۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۸:۳۵
مصاحبه «وطن‌امروز» با آقای دوربینی

شخصیت‌های سیاسی بعد از هر دوره می‌روند اما من هستم

 

 

محسن جندقی

 


آیا صدا و سیما چهره تو را سانسور می‌کند؟

بله، اما خیلی از اوقات نمی‌توانند چون مثلا اگر در مراسمی که داخل مکان بسته‌ای برگزار شده بخواهند این کار را انجام دهند، باید مدام صف‌های اول را سانسور کنند که به کیفیت فیلم لطمه وارد می‌کند، اما بعضی از مواقع هست که نمی‌توانند سانسور کنند.

چه مواقعی؟

وقتی که مراسمی پخش مستقیم می‌شود هیچ فردی نمی‌تواند من را سانسور کند. فقط امکان دارد کارگردان توصیه کند از جایی که من هستم کمتر تصویربرداری کنند اما من هم جایی می‌ایستم که نتوانند فیلمبرداری نکنند!

کجا می‌ایستی؟

نزدیک مجری.

از کجا می‌فهمی کارگردان‌ها چنین دستوری به تصویربردارها می‌دهند؟

از گوشی‌ای که داخل گوش تصویربردارها است، صدای وز وز می‌شنوم و وقتی دوربین سمت من می‌آید چراغ قرمز آن خاموش می‌شود و دوربین فیلمبرداری نمی‌کند، من هم می‌فهمم که کارگردان دستور داده که از من فیلم نگیرند .

آیا در روزنامه‌ها هم سانسور شده‌ای؟

بله، بعضی وقت‌ها عکس‌هایی انتخاب می‌کنند که من در آن نباشم.

اصلا چرا می‌خواهند تو را سانسور کنند؟

بچه‌های تصویربرداری می‌گویند مردم زنگ می‌زنند و اعتراض می‌کنند که آیا این آقا پول می‌دهد که در همه برنامه‌ها نشانش می‌دهید.

خب جواب مردم را همین جا بده. چرا در همه مراسم‌ها حضور داری؟ پول می‌دهی یا می‌گیری؟

هیچ‌کدام. من فقط می‌خواهم مرا نشان بدهند. خیلی لذت می‌برم.

اگر ذوق‌زده می‌شوی چرا از خودت فیلمبرداری نمی‌کنی تا هر وقت دلت خواست فیلمت را ببینی؟

دوست دارم در مراسمی که همه هستند و معروف است در کنار دیگران باشم و آنها هم من را ببینند.

مگر امکانات ضبط تصاویر تلویزیونی مثل ماشین زمان و . . . در اختیار نداری؟

چرا دارم اما حوصله این کار را ندارم! شب‌ها دیر به خانه می‌آیم و خسته‌ام.

چکار می‌کنی؟

در یکی از ادارات، کار خدماتی انجام می‌دهم. همچنین در بازار فعالیت می‌کنم.

وقتی در مراسم‌ مختلف شرکت می‌کنی از کار و زندگی نمی‌افتی؟

نه، طوری برنامه‌ریزی می‌کنم که به کارم لطمه نزند! اصلا من در اداره‌ای کار می‌کنم که برنامه مراسمی که انجام می‌شود را اعلام می‌کند. البته روزنامه هم مطالعه می‌کنم تا مراسمی را از دست ندهم. وقتی هم خودم را در تلویزیون می‌بینم تمام خستگی از تنم بیرون می‌رود.

آیا تا به حال رقیب پیدا کرده‌ای؟

شاید کسی خواسته مثل من خودش را نشان دهد اما حتی نتوانسته انگشت کوچک من شود. خیلی از مسؤولان وقتی سمت خود را به جانشین‌شان واگذار می‌کنند تلویزیون دیگر آنها را نشان نمی‌دهد اما تلویزیون من را در همه دوره‌ها نشان داده است!

