گابریل مارکوتی
دیوید بکام سرانجام به جمع روسونری‌ها پیوست و از فصل نقل و انتقالات به بعد او شماره 32 میلان را به تن می‌کند اما سؤال اینجاست که آیا انتخاب او کاملا درست بوده است؟ به نظر می‌رسد دیوید از دو نظر به این مساله نگاه می‌کند، اول اینکه او به خوبی می‌داند بحران اقتصادی که وحشتی فراگیر بر جهان حاکم کرده خیلی زودتر از همه دامن لیگ حرفه‌ای آمریکا را می‌گیرد و بعد از این فوتبال آمریکا روزگار سختی را پیش رو دارد، به دلیل اینکه آنها طرفدارانشان را از دست داده‌اند و دیگر کمتر سرمایه‌گذاری حاضر می‌شود تا در این شرایط ریسک کند و از آن طرف اگر بخواهیم به دومین دلیل آن نگاه کنیم، بکام می‌خواهد در زمانی که لیگ آمریکا تعطیل است از فرصت استفاده کرده و از شرایط آرمانی دور نشود. او به خوبی می‌داند با رفتن به باشگاه حرفه‌ای مانند میلان می‌تواند خودش را به کاپلو تحمیل کند. در این میان من به‌عنوان ستون‌نویس تایمز سؤال‌هایی را در این باره مطرح کرده‌ام که روند این انتقال را تشریح می‌کند.
دیوید بکام سرانجام به جمع روسونری‌ها پیوست و از فصل نقل و انتقالات به بعد او شماره 32 میلان را به تن می‌کند اما سؤال اینجاست که آیا انتخاب او کاملا درست بوده است؟ به نظر می‌رسد دیوید از دو نظر به این مساله نگاه می‌کند، اول اینکه او به خوبی می‌داند بحران اقتصادی که وحشتی فراگیر بر جهان حاکم کرده خیلی زودتر از همه دامن لیگ حرفه‌ای آمریکا را می‌گیرد و بعد از این فوتبال آمریکا روزگار سختی را پیش رو دارد، به دلیل اینکه آنها طرفدارانشان را از دست داده‌اند و دیگر کمتر سرمایه‌گذاری حاضر می‌شود تا در این شرایط ریسک کند و از آن طرف اگر بخواهیم به دومین دلیل آن نگاه کنیم، بکام می‌خواهد در زمانی که لیگ آمریکا تعطیل است از فرصت استفاده کرده و از شرایط آرمانی دور نشود. او به خوبی می‌داند با رفتن به باشگاه حرفه‌ای مانند میلان می‌تواند خودش را به کاپلو تحمیل کند. در این میان من به‌عنوان ستون‌نویس تایمز سؤال‌هایی را در این باره مطرح کرده‌ام که روند این انتقال را تشریح می‌کند.چرا دیوید بکام خواستار پیوستن به میلان است و قید 50 میلیون دلار دستمزدش را در گالکسی می‌زند؟
خونسرد باش، اولا صحبت 50 میلیون دلار نیست، زیرا این مبلغ به طور خالص در حساب او ریخته نمی‌شود. مالیات‌ها آنقدر سرسام‌آور است که دریافتی‌ها را کسر می‌کند، تمام این رقم‌ها که مردم از آن صحبت می‌کنند واقعیت ندارد! اگر معقولانه به این موضوع نگاه کنیم می‌توان عنوان کرد بازیکنی در سطح او حقوقی معادل 5/6 میلیون دلار دریافت می‌کند، این یک دستمزد عادلانه برای او است. البته او گالکسی را برای همیشه ترک نمی‌کند و این انتقال تنها به صورت قرضی صورت می‌گیرد اما اصلی‌ترین دلیل ملحق شدن او به میلان تنها حفظ آمادگی فیزیکی‌اش است. این اتفاق درست در زمانی می‌افتد که لیگ آمریکا تعطیل می‌شود و دیوید به خوبی می‌داند که اگر می‌خواهد جایی در ترکیب تیم ملی انگلیس پیدا کند مستلزم تمرین و حضور در میدان است و میلان بهترین گزینه‌ای است که او انتخاب کرده.
