محمدعلی مهتدی
نوار غزه در آستانه یک فاجعه انسانی قرار دارد که علت آن محاصره این منطقه از سوي رژیم صهیونیستی و برخی از کشورهای عرب است. در نتیجه این محاصره و وارد نشدن مواد غذایی و سوخت، نانوایی‌ها تعطیل شده و بیمارستان‌ها قادر به پذیرش و معالجه بیماران و مجروحان نیستند. از آب و برق خبری نیست. کودکان در نور شمع درس می‌خوانند و گرسنگی می‌کشند. خانه‌ها انباشته‌اند از لباس‌ها و ظروف نشسته و انبوه زباله در همه‌جا به چشم می‌خورد. در چنین شرایطی تاکنون حدود 260 نفر مرده‌اند و هزاران نفر در خطر مرگ تدریجی قرار دارند. هشدارهای مکرر مسؤولان سازمان ملل، یونیسف و اونروا فایده‌ای ندارد. وزیر خارجه رژیم صهیونیستی مدعی است که اقدام برای دفاع از نفس است، چرا که فلسطینی‌ها از این منطقه اقدام به پرتاب موشک به شهرها و شهرک‌های اسرائیلی می‌کنند. اما واقع امر این است که پرتاب موشک، واکنش مقاومت فلسطین به حملات روزمره ارتش صهیونیستی به این منطقه و کشتار مردم و تخریب خانه‌هاست.
18 روز پیش که ارتش اسرائیل به مرکز نوار غزه حمله کرد و عده‌ای را به خاک و خون کشید، افراد مقاومت درصدد تلافی برآمدند و تعدادی موشک دست‌ساز به شهر عسقلان و شهرک صهیونیست‌نشین سدیروت شلیک کردند و از همان زمان محاصره کامل و شدید این منطقه آغاز شد، هرچند از حدود 2 سال پیش، یک و نیم میلیون سکنه فلسطینی در این منطقه در محاصره قرار دارند. برخی از تحلیلگران این احتمال را می‌دهند که این محاصره مقدمه یک حمله گسترده نظامی به نوار غزه به هدف از بین بردن مقاومت باشد. مسؤولان رژیم صهیونیستی نیز در هفته گذشته چندین بار از این حمله سخن گفته‌اند.
بعید نیست آنها که از انجام هرگونه عملیات نظامی برضد حزب‌الله لبنان، سوریه و ایران ناتوان هستند، ضعیف‌ترین حلقه در زنجیره مقاومت، یعنی نوار غزه را انتخاب کرده باشند تا با دست زدن به یک جنایت تازه، اندکی روحیه ارتش خود را بازسازی کنند. در این میان آنچه حیرت همگان را برمی‌انگیزاند، سکوت کشورهای عرب بویژه رژیم‌های مصر و عربستان سعودی است که البته کاش فقط سکوت و بی‌طرفی بود، در حالی که همه نشانه‌‌ها حاکی‌است که این رژیم‌ها در این محاصره و توطئه برای از بین بردن مقاومت ملت فلسطین با آمریکا و اسرائیل همکاری دارند، وگرنه چه معنی دارد که در چنین شرایطی که رژیم صهیونیستی هر روز تعدادی از فلسطینی‌ها را در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن به خاک و خون می‌کشد و 5/1 میلیون انسان را به جرم رای دادن به مقاومت در معرض مرگ تدریجی قرار داده، عده‌ای در نیویورک جمع شوند و زیر عنوان گفت‌وگوی ادیان و فرهنگ صلح با جنایتکارانی همچون شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی به عادی کردن روابط بپردازند و در مقابل این‌همه جنایت‌های ضدبشری، حتی یک کلمه اعتراض نکنند.