دو نام ویژه این دیدار؛ مورینیو و رانیری مربیان دو تیم. رقابت از سیستم‌ها تا پایه و بنیاد باشگاه، از گذشته تا حال و از صحبت‌های و کنایه‌ها تا نتیجه و پیروزی. رقابت یک ایتالیایی با یک پرتغالی جنجالی که با ورودش جنگ روانی روش همیشگی و خاص خود را با کلودیو رانیری آغاز کرد. این بازی جدال آقای خاص است که با شناخت اندک، راهی سرزمین چکمه‌ای شد و با گذشت چند ماه همچنان با فضای فوتبال و رسانه‌های این کشور آشنایی و همخوانی ندارد، نزد مردم فوتبالدوست ایتالیایی محبوب نیست، با خبرنگاران رفتار مناسبی نداشته و این گروه فوق‌العاده مهم را از خود دلچرکین کرده؛ در هفته‌هایی که از شروع فصل گذشته شانس روی خوشی به او نشان داده و با کمک ستارگانی نظیر ابرا توانسته امتیازات ارزشمندی را از آن خود و اینتر کند تا در صدر سری A قرار گیرد. مورینیو یک مربی باهوش و زیرک است مربی‌ای که با روش و سیستم ویژه خود قصد جدا شدن از دیگر مربیان جهان را دارد، مربی‌ای که تیم‌های او در میدان غیر قابل پیش بینی هستند. پیش از آغاز بازی نمی‌توان اینتر را پیروز و یا شکست خورده میدان قلمداد کرد. مورینیو از شاگردانش پیروزی می‌خواهد زیرا او یک پیروز مطلق است و با این روش، خاص بودن خود را اثبات می‌کند.
هر چند که از نظر ایتالیایی‌ها او به هیچ عنوان خاص نیست. او مربی محبوبی نزد ایتالیایی‌ها نیست و با ورودش به اینتر که پس از موضوع کالچوپولی تیم منفور سرزمین چکمه‌ای شده نظرها را به سمت خود جلب نمی‌کند. در سوی دیگر میدان رانیری نشسته؛ یک مربی با هوشی اندک که در حد و اندازه‌های یوونتوس نیست با این حال توانسته همراه پسرانش نتایجی کسب کند که بانوی پیر را به جایگاه اصلی‌اش نزدیک‌تر کند. او نیز مهره‌های بزرگی در اختیار دارد. فانتزی باز مشهور، الکس دل پیرو با ضربات ایستگاهی و هنر خود، تیم را به اوج رساند و در بحرانی‌ترین شرایط بار دیگر به کمک یووه آمد.
رانیری در هفته‌های اخیر تیم خوب و هماهنگی را روانه میدان می‌کند و به نظر می‌رسد با آرامشی که دارد می‌تواند یووه را در داربی حساس امشب به نتیجه دلخواه برساند. در غائله میان این دو، کسی به یک نکته مهم توجه نکرد؛ این رانیری بود که پایه قهرمانی‌های مورینیو در چلسی را بنا نهاد. با اینکه مرد رمی نتوانست به عنوانی بهتر از نایب قهرمانی لیگ برتر انگلستان دست یابد، ولی کارهای پایه‌ای او در چهار سالی که سرمربی چلسی بود، یک تیم آبی قدرتمند از او به یادگار گذاشت. حتی اگر دشمنان مرد پرتغالی ادعا کنند او از دسترنج دیگران برای نمایش‌های ویژه‌اش سوء‌استفاده می‌کند، حرف بی‌جایی نزده‌اند؛ مورینیو هم در چلسی و هم در اینتر میلان جایگزین 2 مربی ایتالیایی (رانیری و مانچینی) شد که هر دو تیم‌های بزرگی را پایه گذاشته بودند.
باید تا ماه ژوئن صبر کرد و دید آیا این «مورینیو» می‌تواند به تنها دلیل جایگزینی‌اش با «مانچو» در نراتزوری جامه عمل بپوشاند و آیا با اینتر در لیگ قهرمانان اروپا به جایی خواهد رسید؟
رانیری 57 ساله در روزهای ابتدایی ورود مورینیو به میلان، از سوی مرد پرتغالی به ضعف در زبان انگلیسی در زمان کار در لندن متهم شد اما او نمی‌خواهد به جنگ لفظی با همتای جوان‌ترش ادامه دهد و به عکس آن، سعی دارد جو را آرام کند؛ شاید بدین دلیل که می‌داند در تحقیر کلامی رقیب به گرد پای مورینیو هم نمی‌رسد. پیرمرد رمی هفته پیش در گفت‌وگو با «گازتا دلو اسپورت»، مهم‌ترین روزنامه ورزشی سرزمین چکمه‌ای که در رم منتشر می‌شود، به پیشواز «داربی ایتالیا» و «تقابل مربی‌ها» رفت: «دوست ندارم آنطور که او جنجال به راه می‌اندازد عمل کنم. من این حقیقت را که بازیکنان درباره او چیزهای خوبی می‌گویند، دوست دارم. این نشان می‌دهد مورینیو روابط خوبی دارد.»