مهدی طاهرخانی
1- این مقام وقتی بها پیدا میکند که بدانی صدرنشین کنونی، شبی از شبهای لیگ هشتم را در خانه هفدهم به صبح رساند و مهمتر از آن مدیر خود را به علت نتایج اسفبار از دست داد اما امروز روزگار دیگری برای آبی پوشان است، چرا که جمع امتیازات و تفاضل گل آنها میگوید؛ مهمترین نامزد قهرمانی هیچ مجموعهای نیست جز همان تیم شکست خوردهای که اینک قد علم کرده تا چند قدمی نقطه متعالی اما چه بر استقلال گذشت و امیر چه کرد که دیگران از انجامش عاجز بودند؟ شاید همه چیز از لحظهای آغاز شد که شاگردان قلعهنویی مستاصلتر از همیشه اتوبان قم - تهران را میپیمودند و هیچ کس نمیدانست چه فردایی در انتظار آنان است؛ تغییر کادر فنی، جریمه مالی سنگین، به حاشیه رفتن تیم تا مرز نابودی یا خارج شدن رسمی استقلال از کورس قهرمانی؟ همه این احتمالات در ذهن خسته آنان تداعی میشد جز خروج مدیری که برای سومین بار متوالی قصد تعویض کادر فنی را داشت.
1- این مقام وقتی بها پیدا میکند که بدانی صدرنشین کنونی، شبی از شبهای لیگ هشتم را در خانه هفدهم به صبح رساند و مهمتر از آن مدیر خود را به علت نتایج اسفبار از دست داد اما امروز روزگار دیگری برای آبی پوشان است، چرا که جمع امتیازات و تفاضل گل آنها میگوید؛ مهمترین نامزد قهرمانی هیچ مجموعهای نیست جز همان تیم شکست خوردهای که اینک قد علم کرده تا چند قدمی نقطه متعالی اما چه بر استقلال گذشت و امیر چه کرد که دیگران از انجامش عاجز بودند؟ شاید همه چیز از لحظهای آغاز شد که شاگردان قلعهنویی مستاصلتر از همیشه اتوبان قم - تهران را میپیمودند و هیچ کس نمیدانست چه فردایی در انتظار آنان است؛ تغییر کادر فنی، جریمه مالی سنگین، به حاشیه رفتن تیم تا مرز نابودی یا خارج شدن رسمی استقلال از کورس قهرمانی؟ همه این احتمالات در ذهن خسته آنان تداعی میشد جز خروج مدیری که برای سومین بار متوالی قصد تعویض کادر فنی را داشت.2- اینکه چرا «استقلال» با فتحالله زاده یک سال و اندی نتوانست «استقلال» باشد اما در کمتر از چند ماه با واعظی آشتیانی مدعی شماره یک قهرمانی شد، خارج از حوصله این بحث است ولی به طور قطع نمیتوان بی تفاوت از مدیریت کم نقص مدیر عامل جدید گذشت و در معادله بهبودی آبیها ضریبی را برای آن در نظر نگرفت اما «استقلالیزه» شدن تیم قلعهنویی در مستطیل سبز، علاوه بر تغییر سیاست پولی و مالی باشگاه، مرهون عوامل دیگری هم بود که مهمترین بخش آن به ثبات تفکرات امیر برمیگردد. سه باخت در کمتر از شش بازی درحالی خلق شد که پرسشهای بیپایان برای رسیدن به ترکیب اصلی، قسمت اعظمی از دلمشغولیهای قلعهنویی را تشکیل میداد. آزمون و خطاهای متعددی که باعث میشد جانواریو تازه از بند مصدومیت رها شده جایی در ترکیب اصلی نداشته باشد و مردان تاثیر گذار خط میانی بی ثباتترین مهرههای استقلال باشند. از منیعی و امیرآبادی و برهانی گرفته تا یدالله اکبری و حسین کاظمی، هیچ کدام بیمه نبودند و این یعنی ملتهب بازی کردن مهرههایی که ارکان اصلی موفقیت کنونی استقلال را تشکیل میدهند.
