پیروانی و نیمکت پرسپولیس. این وصال را به هر چیزی می‌توان ربط داد، به کانال‌های فراوان افشین که او را خیلی زود به نیمکت پرسپولیس نزدیک کرد و بعد از 14 هفته او لباسی را بر تن کرد که استیلی چند سال برای آن خیز برداشته بود اما هرگز، حتی برای پرو هم که شده، تن حمید به این جامه فاخر ملبس نشد. بحث چگونگی رسیدن پیروانی به این جایگاه از حوصله این دست نوشته خارج است، اما حرف روز این است؛ پیروانی تا چه زمانی قادر است در این جایگاه بماند؟ ذهن مردد می‌گوید او برای جلوس روی این صندلی کمی کال است، اما در این بین افشین جز کدام دسته قرار می‌گیرد؟ آنهایی که خودرس هستند و بعد از جدا شدن از بدنه به تکامل می‌رسند یا آن گروهی که هیچگاه قادر به رسیدن به نقطه متعالی (بدون توسل به ریشه) نیستند. امیر قلعه‌نویی از دسته اول بود؛ مردی که با چند ماه سابقه حضور در لیگ برتر به صندلی استقلال رسید و آن‌قدر پتانسیل داشت که حالا او را در صف مربیان شماره یک ایرانی می‌گنجانیم. اصغر مدیر روستا را هم می‌توان جزو این دسته قرار داد اما در سوی مقابل، بودند و هستند کسانی که با وجود در اختیار داشتن موقعیت، نتوانستند خود را مرد شماره یک مطرح کنند. حمید درخشان 14 سال قبل چنین شرایطی را در اختیار داشت، اما سرمربی جوان آن روز پرسپولیس که فاصله بعیدی را با قهرمانی لیگ آزادگان نداشت کم‌کم از متن رانده شد تا جایی که امروز دراوج بلوغ مربیگری فقط یک مشاور است، همین و بس. افشین پیروانی در خانه نخست است، آنچه امروز او به یادگار می‌گذارد، مسیری است که تا پایان راه محکوم می‌شود به پیمودنش. خبری دال بر جابه‌جایی قریب‌الوقوع کادر فنی پرسپولیس مخابره می‌شود، اما همه آن را منکر می‌شوند. با این وجود هر جلسه مدیرعامل با یکی از مربیان، نشانه‌ای محسوب می‌شود از جذب او به کادر فنی قرمزها. وینکو بگوویچ نخستین گزینه شایع شده بود. سرمربی کروات پاس با مصطفوی جلسه داشت و به گفته خودش سرفصل‌های مطرح شده در این نشست، بیشتر پیرامون مسائل شخصی بوده تا جذب او. البته بگوویچ اشاره‌ای هم به جلسه جداگانه مصطفوی با نیکولیچ می‌کند و این یعنی هر نشستی را نباید دلیلی برای جذب سرمربی قلمداد کرد. با این وجود، کارنامه مصیبت‌بار وینکو در لیگ سوم با سرخپوشان و عملکرد بدون دفاع نیکولیچ با فولاد و تیم ملی جوانان به قدری مشهود و عیان است که دیگر ذهن کنجکاو، حتی برای لحظه‌ای هم که شده به جذب چنین افرادی منحرف نمی‌شود. قطبی رفت و خوشبختی امروز پیروانی این است که هیچ آلترناتیو دم‌دستی برای جانشینی سرمربی سابق وجود ندارد. فرانک پاگلزدورف، سرمربی سابق هامبورگ و هانزاروستوک که سابقه کار در النصر را در کارنامه‌اش می‌بیند، آخرین گزینه‌ای بود که برای جانشینی قطبی مطرح شد، اما به نظر می‌رسد روکردن چنین اسم‌هایی بیشتر جنبه ژورنالیستی دارد تا رخی واقعی. سنول گونش ترکیه‌ای و لوکا هم جزو همین دسته از مربیان قرار می‌گیرند که در چنین فضایی برای داغ کردن فهرست تخیلی بهترین نقش را ایفا می‌کنند. البته مشغول شدن دنیزلی در بشیکتاش تا حدودی به کاهش گمانه‌زنی‌ها کمک کرد، چرا که در غیر این صورت، بدون تردید قبل از خروج قطبی از گیت فرودگاه، نام دنیزلی به دفعات فراوانی تکرار می‌شد.
نبود تجربه پیروانی، پدید آورنده چنین فضایی است اما هیات‌مدیره و شخص مدیرعامل نگاهی متفاوت به این قضیه دارند. یکی از این افراد به صراحت از ماندگاری افشین گفت و عقیده داشت، دست‌کم تا چند بازی اولیه نیم فصل دوم، هیات‌مدیره به پیروانی فرصت می‌دهد و با توجه به دانش و شخصیت پیروانی او قادر است از این موقعیت طلایی بیشترین بهره را ببرد. آنها به خاطر رابطه تقریبا ناگسستنی دستیار سابق قطبی و حبیب کاشانی نظر مساعدی روی آخرین محصول نیمکت پرسپولیس ندارند و این یعنی استیلی به این زودی قادر به بازگشت نخواهد بود.حسین چرخابی در سپاهان دقیقا چنین تجربه‌ای را پشت سرگذاشت. به او لقب سرمربی موقت را دادند اما بازنگشتن لوکا به علت قرارداد با النصر، هیات‌مدیره را مجبور کرد در نبود مهره کار‌آمد داخلی به چرخابی باتجربه اعتماد کنند. پرسپولیس نخستین مصافش را با پیروانی پشت سر گذاشت که تساوی مقابل صدرنشین در خارج از خانه، در روزی که نیکبخت 2پنالتی را از دست داد، تا حدودی قابل‌قبول است، بنابراین پیروانی با اعتماد به‌نفس بیشتری می‌تواند به مسیر پیش‌رو امیدوار بماند. روز گذشته خبر تمایل نداشتن سازمان تربیت بدنی به جذب مربی خارجی، برای پرسپولیس مطرح شد و در صورت واقعیت داشتن این خبر، آن وقت تنها بازگشت افشین قطبی است که پیروانی را از این جایگاه رویایی دور می‌کند. مکانی که افشین خیلی زود به آن رسید. اما خوب می‌داند خروج زود‌هنگام از این جایگاه، به علت عدم کسب نتیجه، می‌تواند مسیری را پیش‌روی او قرار دهد که پیش از این امثال درخشان و پنجعلی آن را پیمودند و مقصد جایی نشد جز کوچه پس کوچه‌های نفر چندم بودن.