میترا صالحی:
سیدمحمود حسینی‌زاد متولد سال 1325 است. او نمایشنامه‌نویس، مترجم آثار آلمانی، داستان‌نویس و منتقد ادبی است. حمایت از هیچ، گذران روز، مقبره‌دار و مرگ، قاضی و جلادش، قول، سوء ظن، این سوی رودخانه ادر و مثلاً برادرم شماري از ترجمه‌های او را تشکیل داده است. با او گپی زده‌ایم که از نظر می‌گذرد:
به تازگی مشغول ترجمه چه کاری هستید؟
رمانی با عنوان «آگنس» نوشته پیتر اشتام را به فارسی ترجمه کرده‌ام. این کتاب قرار است از سوی نشر افق منتشر شود.
به جز این اثر کتاب دیگری هم در دست دارید؟
بله. مجموعه داستان‌هایی از 4 نویسنده که یودیت هرمان، امینه ازدمار، برن هارد شرینک و پیتر اشتام از این‌جمله‌اند. البته در میان این 3 نویسنده آلمانی «امینه ازدمار» نویسنده زن ترک است که سال‌هاست در آلمان زندگی می‌کند.
چرا این کتاب را انتخاب کردید؟
در درجه اول به این خاطر که آثار این کتاب برگرفته از ادبیات جدید آلمان است. دیگر اینکه داستان‌های آن به نوعی مسائل روز آلمان را برای مخاطب به تصویر می‌کشد و همچنین این چهار نویسنده از نویسندگان معروف آلمان به شمار می‌روند.
محور این داستان‌ها چیست؟
مثلاً امینه ازدمار مساله مهاجرت را در اثرش مورد بحث قرار داده یا یودیت هرمان مناسبات رفتاری انسان‌ها را با یکدیگر به تصویر کشیده است.
اسم نهایی کتاب مشخص نیست؟
نه اما فعلاً نام احتمالی آن را «مرده‌ها در آینه» گذاشته‌ام.
آخرین کتابی که در ماه‌های اخیر از شما منتشر شد «مثلاً برادرم» نوشته «اوه تیم» بود که محافل ادبی مطالب زیادی راجع به آن نوشتند. درست است؟
استقبال مخاطبان از این کتاب مطلوب بود. ضمن اینکه منتقدان نقدهای سازنده‌ای هم راجع به آن نوشتند. جالب اینکه نویسنده کتاب از فروش موفق آن در ایران ابراز خوشحالی کرد و تصویر جلد کتاب هم مورد نظرش واقع شد.
در حال حاضر مشغول تالیف یا ترجمه چه اثري هستید؟
من یک مجموعه داستان تالیفی با عنوان «هنوز هم گاهی» آماده چاپ دارم که در وزارت ارشاد است و قرار است از سوی نشر آگه چاپ شود. همچنین از این ناشر کتاب دیگری آماده چاپ دارم که رمان است و «خون چسبیده به این دست‌های کوچک» نام دارد و فعلاً در مرحله حروفچینی است.
اجازه بدهید یک سوال هم درباره وضعیت ترجمه بپرسم. هرچند کلیشه‌ای است.
اتفاقاً به نظرم ترجمه خاصه ترجمه‌های آلمانی در حال حاضر جای خودش را در جامعه باز کرده است. به‌عنوان مثال بعد از من سه مترجم دیگر سه کتاب از «اوه تیم» را به فارسی ترجمه کردند. این نشان می‌دهد مترجمان توانسته‌اند ادبیات آلمانی را به مردم بشناسانند.