمتی را دعوت کرد و دروازه‌بان استقلال فرصت کافی داشت تا ابراز ندامت کند. اگرچه او خیلی دیر اقدام به این کار کرده اما آیا مسؤولان برنامه‌ساز متوجه هستند خروجی این برنامه چه می‌تواند باشد؟ کارلوس کی‌روش با مربیان داخلی فرق دارد. او روی اصولش به هر قیمتی می‌ماند و هم‌اینک هم صریحا عنوان کرده رحمتی اگر به تیم ملی هم دعوت شود این اتفاق بعد از جام‌جهانی رخ می‌دهد نه قبل از آن. حالا سوال این است؛چرا باید تلویزیون همه تلاشش را انجام دهد تا فشار روی دروازه‌بانان تیم ملی بیشتر از این شود؟ رحمان احمدی پس از این اتفاقات در چند مصاحبه تلاش کرد خودش را آرام نشان دهد اما در این کار ناموفق بود. رسانه‌هایی که عامدانه هنوز تلاش دارند مهدی رحمتی را به تیم ملی سنجاق کنند، بی‌تفاوت به این صحبت کی‌روش که امکانش هرگز وجود ندارد، تنها در حال تضعیف دروازه‌بانان تیم ملی هستند.برنامه ورزش از نگاه دو که مشخص بود چند ماه است می‌خواهد رحمتی را دعوت کند، هفته قبل به خواسته‌اش رسید اما خروجی برنامه آنها چه چیزی می‌توانست باشد؟ نظر کی‌روش عوض شد؟ رحمتی به تیم ملی آمد؟ شاید برنامه‌سازان تلویزیون بیشتر به فکر یک سوژه دست اول و مخاطب‌پسند بودند از این رو بی‌توجه به عواقب این موج‌سازی، در فاصله یک ماه مانده به جام‌جهانی، مجددا بحث رحمتی را داغ کردند.
رحمان و داوری قربانیان خاموش
اما سوای بحث تلویزیون که شاید عمدی هم در آن نبود، در چند روزنامه ورزشی در طول چند ماه گذشته یک خط نامریی تخریب پدید آمده که کارش نقد غیرمنصفانه گلرهای تیم ملی است. در طول این فصل رحمان احمدی بعد از نیلسون دروازه‌بان پرسپولیس، رکورددار کلین‌شیت در لیگ برتر بود. از این رو تخریب او چندان ساده نبود اما خراب کردن دانیل داوری چرا. پس از بازی داوری مقابل بایرن‌مونیخ (قهرمان بوندس‌لیگا) چند روزنامه ما عامدانه گل‌های دریافتی داوری را به صورت تیتر درشت در صفحه نخست خود آوردند و مدعی شدند این گلر عملکرد مطلوبی ندارد. این تز بی‌مایه در صورتی مطرح می‌شود که دانیل در حال بازی در یکی از 4 لیگ برتر جهان است؛ جایی که در تاریخ فوتبال ما هیچ گلری نتوانسته حتی به نیمکت ذخیره تیم دسته سومی‌اش هم راه پیدا کند. گل خوردن از ریبری و روبن را سوژه می‌کنیم تا به مخاطب فوتبال ایرانی بفهمانیم که دانیل گلر مطمئنی نیست و کی‌روش می‌بایست مهدی رحمتی را مجددا به تیم ملی دعوت کند! در چند بازی سپاهان که رحمان احمدی گل‌های بدی را خورده بود این خط تخریب دوباره به راه افتاد اما عملکرد احمدی موجب شد آنها عقب‌نشینی کنند. با این وجود هنوز هم در تیتر بعضی از این رسانه‌ها این خط تخریب دیده می‌شود و گویا برای آنها کوچک‌ترین اهمیتی ندارد که چه خوشمان بیاید چه نه گلر تیم ملی در جام‌جهانی یکی از این دو مرد خواهند بود و علیرضا حقیقی هم شانس زیادی برای حضور در ترکیب اصلی ندارد.
کی‌روش یادگاری برای این فوتبال
در دورانی که کارلوس کی‌روش وظیفه هدایت تیم ملی را برعهده داشت تیم ملی شاهد بیشترین تعداد قهر و خداحافظی بود که از قضا همگی آن بازیکنان به صورت جدی پشیمان شدند اما واکنش سرمربی تیم ملی به گونه‌ای بود که احتمالا تا چندین سال هیچ بازیکنی شهامت قهر از اردوی تیم ملی را نداشته باشد.از مهدی رحمتی گرفته تا هادی عقیلی، علی کریمی، سید صالحی و جلال رافخایی؛ بازیکنانی که احساس می‌کردند تیم ملی به جام‌جهانی صعود نمی‌کند از این رو خیلی راحت به تیم پشت کردند اما پس از صعود بود که ورق برای آنها برگشت. بدون استثنا همه معذرت خواهی کردند اما کی‌روش با دعوت نکردن از آنها نشان داد چگونه یک مربی باید ساختار انضباطی تیمش را حفظ کند. در صورتی که تیم ملی در 3 بازی انتهایی مرحله مقدماتی جام‌جهانی به صورت جدی محتاج کریمی،عقیلی و رحمتی بود، کی‌روش با جانشینان آنها تیمش را روانه میدان کرد و حالا با جانشینان آنها هم می‌خواهد به برزیل برود. در مجموع چند رسانه ما از پایبند بودن به اصول سرمربی تیم ملی حمایت کردند؟ در فوتبالی که سرمربی تیم مدعی قهرمانی با قاطعیت مهاجم ناراضی تیمش را اخراج می‌کند اما دو هفته بعد به خاطر اینکه جام را ببرد، او را می‌بخشد، کی‌روش درس تازه‌ای را به مربیان ما داد. آن مربی با آن بازیکنی که بخشید نه رنگ جام را دید و نه سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را. او تنها حرف و اراده خودش را قربانی کرد و هیچ خروجی‌ای آن قهر و آشتی‌های کذایی نداشت. بازیکن ایرانی که دکترین قهر و سپس آشتی با گل و شیرینی را یاد گرفته باید حتما با یک مربی در اندازه‌های کی‌روش کار کند تا متوجه شود در فوتبال حرفه‌ای که رقم قراردادش سقف میلیارد را می‌شکافد، چیزی به اسم قهر مصادف است با اخراج همیشگی.