دوباره سؤال اصلی را مطرح می‌کنم، چرا بکام این انتخاب را می‌کند؟
خب، اولا همان‌طور که گفته شد او باید از آمادگی جسمی بالایی برخوردار باشد و تعطیلی پنج ماهه برای بازیکنی در سطح او آسیب‌های فراوانی را به دنبال دارد، اولین آن این است که کاپلو بدون تعارف روی نام چنین بازیکنی خط قرمز می‌کشد. فابیو کاپلو به خوبی او را توجیه کرده که اگر پنج‌ماه از میادین دور باشی باید قید تیم ملی را بزنی! حالا اگر او این فرصت را از دست بدهد دیگر آنقدر جوان نیست که به آینده خوشبین باشد.
کاپلو مربی میلان بود، آیا حمایت او از این انتقال، بیشتر به خاطر منافع باشگاه سابقش نیست؟
خیلی ساده است، کاپلو 10 سال پیش در میلان حضور داشت و او هنوز رابطه خوبی با سران روسونری دارد ولی تنها نکته‌ای که برای او اهمیت دارد این است که بکام شرایط ایده‌آلی داشته باشد ( یعنی خودش را در شرایط مسابقه حفظ کند).
اما چرا میلان؟ آیا بکام نمی‌توانست انتخاب دیگری داشته باشد؟
خب، او دو پیشنهاد از فوتبال انگلیس داشت، اما سرانجام میلان را انتخاب کرد. از همه مهم‌تر میلان از تجهیزات مدرن پزشکی و بهترین مجموعه حرفه‌ای برخوردار است و این بهترین شانس برای بازیکنی است که می‌خواهد در بالاترین سطح اروپا فوتبال بازی کند. از آن طرف کمتر بازیکنی را سراغ دارید که رزومه‌ای مانند بکام داشته باشد، سابقه حضور در منچستریونایتد و رئال مادرید و حالا میلان آرزوی هر بازیکنی است.
خب، سؤال را طور دیگری مطرح می‌کنیم، چرا میلان با وجود حضور رونالدینیو، شوچنکو، کاکا و ... که قبلا با آنها قرارداد بسته به سراغ بکام می‌رود؟
من فکر می‌کنم بهترین مجموعه می‌شوند، نه؟ همگی نام‌های بزرگی هستند، سران میلان به خوبی می‌دانند که این همه ستاره چطور می‌توانند برای باشگاه سودمند باشند! نگاهی به رونالدینیو بیندازید، او به آنها کمک کرده تا 20 هزار پیراهن میلان به راحتی به فروش برسد و 40 هزار نفر در روز معارفه ستاره برزیلی پیراهن او را پوشیده بودند. حالا بکام هم می‌تواند دقیقا همین کار را انجام دهد. شاید هم میلان احتیاجی به فوتبال او نداشته باشد، به طوری که «گالیانی» درباره او می‌گوید: بکام بیش از اینها می‌ارزد! به هر حال این سناریو برای آنها سودمند است، خیلی‌ها می‌گویند قیمت قرارداد بالاتر از 20 میلیون دلار است ولی در هر صورت برای میلان «دو سر» برد است.
و آخرین سؤال که خیلی هم مهم به نظر می‌رسد این است که بکام در میلان چه شماره‌ای را می‌پوشد؟
سؤال خوبی بود، در میلان بازیکنان شماره‌هایی از یک تا 25 را می‌پوشند، او می‌تواند شماره‌های 2 ، 6 و 17 را انتخاب کند که بر تن دیده نمی‌شود، ولی شماره 2 متعلق به فرانکو بار‌سی است و از زمانی که مدافع سابق میلان خداحافظی کرده هنوز هیچ بازیکنی این شماره را بر تن نکرده، من فکر می‌کنم بازیکنان روسونری شماره‌ای انتخاب می‌کنند که عدد سال تولد آنها را نشان می‌دهد. مانند شوچنکو که شماره 76 را می‌پوشد، رونالدینیو شماره 80 و فلامینی شماره 84 را به تن می‌کند. پس خیلی راحت می‌توانیم به نتیجه برسیم. دیوید پیراهن شماره 75 را می‌پوشد، اما اينگونه نيست. ستاره انگليسي پيراهن شماره 32 را انتخاب مي‌كند.
منبع: Times