چگونه یک مسابقه فوتبال را درورزشگاه تماشا کنیم

علیرضا لبش

1- با تماشاگران تیم مقابل کری بخوانیم، بعد هر چه اطلاعات از ادبیات شفاهی داریم رو کنیم و سواد خود را در ادبیات شفاهی به رخ تماشاگران حریف بکشیم. از پدر و مادر و بستگان درجه یک و 2 حریف غافل نشوید. هرچند خودشان در ورزشگاه نیستند ولی یادی از آنها بکنید.

2- هرچه دم دستتان می‌رسد به طرف زمین مسابقه و ورزشکاران پرتاب کنید. به ورزشکاران خودی هم رحم نکنید، هر چقدر چیزی که پرتاب می‌کنید، بزرگ‌تر باشد نشانه زور بازو و عرق بیشتر شما به تیمتان است، اگر توانستید تماشاگر بغل دستی‌تان که چند سال از شما کوچک‌تر است و جثه کوچک‌تری هم دارد را به زمین مسابقه پرتاب کنید. این کار شما مطمئنا امتیاز بالایی دارد.

3- داور و بازیکنان حریف و حتی مربی و بازیکنان خودی را در صورت کم کاری مورد عنایت قرار دهید. بر خلاف تصور همگان، لنگ حمام و لیف از ابزارهایی هستند که در یک بازی فوتبال کارآیی‌های بسیاری دارند.

4- اگر فرصتی شد به داخل زمین هجوم ببرید و ترجیحا تور دروازه را پاره کنید یا با بازیکن حریف درگیر شوید یا به داور لگد بزنید. این کار باعث می‌شود که شما در تمام رسانه‌ها دیده شوید و معروف و مشهور شوید. بچه محل‌ها حتما به شمار افتخار خواهند کرد.

5- آشغال بریزید، ورزشگاه شهر شما نیست، پس تا دلتان می‌خواهد آشغال بریزید. داد بزنید. آنقدر داد بزنید تا پرده گوش بغل دستی‌تان و حنجره خودتان پاره شود. برای سر و صدای بیشتر از بوق و طبل هم می‌توانید استفاده کنید هر چه استعداد و توان در موسیقی ورزشگاهی دارید رو کنید.

6- اگر آدم متشخصی را در ورزشگاه دیدید، مسخره‌اش کنید. کاری کنید که آخرین بارش باشد که به ورزشگاه می‌آید. ورزشگاه جای این سوسول‌بازی‌ها نیست. به او بگویید: آق معلم، النگوهات نشکنه 7- قبل و بعد از بازی تمام اموال عمومی و خصوصی را نیست و نابود کنید، از مغازه‌ها و دستشویی‌ها گرفته تا اتوبوس‌های شرکت واحد و مترو و... خودتان را از لحاظ روحی قبل از رسیدن به خانه بر روی دیگران تخلیه کنید. آسایش را از تمامی کسانی که توی مترو و اتوبوس نشسته‌اند بگیرید. همه باید در غم و شادی شما و برد و باخت تیمتان شریک باشند. در هر باخت و یا حتی مساوی کردن تیمتان، همه مقصرند. تا می‌توانید انتقام بگیرید.