3- نگاه به ترکیب امروز حاکی از آن است که
سرانجام آزمون و خطاهای قلعهنویی به پایان رسید و آنها امروز، یکی از باثباتترین تیمهای لیگ از حیث مهرههای ثابت هستند. آخرین تحول به بعد از بازی با ملوان بر میگردد؛ جایی که شکوری به یکباره از ترکیب اصلی بیرون رفت تا دفاع سه نفره استقلال با سوئیپر شدن کوشکی، آرایش جدیدی را تجربه کند. کوشکی در عمق دفاع مطمئنتر از منتظری بازی میکند و این یعنی اطمینان خاطر خط میانی از مدافعان. در چنین وضعیتی و در اکثر مواقع استقلال نیمههای دوم را توفانیتر از هر زمان دیگری بازی کرد تا جایی که به تعداد انگشتان یک دست، تیمهایی بودند که در بازه زمانی اندک، از استقلال دو گل دریافت کردند. این فرمول یکی از مهمترین دلایل موفقیت استقلال بود. برد در برابر پیکان، پاس، راهآهن، سایپا، داماش و ذوبآهن با چنین پروسهای شکل گرفت. در تمامی این مصافها استقلال دو گل را در کمتر از 5 دقیقه به ثمر رساند، حادثهای که هیچگاه نمیتوان آن را اتفاقی قلمداد کرد.
4- آرایش دفاع سه نفره معایب خودش را دارد، تا جایی که دیگر در کمتر تیم بزرگی میتوان رگهای از آرایش محبوب دهه نود اروپا را رصد کرد، اما استقلال بعد از یک فصل دهشتناک، مجددا با تفکرات قلعهنویی و سیستم 2-5-3 جان گرفت و جالبتر اینکه با همین سیستم به اصطلاح منسوخ شده،موفق شد بهترین عملکرد را تا پایان هفته نوزدهم به جا بگذارد. خب چرا که نه؟ وقتی در فوتبال روز جهان تیمی با دفاع سهنفره وارد زمین میشود بازیکنان کناریاش به علت تراکم کم رسوخپذیر نشان میدهند و این بهترین فرصت برای ضربهزدن از آن منطقه است، اما استقلال با همین روش در لیگ هشتم ظاهر میشود و بیشتر تیمها علاقه به عمق این تیم دارند؛ مکانی که برخلاف دفاع فلت، کمتر تن به آفساید گیری میدهد و با حضور سوئیپر، همواره مهرهای برای پوشش دیگر مدافعان وجود دارد. استقلال وقتی دید با مدافعی مثل قربانی نمیتوان پز سیستم نوین را داد خیلی راحت و بدون رودربایستی با دفاع سه نفره بازی کرد و محصول چیزی نشد جز صدرنشین شدن این تیم و به تیم ملی رسیدن مدافعی که سال قبل سکو پست اصلیاش بود.
5- قلعهنویی با سیستم 2-5-3 هرگز موفق به عبور از کرهجنوبی نشد و خیلی زود از تیم ملی خداحافظی کرد اما وقتی با این سیستم میتوان لیگ برتر را به سیطره خویش درآورد و مقابل تیمهایی که آنتی تز این آرایش را نمیدانند، موفق بود چرا باید سرمربی باهوش، تن به مدرنیتهای دهد که نه خوب اجرا میشود و نه در آن پیروز و آرش میشوند ستاره های لیگ برتر؟ استقلال اهواز را به صلابه کشیدند، غلام پیروانی را به مسلخ بردند، پاس را در خانه تحقیر کردند و در نهایت از پیام زنگ تفریح ساختند.
6-او امیر قلعهنویی است، مردی که مقابل تاریخ اعتبارش در فوتبال ایران، هیچ عددی حک نشده.