رقیب خارجی هم نداری؟

یک خانم لبنانی است که هر جا دوربین است می‌رود و می‌خواهد که تلویزیون نشانش بدهد. اسمش یادم رفته اما او هم انگشت کوچیکه من نمی‌شود.

آیا مسؤولان هم تو را می‌شناسند؟

بله، مشغله آنها بسیار است و با من حرف نمی‌زنند اما همراه‌های آنها با من حرف می‌زنند. مثلا در مراسمی که در یکی از مساجد بود و آقای هاشمی رفسنجانی دعوت شده بود، یکی از محافظ‌های او گفت عینکت کو؟

یعنی با هیچ‌کدام از مسؤولان برخورد نداشتی؟

برخورد آنچنانی که نه اما یک بار من را پشت جایگاه مراسمی پیش سید‌حسن خمینی بردند، من هم دست او را بوسیدم. البته خجالت کشیدم که با او حرف بزنم.

از مسؤولان درخواستی داری؟

نه، من هیچ درخواستی ندارم. چون دنبال مقام و موقعیت نیستم.

آیا هوادار حزب یا گروه خاصی هستی؟

اصلا. محافظ‌های شخصیت‌های مهم هم از من سوال می‌کنند که تو چکاره هستی که در مراسم تشییع همه شخصیت‌های گروه‌های مختلف شرکت می‌کنی؟ وقتی فردین فوت می‌کند تو هستی، در مجلس ختم فروهر شرکت می‌کنی، مجلس تشییع شخصیت‌های سیاسی گروه‌های مختلف هم شرکت می‌کنی. . . اما واقعیت این است که من جزو هیچ گروهی نیستم و برایم فرقی هم نمی‌کند که در تشییع چه کسی شرکت کنم.

بهترین خاطره زندگی دوربینی تو کدام است؟

یک شب داشتم از خیابان کریمخان عبور می‌کردم، به فروشگاهی رسیدم که 10 تلویزیون روی هم چیده شده بود، ناگهان دیدم مصاحبه‌ای که کامران نجف‌زاده، گزارشگر صدا و سیما، با من انجام داده بود در حال پخش است. در آن واحد 10 تلویزیون مرا نشان می‌داد که بهترین و شیرین‌ترین لحظه زندگی‌ام همین بود.

حتما مجرد هستی که وقت حضور در همه مراسم‌ها را داری؟

بله، البته من زمانی متاهل بودم اما همسرم مرا رها کرد.

چرا؟

به خاطر دوربین. من همیشه در مراسم‌ها شرکت می‌کردم و خانمم به من گفت که بهتر بود با دوربین ازدواج می‌کردی نه با من. بعد به دادگاه شکایت کرد و رفت شهرستان و دیگر ندیدمش.

ناراحت شدی یا خوشحال؟

ناراحت نشدم چون هنوز زیر یک سقف نرفته بودیم.

وقتی دوربین به طرفت می‌آید چه احساسی داری؟

خیلی خوشحال می‌شوم و کیف می‌کنم. اگر تمام پول‌های عالم را به من بدهند آنقدر لذت نمی‌برم. برای دیدن فیلم مراسم‌هایی که در آن شرکت کردم تا ساعت 12 شب بیدار می‌مانم تا در حالت‌های مختلف خودم را تماشا کنم.

آیا روزنامه‌هایی که عکست در آنها درج شده را آرشیو می‌کنی؟

بله. یک چمدان پر، عکس‌های خودم را جمع کرده‌ام.

گفته می‌شود تو زودتر از خبرنگارها و گزارشگرها در مراسم‌های مختلف شرکت می‌کنی.

بله. من برنامه بعضی از مراسم‌ را هم زودتر از خبرنگارها متوجه می‌شوم و به خاطر همین عمدتا خبرنگارها بعد از من می‌آیند.

