برای من فریاد نزن آرژانتین

سه ساعت و 19 دقیقه نبرد داغ لاتینی روی کورت سخت ورزشگاه تنیس ماردل پلاتا سرانجامی جز سرخوردگی آرژانتینی‌ها نداشت. پایتخت‌نشینان که با هزار امید و آرزو بلیت‌های گرانقیمت فینال جام دیویس را خریداری کرده و آمده بودند تا شاهد یک پیروزی بزرگ بین‌المللی در دومین رشته ملی کشورشان باشند با اشتباهات مکرر زوج تیم 2 نفره آرژانتین در دومین روز فینال دیویس 2008 تا حد زیادی مایوس شدند. حالا اسپانیا در آستانه فتح سومین جام دیویس است. چیزی که تا دو سه روز قبل و با توجه به مصدومیت نادال وغیبت او ، قابل باور نبود. آن‌هم در شرایطی که آرژانتین در یک دهه اخیر در 13 رقابت خانگی خود با بزرگان تنیس جهان بی شکست مانده بود. تیم دونفره اسپانیا شامل «فرناندو برداسکو» و «فلیسیانو لوپز» با اینکه ست اول را هم واگذار کرده بود اما بازگشتی با شکوه را در محاصره هواداران رقیب جشن گرفت و سرانجام بخش دوبل فینال را با پیروزی 3 بر یک (3-6، 6-7 ، 5-7 و 7-5) مقابل زوج آرژانتینی « داوید نعلبندیان» و «آگوستین کالری» به پایان برد. بدین ترتیب پس از تساوی 1-1 دو طرف در روز نخست فینال که هر یک از 2 تیم یکی از بازی‌های انفرادی را به نام خود کردند، اسپانیا با برتری 1-2 در مجموع 2 روز نخست بازی های انفرادی، دیروز بعدازظهر را با امیدواری بسیار آغاز کرد اما از نگاه بازیکنان هر 2 تیم آنچه مبارزه دوبل روز دوم را به نفع میهمان مغلوبه کرد حساسیت بیش از اندازه تماشاگران میزبان و جو سنگینی بود که آنها بر کورت حکمفرما کرده بودند. هزاران آرژانتینی حاضر روی سکوها به محض خروج زوج اسپانیایی از تونل ورزشگاه با واژه‌های سنگین اسپانیولی برضد برداسکو و لوپز شعارهایی سر دادند که البته به گفته برداسکو او و زوجش را برای مبارزه‌ای آتشین برانگیخته کرد: «من هیچ کاری به کار جمعیت نداشتم و آنها بودند که برضد ما شعار دادند.» برداسکو و یارانش یک روز جلوتر از پایان رقابت‌های انفرادی واکنش کاملا مثبتی نسبت به تماشاگران میزبان نشان داده بودند اما انگار جنگ روانی در ذات آرژانتینی‌هاست. حمله لفظی جمعیت به برداسکو موجب شده بود او در ست اول با مشکلات عصبی مواجه شود ولی از ست دوم او و لوپز
به خود آمدند: «این کارها انگیزه بیشتری به من داد، عطش من برای پیروزی را افزایش داد و کمکم کرد قدرت بیشتری در بازوان خود بیابم. حتی پس از سر داده شدن شعارهایی برضد خودم بهتر هم بازی کردم.» از طرف دیگر کاپیتان آلبرتو مانچینی، رهبر تیم دیویس آرژانتین نیز از فشار هواداران خود می‌نالد: «مردم در لحظات کلیدی حساسیتی بیش از اندازه نشان می‌دادند. این در هر کجای دنیا اتفاق می‌افتد و همین طور وقتی ما بیرون از خانه بازی می‌کنیم تفاوتی میان اینجا و جای دیگر وجود ندارد. بچه‌های ما تحت فشار شدیدی بودند که نمی‌توانستند با آن کنار بیایند چون برای نخستین بار بود که با احساسات آتشین هوادارانشان مواجه می‌شدند. البته فکر می‌کنم ما کمی هم بدشانس بودیم.» اما کاپیتان امیلیو سانچس‌ویکاریو، سردسته تیم دیویس اسپانیا بیش از هر کس دیگر از رفتار تماشاگران میزبان منزجر شده: «کمی تاسف بار است، این یک رخداد ورزشی است و برنده براساس اتفاقاتی مشخص می‌شود که درون زمین می‌افتد. وقتی آنها خودشان را با حالتی معرفی می‌کنند که حاکی از فقدان احترام است، به طور طبیعی همه اعتباری که تا این لحظه بدست آورده‌اند را از دست می‌دهند. شما مردمی را می‌دیدید که از کلماتی استفاده می‌کردند که من حتی نمی‌توانم آنها را تکرار کنم. این چیزی نیست که شما از یک جامعه تربیت‌یافته انتظار دارید.» اگر ماتادورها توانسته باشند برتری خود را تکمیل کنند، برای سومین بار است که پس از 2 پیروزی خانگی سال‌های 1924و 2003 از پس همزبان‌های گاوچران خود در رقابت‌های دیویس کاپ برمی‌آیند.

مهم‌ترین اتفاق پیامد این شکست زمانی بود که داوید نعلبندیان، شاخص‌ترین تنیسور آرژانتین با عصبانیت به هتل تیم بازگشت و خودش را در اتاق حبس کرد. مانچینی، سرمربی آرژانتین در کنفرانس خبری پس از بازی ادعا کرد او هم به لحاظ فیزیکی و هم از نظر روحی دچار مشکل شده است اما این موجب نشد که TIF (فدراسیون جهانی تنیس) جریمه 10 هزار دلاری برای این رفتار او مقرر نکند.