اولی هسه
دور تا دور زمین تمرین مجسمه‌هایی از «بودا» را مشاهده می‌کنید، تندیس‌هایی که به گفته«کلینزمن» انرژی مثبت را به بازیکنان انتقال می‌دهد و سبب می‌شود تا آنها با آرامش خاطر به بازی بپردازند اما وقتي آفتاب به صورت او مي‌تابد چروك هاي روي پيشاني اش به وضوح مشخص مي شود چهار خط روي پيشاني او طوري نقش مي بندد كه متوجه مي شويم اينها فشار ناشي از انتقادات مخالفان او در روزنامه هاست. سرمربی جوانی که این هفته هم توانست در آلیانس آره‌نا انرگی کوتبوس را با چهار گل شکست دهد. چند هفته‌ای است که پسران او خوب نتیجه می‌گیرند و هفته‌های باشکوهی را سپری می‌کنند، اما این نوشته بیشتر به این مساله برمی‌گردد که خیلی‌ها او را تحت فشار قرار داده‌اند و این انتقادات بیشتر در صفحات نشریاتی دیده می‌شود که می‌توانند با قدرت قلم خودشان شرایط را آن‌طور که می‌خواهند تغییر دهند! اما باتمام این تفاصیل ، کلینزمن و کادر فنی‌اش چند هفته‌ای را کابوس‌وار گذراندند. شنبه گذشته بود که بایرن باز هم نتوانست از برتری دو بر صفرش برابر مونشن گلادباخ حفاظت کند و خیلی زود بازی به تساوی کشیده شد، دقیقا همان چیزی که در ماه‌های سپتامبر و آگوست از شاگردان او شاهد بودیم. به هر حال بایرن از اکتبر گذشته تا به امروز بدون شکست به ادامه مسیر می‌پردازد. پنج پیروزی از هفت دیدار، آمار قابل توجهی است که می‌توان به آن اشاره کرد و این‌طور به نظر می‌رسد یورگن از نخستین توفانی که برایش به پا شد سلامت عبور کرد و جالب اینجاست که اگر او هر اشتباهی بکند مخالفانش این نقطه ضعف‌ها را در بوق و شیپور می‌دمند! اما قبل از اینکه بخواهم این موضوع را کالبدشکافی کنم، زمان کوتاهی را می‌خواهم تا کمی ذهن‌ها را منحرف کنم، این مساله به چند هفته قبل از شروع جام‌جهانی 2006 برمی‌گردد، من با شخصی دیدار کردم که مسؤول فرستادن خبر از طریق تلکس برای شبکه‌های ورزشی بود و موضوع اصلی گپ دو نفره‌مان بیشتر به جریاناتی که حول محور این شغل(خبرنگاری) پرسه می‌زد اختصاص یافته بود، او عقیده بسیار جالبی داشت و اینگونه عنوان می‌کرد که خبرنگاران موجودات عجیب و غریبی هستند، به دلیل اینکه خیلی راحت می‌توانند حقایق را وارونه جلوه دهند! بویژه اگر ورزشی‌نویس هم باشند، بدون تعارف باید این حقیقت را پذیرفت. این استدلالش را با مثالی میان سرویس‌های اجتماعی و ورزشی به وضوح روشن کرد. او اعتقاد داشت که یک گزارش در سرویس اجتماعی رادیو، تلویزیون یا روزنامه تعریف خاصی دارد و از آن طرف هم می‌توان تعریف دیگری برای تحلیل در نظر گرفت، یعنی اختلاف زیادی میان یک گزارش و یک تحلیل در خبرها وجود دارد، اما آیا در صفحات ورزشی هم این موضوع به درستی رعایت می‌شود؟ ولی چیزی که می‌بینیم با همه این حرف‌ها تفاوت دارد، او از من سوال کرد آخرین باری که یک صفحه ورزشی روزنامه را به دقت مطالعه کردی آیا تمام اطلاعات مربوط به یک بازی فوتبال را توانستی بیابی؟ جواب او این بود: «به پاراگراف اول متن این روزنامه‌ها نگاه کن، جایی که نویسندگان تنها از لغاتی استفاده می‌کنند که یک مربی را به چالش می‌کشاند!» به کارگیری این ادبیات روی طرفداران تاثیر می‌گذارد، به طور مثال کافی است تا نگاهی به همین نشریه «بیلد» بیندازی، اگر تمام صفحات آن را ورق بزنید مطلبی غیر از مطالب حاشیه‌ای پیدا نمی‌کنید. او می‌گفت: آنها کاملا نشریه‌ای «زرد» هستند! دقیقا حرف‌های او را می‌توانستم درک کنم، زیرا یادم می‌آید که چند دهه گذشته، زمانی که آلمان از جام ملت‌های اروپای 1984 حذف شد، چطور دو تن از مقاله‌نویسان همین نشریه مطلبی درباره جانشینان احتمالی «یوپ دروال» (مربی آن زمان آلمان غربی) نوشتند و در آخر چه شد؟ فرانتس بکن باوئر هدایت آلمان را به عهده گرفت! اما چرا راه دور برویم؛ چند هفته قبل از شروع جام‌جهانی 2006 مقاله‌های انتقادی آنها درباره کلینزمن شروع شد، تقریبا این صحبت‌ها به مارس 2006 برمی‌گردد، 10 هفته مانده بود تا این تورنمنت بزرگ آغاز شود، ولی آنها به این نتیجه رسیده بودند که بهترین زمان گرفتن انتقام از کلینزمن فرا رسیده، کینه‌ای که به 10 سال قبل برمی‌گشت. یورگن رابطه خوبی با باند مافیایی نویسندگان بیلد نداشت و این اختلاف از سال‌های 1995 شروع شده بود، حالا فکر می‌کنید آیا آنها به تنهایی می‌توانستند او را به چالش بکشند؟ ابزاری که این نشریه در اختیار داشت، اطلاعاتی درباره کلینزمن بود و این اطلاعات مستقیما از سوی لوتارماتئوس به آنها داده می‌شود. ماتئوس هرازگاهی ستونی رادر این نشریه به خودش اختصاص می‌دهد و او بهترین گزینه برای این مبارزه بود، به دلیل اینکه همه ما به خوبی می‌دانیم اختلافات او با یورگن بر سر بستن بازوبند کاپیتانی در جام جهانی 1998 به اوج خود رسیده بود و در آخر هم با حضور ماتئوس با تجربه، کلینزمن کاپیتان شد.
فشارها تا روز آخر بازی‌ها بر روی سرمربی جوان تیم ملی آلمان ادامه داشت تا اینکه کلینزمن پس از پایان جام‌جهانی از تیم ملی کنار رفت، اما بدترین موضع‌گیری این نوع خبرنگاران به زمانی برمی‌گشت که زمزمه‌های حضور کلینزمن در بایرن شنیده می‌شد. «ریموند هینکو» یکی از همین نویسندگان بود که به بسیاری از بزرگان فوتبال خوش‌خدمتی می‌کرد. او بارها در نوشته‌هایش عنوان می‌کرد که بکن باوئر با انتخاب کلینزمن برای تصدی پست مربیگری باوار‌ایی‌ها، بزرگ‌ترین اشتباه زندگی حرفه‌ای‌اش را می‌کند! او حتی چند آلترناتیو دیگر را برای این پست معرفی کرده بود که یکی از همین چهره‌ها کسی نبود جز دوست صمیمی او «لوتارماتئوس». به هیچ عنوان جای تعجب نداشت که این رفتار از او سر می‌زد، او حتی کتابی درباره زندگی کارل‌هاینس رومنیگه نوشته بود تا روزی این خوش‌خدمتی به کارش آید. اما خوشبختانه روش‌های او جواب نداد و در آخر سران بایرن مونیخ به کلینزمن اعتماد کردند و او را برای هدایت تیمشان برگزیدند. اما همین شنبه گذشته در پی تساوی دو بر دو بایرن برابر گلادباخ، «هینکو» دوباره شروع به واکنش کرد ولی پیروزی‌های اخیر مانع از مشکل‌تراشی او شد.
منبع : Soccernet