پس باید با خیلی از خبرنگارها دوست شده باشی؟

همه خبرنگارها، عکاس‌ها و فیلمبردارها مرا می‌شناسند. بعضی از آنها خوش‌اخلاق هستند اما بعضی دیگر بد‌اخلاق هستند و می‌گویند برو آن طرف تا ما فیلم یا عکس بگیریم یا مثلا در نماز جمعه به من می‌گویند که بروم عقب‌تر بنشینم. البته بعضی از آن خبرنگارهایی که در سانحه هوایی شهید شدند مرا می‌شناختند مثل شهید افشار.

آیا دوست داری تو هم خبرنگار شوی؟

خبرنگاری مدرک و تحصیلات می‌خواهد که من ندارم.

آیا در مراسم تشییع یا ختم کسی شرکت کرده‌ای که به خاطر از دست رفتنش ناراحت شده باشی؟

نه، برای من فرقی نمی‌کند. مهم تصویرم است.

در انتخابات ریاست جمهوری به چه کسی رای می‌دهی؟

باید ببینم چه کسانی کاندیدا می‌شوند و اگر کسی را بشناسم به او رای می‌دهم.

برای رای دادن هم جایی را انتخاب می‌کنی که فیلمبرداری می‌کنند؟

بله. اوضاع را شناسایی می‌کنم و بعد به آنجا می‌روم مثل حسینیه ارشاد و فلکه صادقیه. منتظر می‌شوم پخش زنده برنامه‌های ویژه انتخابات شروع شود چون دیگر نمی‌توانند سانسورم کنند!

چه مکان‌های معروفی برای جلوی دوربین رفتن مناسب است و شانس پخش هم بالا می‌رود؟

جاهایی که مراسم‌های مناسبتی برگزار می‌شود مثل جشن رمضان، جشن عاطفه‌ها و . . . سلوکی، مجری تلویزیون، در ماه رمضان امسال مجری برنامه جشن رمضان شبکه پنج سیما بود که در تالار کشور برگزار می‌شد. هر شب هم تصویر من را نشان می‌دادند. او یک بار خطاب به حاضران در مراسم گفت که من دست بازیگرها را از پشت بسته‌ام و وقتی من از جایم بلند شدم مردم برایم سوت و کف زدند.خیلی لذت می‌بردم وقتی می‌دیدم مردم مرا می‌شناسند و مثل این بود که دارای مقام و منزلت شده‌ام.

نمایشگاه مطبوعات امسال را چگونه دیدی؟

خوب بود اما کاش دوربین داشت.

به صدا و سیما پیشنهاد نمی‌دهی چنین نمایشگاهی برگزار کند که دوربین‌های زیادی داشته باشد؟

همه مراسم‌هایی که صدا و سیما از آن فیلم تهیه می‌کند مثل نمایشگاه است. مثل مراسم‌هایی که در مسجد بلال صدا و سیما برگزار می‌شود. من حتی تا ساختمان شیشه‌ای سازمان هم رفته‌ام.

آیا در مراسم‌هایی که صبح خیلی زود برگزار می‌شود هم شرکت می‌کنی؟

بله، وقتی من صبح خیلی زود از خانه بیرون می‌زنم اهل منزل می‌فهمند که کسی فوت کرده و من برای تشییع آن می‌روم.

پس چرا در مراسم‌ دعای ندبه جمعه‌ها در مهدیه تهران شرکت نمی‌کنی؟

چون صبح خیلی زود برگزار می‌شود و بیشتر مردم خوابند و این مراسم را نمی‌بینند.

چه رکوردی برای شرکت در مراسم‌های مختلف در یک روز برای خودت ثبت کرده‌ای؟

وقتی آقای عامری، گوینده رادیو، فوت کردند مراسم تشییع او با سالگرد مرحوم تختی یکی شد و من در این 2 مراسم در یک روز شرکت کردم. البته در همان روز در مراسم سالگرد تختی در جای دیگری هم شرکت کردم. یعنی در یک روز در سه مراسم حضور داشتم.

از بچه‌های صدا و سیما درخواستی داری؟

دوست دارم سانسورم نکنند و کمی هم درشت‌تر من را نشان دهند.

ارسال نظر
captcha
پربیننده