امروز ظهر به وقت تهران شیاطین سرخ در یوکوهاما آزمون بزرگی را پیش رودارند. کار آنها حتی از نماینده اکوادور که برای نخستین بار در تاریخ به چنین جایگاهی رسیده هم دشوارتر است چرا که نمایندگان بریتانیا به رغم فتح بزرگ‌ترین جام اروپا، در جام بین قارهای همواره ناکام مانده‌اند. از سال 1967 که سلتیک گلاسکو به عنوان نخستین قهرمان بریتانیایی اروپا در فینال جام بین قارهای شرکت کرد و مغلوب راسینگ کلاب آرژانتین شد یا سال پس از آنکه منچستر یونایتد نخستین قهرمان انگلیسي جام باشگاه‌های اروپا، با گل خوان ورون ـ پدر سباستین ورون که سال‌ها بعد برای من یو بازی کرد- قافیه را به «استودیانتس دل پلاتا» دیگر نماینده آرژانتین واگذار کرد تا به امروز باشگاه‌های انگلیسی همواره در حسرت لمس جام بین قارهای و پس از آن جام باشگاه‌های جهان مانده‌اند که از سال 2000 جایگزین تک بازی فینال میان قهرمان جام باشگاه‌های اروپا و جام لیبرتادورس آمریکای جنوبی شد. منچستریونایتد نخستین تیم اروپایی بود که در سازو‌کار جدید جام باشگاه‌های جهان که در سال 2000 به شکل گروهی در برزیل برگزار شد شرکت کرد و البته در فینال به پالمیراس برزیل باخت. رایان گیگز تنها بازیکن یونایتد است که خاطره آن شکست را به همراه دارد اما تحولات اخیر فوتبال باشگاهی آمريكای جنوبی این بار بزرگ‌ترین بخت ممکن را نصیب شیاطین سرخ کرده تا به حسرت 41 ساله آنگلو‌ساکسون‌ها پایان دهند و عنوان بهترین باشگاه جهان را سرانجام جایی خارج از لیست‌های سرمایه سالارانه فیفا یا مجله فوربس به چنگ آورند. لیگا دیونیورسیتاریا کیتو تنها قهرمان اکوادوری تاریخ جام لیبرتادورس، معادل لاتینی لیگ قهرمانان اروپا، حتما شایستگی‌هایی داشته که به اینجا رسیده اما نمایش خفیف این تیم در دیدار مرحله نیمه نهایی جام باشگاه‌ها که چهارشنبه در یوکوهاما برگزار شد بر کسی پوشیده نماند. ال.دی.یوکیتو در یک بازی کند و به دور از جذابیت‌های فوتبالی آنچنانی با 2 گل بر پاچوکا قهرمان مکزیک پیروز شد. نمایشی کاملا متفاوت از آنچه در دیدار منچستریونایتد و گامبااوزاکای ژاپن شاهد بودیم که من‌یو در یک رالی‌گل موفق شد تیم میزبان را با نتیجه 3 ـ 5 شکست دهد.
فرگوسن در مقابل یک تیم آسیایی، تمام مهره‌های کلیدی‌اش را در بالاترین سطح به بازی گرفت تا ثابت کند در 67 سالگی قصد دارد آخرین طلسم فوتبال جزیره را هم که از سال 1967 پدید آمده بشکند. یونایتد آمده تا سومین افتخار بزرگ سال 2008 را هم درو کند و رکورد سرالکس فرگوسن را دست نیافتنی‌تر از هر مربی دیگر در جهان سازد. رالی 8 گله من‌یو در یوکوهاما پرگل‌ترین مسابقه تمام دوران قدیم و جدید جام‌های بین قارهای را رقم زد. تا پیش از پنجشنبه گذشته پرگل‌ترین دیدار جام‌های
بین قارهای به پیروزی 2-5 پله و یارانش با پیراهن سانتوس برزیل مقابل اوزه‌بیو و هم تیمی‌هایش در بنفیکا مربوط می‌شد. دو ستاره «کیتو» در روز فینال جام باشگاه‌های جهان سالگرد تولدشان را جشن می‌گیرند و ادگاردو بائوزا سرمربی آرژانتینی بدعت شکن یونیورسیتاریو آرزو دارد دست کم ستاره بزرگ‌تر یعنی «آگوستین دلگادو» مهاجم سرشناس و ملی‌پوش اکوادور این جشن را با شادی پس از گل مضاعف سازد. او 21 دسامبر 34 ساله می‌شود. سابقه گلزنی «دلگادو» در دو جام‌جهانی پیاپی 2002 و 2006 می‌تواند تضمین تکرار چنین اتفاقی در جام‌جهانی باشگاه‌ها باشد. همبازی او «ادر واکا» نیز 23ساله می‌شود. آیا جشن تولد و جشن کریسمس باعث خواهد شد که شیاطین سرخ مثل سرخ‌های آنفیلد که در سال 2005 فینال را به سائوپائولو باختند از پس شکستن طلسم بریتانیایی برنیایند؟
سرالکس فرگوسن همواره ثابت کرده حتی در جنگ کلامی هم مقابل همتایانش کم نمی‌آورد. عملکرد منچستریونایتد در بازی نیمه نهایی مقابل گامبا اوزاکا نشان می‌دهد که فرگوسن به هیچ وجه رقبای ظاهرا بی‌نام و نشان این جام را دست کم نگرفته. او می‌گوید: من و دستیارم میک فیلان، فیلم بازی نیمه نهایی آنها مقابل پاچوکا را تماشا کردیم و همچنین یک دیده‌بان برای آن مسابقه فرستادیم. کیتو نمونه یک تیم آمریکای جنوبی است، مستحکم در عقب زمین و خطرناک در مقابل دروازه، مطمئنا این بازی آسان نخواهد بود چون فینال جام جهانی باشگاهی است پس نمی‌توان انتظار بازی آسانی را داشت.