گروه سياسي:
از زمان انتخاب باراک اوباما به عنوان ساکن بعدی کاخ‌سفید روزی نبوده که سران کشورها و چهره‌های شاخص بین‌المللی با استناد به شعارمحوری وی یعنی «تغییر»، آینده‌ای روشن‌تر و بهتر را برای حل مسائل بین‌المللی و منطقه‌ای ترسیم نکنند، تا جایی که حتی شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی چندی پیش در گفت‌وگو با روزنامه تایمز انتخاب اوباما را عامل افزایش امکان حل مساله هسته‌ای ایران از طریق مذاکره قلمداد کرد.
در بحبوحه انتشار گزارش آژانس درباره مساله هسته‌ای ایران و نیز بی‌نتیجه ماندن نشست هفته گذشته 1+5 که با مساله انتقال قدرت در کاخ‌سفید بی‌ارتباط نیست، این موضوع از سوی خاویر سولانا، مسؤول کمیته سیاست خارجی اتحادیه اروپا مورد تاکید دوباره قرار گرفت، آنجا که وی ابراز امیدواری کرد دولت اوباما حضور بیشتری در مذاکرات با ایران داشته باشد.
سولانا انتظار اتحادیه اروپا از رویکرد دولت جدید آمریکا در قبال ایران را «تعامل بیشتر آمریکا با ایران» عنوان کرد و گفت: این امر باید در چارچوب مذاکرات 1+5 انجام شود، هر چند این موضوع روابط دوجانبه بین مقام‌های ایران و آمریکا را منتفی نمی‌کند. در عین حال وی حضور ویلیام برنز در نشست ژنو نمایندگان 1+5 با سعید جلیلی و نیز اقدام کاندولیزا رایس در امضای بسته پیشنهادی دوم 6 کشور به ایران را حائز اهمیت و بیانگر تمایل واشنگتن برای مذاکره بیان کرد.
سولانا همچنین با ابراز خرسندی از تصمیم اوباما برای انتخاب هیلاری کلینتون به عنوان وزیر خارجه آمریکا، وی را فردی شایسته و باتجربه برای تصدی این پست دانست؛ انتخابی که با توجه به مخالفت آشکار کلینتون با ایده اوباما برای گفت‌وگوی مستقیم با تهران و متهم کردن وی به خامی و بی‌تجربگی امری نامتجانس به نظر می‌رسد.
در این میان مشاوران سیاست خارجی کلینتون و اوباما بر این باورند که این 2 در مسائل سیاست خارجی بویژه در قبال ایران و عراق به آن اندازه که در طول مبارزات مقدماتی جهت تعیین نامزد حزب دموکرات برای ریاست‌جمهوری به نظر می‌رسید، از یکدیگر فاصله ندارند که البته قضاوت نهایی در این باره مستلزم بررسی عملکرد تیم سیاست خارجی دولت بعدی آمریکا پس از مراسم تحلیف اوباما در 20 ژانویه است.