روز گذشته پس از مدتی توقف،درگیریهای طرابلس در شمال لبنان به صورتی خفیف از سر گرفته شد. این درگیریها به شدت مشکوک است و به نظر میرسد که عوامل متعددی در وقوع این رخداد نقش داشته باشند.
این ناآرامیها را میتوان تلاشی برای ایجاد جنگ طایفهای میان شیعه و سنی در شمال لبنان تفسیر کرد. به واقع یکی از اهداف ایجاد تشنج در طرابلس سرایت دادن این درگیریها به سوریه و ناامن کردن این کشور است چراکه به واسطه جمعیت زیاد علویان در این ناحیه، دمشق با حساسیت ویژهای مسائل این منطقه را دنبال میکند. انفجارهای اخیر در سوریه هم در همین راستا قابل ارزیابی است.
اساسا طرابلس به واسطه بافت جمعیتی و تکثر قومی موجود در آن از پتانسیل بالایی برای درگیری برخوردار است. هرچند این توطئهها با هوشیاری دمشق تاکنون نقش بر آب شده است.
بخش دیگر از ناآرامیهای طرابلس و دمشق را هم باید به تلاش گروه سلفی فتح الاسلام معطوف دانست چراکه این گروه در تلاش است به نوعی انتقام شکست خود را در نبرد سال گذشته از ارتش لبنان بگیرد اما فارغ از انگیزههای این درگیریها، باید سرمنشأ آنها را یکی دانست. رژیم صهیونیستی و گروه 14 مارس در پشت پرده این ناآرامیها قرار دارند، حتی اسناد محرمانه و منتشرنشدهای وجود دارد که به خوبی نشان میدهد فتح الاسلام با 14 مارس و بویژه خاندان حریری در ارتباط است. اسناد مذکور که از عوامل این گروه تروریستی کسب شده است باوجود اصرار ائتلاف 8مارس تاکنون
منتشر نشده است.
به هر حال با نزدیک شدن انتخابات پارلمانی احتمال تشدید این درگیریها وجود دارد. این در حالی است که به نظر میرسد باوجود کارشکنیهای سران 14 مارس، حامیان دولت به دنبال ائتلاف با حزبالله به منظور پیروزی
در انتخابات پارلمانی هستند.
تغییر لحن ولید جنبلاط، رهبر حزب سوسیالیست ترقیخواه و همچنین دیدار اخیر
سعد حریری با سیدحسن نصرالله را میتوان در همین راستا ارزیابی کرد اما حزب الله و شخص سیدحسن نصرالله بارها تأکید کرده است در انتخابات پارلمانی تنها با متحدان خود که در طول جنگ 33 روز حمایت خود را از حزبالله دریغ نکرده اند، ائتلاف خواهد کرد. بنابراین میتوان پیشبینی کرد که با نزدیک شدن موعد انتخابات پارلمانی، حامیان دولت روزهای سختی را پیشرو خواهند داشت. البته مشخص شدن قانون انتخابات لبنان به صورتی دقیق، تأثیر قابل توجهی در نتیجه این انتخابات خواهد داشت.
*نماینده فرهنگی پیشین ایران در لبنان