رسم عاشقی
«در این کشور هیچ دونفری را پیدا نمی‌کنید که به یکدیگر نزدیک‌تر از من و مقام معظم رهبری باشند، عشق من آقای خامنه‌ای است».
جملات بالا بخشی از سخنان آیت‌الله هاشمی رفسنجانی است که در همایش ملی «30 سال انقلاب اسلامی، دستاوردها، آسیب‌ها و فرصت‌ها» در دانشگاه صنعتی شریف بیان نموده‌اند. سخنانی از این دست البته تازگی ندارد و آقای هاشمی در گذشته مشابه چنین جملاتی درباره نوع ارتباط خود با رهبر انقلاب بیان كرده‌اند، لیکن سخنان اخیر از صراحت و شفافیت بیشتری برخوردار است که این «شفافیت و صراحت» با خود سوالاتی را به ذهن متبادر می‌کند. سوالاتی به «شفافیت و صراحت» سخنان آقای هاشمی!
آقای هاشمی بیان كرده‌اند که «عاشق آقای خامنه‌ای» هستند، این سخن آن همه که خوشحال‌کننده و مسرت‌بخش است، با عرض پوزش البته بسیار «مبهم و دوپهلو و قابل مناقشه» است. با کمی مرور پیرامون سخنان حکیمانه رهبر انقلاب اسلامی در سال‌های اخیر و مواضع آقای هاشمی البته باز هم با عرض پوزش این «ابهام و تناقض» دوچندان می‌شود. رهبر انقلاب اسلامی از ابتدای کار «دولت نهم» در موارد فراوان و البته با «صراحت و شفافیت» موضع خود نسبت به «این دولت» را بیان نموده‌اند. سخنانی با این مضمون که «دولت نهم توانست ریل دولت را که در سال‌های قبل از مبانی و اصول انقلاب خارج شده بود، به جای واقعی و اصلی خود برگرداند.» رهبر انقلاب در سخنانی در هفته دولت و در جمع رئیس‌جمهور و وزرای دولت نهم در موضع‌گیری کاملا بی‌سابقه و منحصربه‌فردی که درباره هیچ دولتی به کار نبرده بودند، فرمودند: «گفتمان دولت نهم، گفتمان امام و انقلاب است» و به قولی حجت را برکارگزاران نظام اسلامی و مردم تمام کردند. این موضع‌گیری نسبت به دولت نهم که نشان از شناخت و اشراف کامل ایشان بر مبانی نظری حضرت امام (ره) و انقلاب اسلامی و از طرفی نسبت این دو با «گفتمان دولت نهم» دارد، ...
در حالی از سوی آحاد ملت با استقبال روبه‌رو گرديد که همزمان با «سکوت و بایکوت» و البته در مواردی «توجیه و تفسیر به رای» برخی نخبگان و خواص همراه شده است!
اما در این میان نوع موضع‌گیری‌های جناب آقای هاشمی‌رفسنجانی با توجه به «حمایت‌ها و تاییدات» رهبر انقلاب قابل توجه بود و سوالاتی از این دست را در ذهن‌ها ایجاد كرده است: آیا آیت‌الله هاشمی‌رفسنجانی با این موضع «صریح و شفاف» معظم‌له «موافق و همراه» هستند یا نه؟! اگر این موضع‌گیری‌ها و تاییدات را قبول دارند، پس چرا تابه‌حال حتی «یک‌بار» با تاکید «یک‌بار»، سخنی در تایید و حتی «تشویق» این دولت به زبان نیاورده‌اند و اگر موضع و دیدگاهی غیر از موضع معظم‌له دارند، نباید از افکار عمومی توقع داشت که مواضع آقای هاشمی را «مبهم و بحث‌برانگیز» بدانند؟ آیا بهتر نیست آقای هاشمی هرچه زودتر این «ابهامات و سوالات» را برطرف كنند و «عشق» عملی خود را نیز ثابت کنند؟
البته آقای هاشمی می‌توانند موضعی متفاوت نسبت به دولت و شخص رئیس‌جمهور داشته باشند. بسیار خوب! هیچ اشکالی هم ندارد، حداقل در سخنانشان به گونه‌ای سخن نگویند که خدای ناکرده شائبه نگاه متفاوت وی با رهبر انقلاب نسبت به دولت در اذهان شکل بگیرد و اگر چنین ابهاماتی در افکار عمومی وجود دارد، مناسب است هرچه زودتر این شائبه و ابهام برطرف شود.
البته آقای هاشمی در این همایش سخنان دیگری هم داشته‌اند و سؤالات بسیاری را به وجود آورده‌اند. سخنانی چون: «مخالفت با راه‌اندازی حزب کارگزاران سازندگی» و سوالاتی چون: چرا جناب هاشمی «مخالفت خود را» در همان سال‌ها «علنا و شفاف» بیان نکردند؟ چرا زمانی که «حزب کارگزاران سازندگی» تمامی امور دولت ایشان را در دست داشت، ایشان چنین موضعی نگرفتند؟
آیا می‌توان این سخن ایشان را پذیرفت و با نگاهی به حلقه اولیه شکل‌گیری «کارگزاران سازندگی» به نام برادر، دختر، پسر، برادر همسر، برادرزاده و ... رسید و آنگاه پس از سال‌ها اعلام شود که «مخالف شکل‌گیری کارگزاران» بوده است. چرا زمانی که دو تن از اعضای اصلی حزب کارگزاران پیشنهاد «تمدید دور سوم ریاست‌جمهوری هاشمی» و «لزوم تغییر قانون اساسی» را مطرح کردند، آقای هاشمی چنین سخنانی بیان نکردند؟
چگونه است آقای هاشمی پس از سال‌ها که مسؤولیت اجرایی ندارند، چنین مواضعی اتخاذ می‌کنند، و آن روزها که حزب‌کارگزاران «بدنه اصلی و ستون فقرات دولت» وی بود، از بیان چنین سخنانی، شانه خالی می‌کردند؟
جناب آقای هاشمی! سخنگوی حزب کارگزاران سازندگی که اتفاقا از بستگان نزدیک شما نیز است، چندی‌پیش اعلام کرد، حزب کارگزاران یک حزب «لیبرال- دموکرات» است؛ نظر شما درباره این موضع رسمی سخنگوی کارگزاران چیست؟
باقی سوالات بماند برای بعد!
بیاییم همه «رسم عاشقی» را رعایت کنیم.