امید عبداللهی
توافقنامه آتش‌بسی که تحت نظارت مصر میان گروه‌های مقاومت فلسطینی از یک سو و رژیم صهیونیستی از سوی دیگر و از تاریخ 19 ژوئن تا 19 دسامبر به مدت 6 ماه به امضا رسید، چند روز پیش پایان یافت و حماس که از مدت‌ها قبل اعلام کرده بود حاضر به تمدید این توافقنامه نیست، از امضای مجدد آن سر باز زد.
توافقنامه آتش‌بسی که تحت نظارت مصر میان گروه‌های مقاومت فلسطینی از یک سو و رژیم صهیونیستی از سوی دیگر و از تاریخ 19 ژوئن تا 19 دسامبر به مدت 6 ماه به امضا رسید، چند روز پیش پایان یافت و حماس که از مدت‌ها قبل اعلام کرده بود حاضر به تمدید این توافقنامه نیست، از امضای مجدد آن سر باز زد.سران حماس بر این باورند که رژیم اشغالگر قدس مسؤول اصلی پایان آتش‌بس است و علل این مساله را باید در عملکرد این رژیم در گذشته و حال جست‌وجو کرد. بررسی علل عدم تمایل حماس برای تمدید آتش‌بس با اشغالگران قدس می‌تواند در این زمینه ما را یاری کند:
یکی از ویژگی‌های انکارناپذیر رژیم صهیونسیتی، پایبند نبودن این رژیم به قواعد و قراردادهای بین‌المللی و منطقه‌ای است، چراکه به مدد حمایت‌های بی‌شائبه بین‌المللی که همواره پشتیبانی اصلی از این رژیم را برعهده داشته‌اند، هرگز کسی نتوانسته و نخواسته است این رژیم را وادار به پذیرش قواعد بین‌المللی کند و شکستن قواعد و قراردادهای بین‌المللی از سوی این رژیم هم به یک امر عادی تبدیل شده است و اگر هم محکومیت یا اجباری وجود داشته، در حدی بسیار خفیف بوده که در نهایت هم به طور کامل اجرا نشده است و بویژه در مواردی که قراردادها یا توافقنامه‌ها درباره طرف فلسطینی بوده است، این رژیم با جسارت و گستاخی بیشتری آنها را زیر پا گذاشته چنانکه در آتش‌بس 6 ماه اخیر این رژیم با حماس، بسیاری از شروط مندرج در توافقنامه از سوی این رژیم زیر پا گذاشته شد و از جمله رژیم صهیونیستی به شروط توقف حملات، لغو محاصره غزه، بازگشایی گذرگاه‌ها و انتقال آتش‌بس به کرانه باختری پایبند نبوده و تاکنون 195 بار آتش‌بس را نقض کرده است، بنابراین باید انعقاد توافقنامه با این رژیم را بی‌فایده و عبث‌ترین کار دانست کما اینکه رهبران برجسته فتح نیز آتش‌بس کنونی با رژیم صهیونیستی را بی‌فایده می‌دانند و تنها سودبرنده از این آتش‌بس را اشغالگران می‌دانند.
اما نکته دیگری که آتش‌بس با رژیم صهیونیستی را نه‌تنها برای حماس که برای هر گروه آزادیخواه دیگری مشکل می‌سازد، تشدید جنایات و کشتارهای بی‌رحمانه رژیم صهیونیستی در کرانه باختری و نوار غزه است چراکه در سایه آتش‌بس با گروه‌های فلسطینی، رژیم صهیونیستی در کنار شهرک‌نشینان تا دندان مسلح صهیونیست، فشارهای خود را علیه مردم بی‌دفاع فلسطین صدچندان کرده‌اند. تصاویر مربوط به آتشی که شهرک‌نشینان اخیرا در الخلیل به پا کرده‌اند و در تمام رسانه‌های جهان نیز منتشر شده است، تنها بخش کوچکي از آتشی است که صهیونیست‌ها امیدوارند نه‌تنها در فلسطین بلکه در سراسر جهان اسلام به پا کنند. فلسطین با فاجعه و نوار غزه با مرگ تدریجی روبه‌رو است، الخلیل شاهد به آتش کشیده شدن است، کرانه باختری نیز تبدیل به فضایی برای گسترش سرطان شهرک‌سازی است، بیت‌المقدس با یهودی‌سازی می‌جنگد و با این اوصاف هرگونه سخن درباره صلح یا حتی آتش‌بس با این رژیم تنها یک صحبت دلخوش‌کننده است. به طور حتم جنایتکاران جنگی رژیم صهیونیستی از تهدیدها و شروط و «نه»گفتن‌های خود دست بر نمی‌دارند. سرنگونی و به آتش کشیدن غزه از آرزوهای دیرینه سران این رژیم است، کما اینکه اسحاق رابین، نخست‌وزیر اسبق اسرائیل، همواره می‌گفت دوست دارد یک روز از خواب بیدار شود و ببیند نوار غزه در دریا غرق شده است. به نظر می‌رسد در چنین شرایطی هرگونه مصالحه با این رژیم از سوی طرف فلسطینی زمینه را برای پیشروی ماشین جنایات جنگی این رژیم فراهم‌تر خواهد ساخت.
از سوی دیگر، سکوت جامعه جهانی در قبال حملات رو به افزایش صهیونيست‌ها و شهرک‌نشینان اسرائیلی در سراسر کرانه باختری، بیت‌المقدس و الخلیل و چشم‌پوشی در برابر حملات وحشیانه آنها برضد فلسطین، در راستای همان اقداماتی است که رژيم نامشروع صهيونيستي برضد غیرنظامیان بی‌گناه صورت می‌دهد. در واقع جامعه جهانی ناتوان از حمایت غیرنظامیان است و تنها مساله‌ای که به آن می‌اندیشد، همبستگی با رژیم اشغالگر قدس است. اظهارات اخیر مسؤولان بین‌المللی درباره ادامه شهرک‌سازی‌ها در بیت‌المقدس شرقی گواهی بر این مدعاست. تناقض‌گویی میان ناظران صلح و ادامه طرح‌های شهرک‌سازی موجب تردید نسبت به تصمیم واقعی میانجیگران بویژه غربی‌ها در عمل به وعده‌هایشان در قبال فلسطین شده است و اینگونه تصور می‌شود كه آنانی که در لباس میانجیگری هستند، در خفا تلاش‌هایی، همراه رژيم‌صهيونيستي دنبال می‌کنند.
حتی رژيم صهيونيستي تا پیش از چراغ سبز غربی‌ها، جسارت اعلام طرح شهرک‌سازی را نداشت و بروز چنین جسارت‌هایی از سوی اين رژيم بدون شک معلول پشت‌گرمی این رژیم به جامعه جهانی و سکوت مسلمانان است. وجود چنین جریاناتی امید به حل بحران‌های پیش روی فلسطینیان در این منطقه را از طریق راه‌های مسالمت‌آمیز کمرنگ‌تر ساخته و احتمال بروز فاجعه انسانی در این منطقه را بیش از پیش افزایش داده است، بنابراین وجود همه این مسائل نشانه نامشروع بودن هرگونه مصالحه‌جویی با این رژیم و موجه بودن مواضع کنونی حماس در این زمینه است.