مهدي طاهرخاني:
پرسپولیس در حالي تن به تساوی داد که فاصله چندانی با كسب 3 امتیاز این مصاف نداشت اما اعتماد به نفس بیش از اندازه نیکبخت و اصرار او بر ایستادن پشت ضربات پنالتی به‌راحتی هر چه تمام‌تر همه آرزو‌های پرسپولیس را در قزوین به باد فنا داد. مانیفست سرمربی جدید قرمزها چه چیز است؟ فقط 10 دقیقه از دیدار پرسپولیس مقابل پیکان گذشته بود که افشین پیروانی از علاقه‌اش به فوتبال دهه 60 قرمزها پرده برداشت. اگر در زمان قطبی دقایق اولیه به شناخت از حریف و کنترل میانه میدان اختصاص داشت در عوض پیروانی ترجیح می‌داد برای غافلگیر کردن میزبان بیشترین فشار را در همین دقایق به آنها تحمیل کند. فقط سه دقیقه از آغاز گذشته بود که پاس طلایی نیکبخت به توره رسید و مهاجم مغضوب قطبی بازگشتش را به ترکیب اصلی با یک گل هوشمندانه جشن گرفت. سیری ناپذیر. این بهترین تعریف است برای پرسپولیس که یک بر صفر از صدرنشین لیگ جلو افتاده بود. ماحصل این شجاعت پنالتی روی علی کریمی بود که شماره 10 برای آنکه تعداد گل‌های خود را افزایش دهد مثل همیشه توپ را جلو‌تر از سایرین برداشت و به بد‌ترین شکل ممکن آن را به هدر داد. پرسپولیس می‌خواست افشین قطبی را به دست فراموشی بسپارد بنابراین طبق دستور پیروانی آنها همچنان برای گل دوم تلاش می‌کردند. ابراهیم توره که مقابل تیم سابقش از انگیزه مضاعفی بهره می‌برد، می‌توانست در دقیقه 16 کار را تمام کند اما معمار با زیرکی توپ او ر ا با دست رد کرد و نه هدایت‌الله ممبینی صحنه را دید و نه هیچیک از بازیکنان میدان. هرچه سرمربی میهمان آرام و بدون واكنش در حوالی نیمکت پرسپولیس پرسه می‌زد اما در آن سو مدیر روستا با فریاد‌های تمام نشدنی‌اش تیم رابه سمت جلو سوق می‌داد. حملات سرخ‌ها از دقیقه 20 به بعد کمتر و کمتر شد و این فرصتی بود برای پیکان و تلافی نتیجه از دست رفته.حد فاصل دقایق 33 تا 37 همه چیز به یکباره برگشت و میزبان با دو گل ایمان حیدری و محمدرضا طهماسبی خودش را به عنوان تیم برنده معرفی کرد. عملکرد ضعیف سپهر حیدری در گل نخست و انفعال علیرضا حقیقی در گل دوم آنقدر مشهود و عیان بود که نه تنها پیروانی که حتی اگر کاپلو هم روی نیمکت نشسته بود هیچ چاره‌ای برای این اشتباهات مرگبار پیدا نمی‌کرد. تیمی که به زعم سرمربی‌اش حتما پیکان ر ا شکست می‌دهد، اینک با نتیجه 2 بر یک باید وارد رختکن شود. آغاز نیمه دوم می‌توانست با سومین گل پیکان توأم شود اما ضربه حیدری با بدشانسی محض به تیر دروازه برخورد کرد و حقیقی مثل اکثر صحنه‌های دیگر فقط یک نظاره‌گر محض بود.
بعد از این موقعیت خطرناک پرسپولیس همانگونه به بازی برگشت که انتظارش می‌رفت. خطای محمدی درون محوطه هجده‌قدم، بهترین موقعیت را به وجود آورد تا توره بعد از شوت محکم باقری چهارمین گل این مصاف رابه نام خود ثبت کند اما هنوز سرخ‌ها به سرمنزل مقصود نرسیده بودند و این تنها پیروزی بود که عطش آنها را فروکش می‌کرد. باز هم پنالتی و باز هم نیکبخت. آقای شماره 10 دچار سوء‌تفاهم بزرگی است، او که پیش از این یک بار در فینال جام حذفی باضربه بدش پرسپولیس را از قهرمانی دور کرده بود برای بار دوم و با طمع تمام‌نشدنی‌ای پشت توپ قرار گرفت. برای او نه ابراهیم توره معنی داشت که دو گل زده بود و نه علی کریمی که برای نواختن ضربه اعلام آمادگی کرده بود. علیرضا می‌خواست خودش رابه دایی نشان دهد اما باز هم ضربه‌اش را محمدی گرفت تا یک تنه پرسپولیس را از کسب سه امتیاز محروم کند. پیکان بیش از 35 دقیقه 10 نفره بود اما رودربایستی پیروانی با باقری موجب شده بود کاپیتان کریم، میانه میدان را با پارک کنار منزلش اشتباه بگیرد و آزادانه قدم بزند بدون آنکه تعویض شود، البته اگر مصدومیت و خستگی باقری نبود مطمئناً پیروانی راضی به تعویض او نمی‌شد. سرمربی بی‌تجربه قرمزها حتی شهامت آن را نداشت که از پنالتی زدن نیکبخت جلوگیری کند. او دستانش را درون کت و شلور گران قیمتش کرده بود و تنها فکری که به ذهن او خطور کرد، به میدان فراخواندن بازیکن فصل قبل برادرش بود. هادی نوروزی، بازیکن فصل قبل داماش که با نظر مستقیم پیروانی ناباورانه سر از پرسپولیس درآورده بود، وارد میدان شد و چند موقعیت بکر را هم او از دست داد تا در دیداری که پیکان 10 نفره به تساوی هم راضی بود در دقایق پایانی تا مرز گل سوم پیش روی کند.