مجید جلالی
من 2 ماه قبل و قبل از اینکه تیم ملی جوانان به مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در عربستان اعزام شود، با مسؤولان فدراسیون فوتبال و شخص تاج صحبت و مشکلاتی را که به نظرم پیش روی تیم جوانان بود، بازگو کردم. اما متاسفانه در آن موقع فدراسیون فوتبال توجه زیادی به تذکراتی که من دادم، نشان نداد. بعد از این اتفاق بود که احساس کردم نباید درباره مشکلات تیمهای نوجوانان و جوانان صحبت کنم. در چند روز اخیر هم فدراسیون از من بهعنوان کسی نام برده که باید مانند چند مربی انتخاب شده برنامههای خود را برای هدایت تیم ملی جوانان ارائه دهم ولی من هیچ علاقهای برای صحبت کردن و دادن برنامه در اینباره ندارم. چیزهایی که من میگویم، گلایه نیست، اما اینها رفتارهایی است که در چهار سال گذشته با من شد. در این چهار سال هر مربی که توانست تیمش را قهرمان کند بهعنوان یکی از سرمربیهای تیمهای ملی انتخاب شد اما من بهعنوان کسی که در این کشور تمام جامهای کوچک و بزرگ را گرفتهام، انتخاب نشدم. احساس میکنم فدراسیون در سناریوی انتخاب سرمربی تیمهای ملی، با من مثل یک سیاهیلشکر رفتار کرده است. بهخاطر همین سناریوها هم ترجیح میدهم اینبار برنامهای به فدراسیون ارائه ندهم.
همیشه نام من بهعنوان گزینه سرمربیگری مطرح بوده و من در تمام این سالها همیشه برنامهام را دادهام، اما به نظر من مسؤولان فدراسیون در طول این سالها، بهگونهای رفتار کردهاند که این انتخابها، یک برنامه از قبل طراحی شده بوده و زمانی که مربیان برنامههای پیشنهادی خود را به فدراسیون ارائه میدهند، آنها نه تنها به این برنامهها اهمیت نمیدهند بلکه هر کاری را که بخواهند انجام و هر کسی را دوست داشته باشند بهعنوان سرمربی تیمهای ملی انتخاب میکنند. بهطور کلی سناریوی ارائه برنامه از سوی مربیان یک نمایش صوری است. من هیچ ذهنیت خوبی نسبت به شیوه انتخابات فدراسیون ندارم. ذهنیت من نسبت به این کار خراب است. من برای کفاشیان بهعنوان یک مدیر ورزشی موفق احترام زیادی قائلم، اما فدراسیون فوتبال در سه، چهار سال گذشته به هیچوجه رفتار خوبی با من نداشته است. بههمين خاطرمطمئن باشید برنامهای درباره سرمربیگری تیمهای ملی به فدراسیون نخواهم داد.