دکتر علی زعیتر*
موافقت روسیه با فروش هوپیماهای میگ 22 به لبنان نشان از تحولات سیاسی، نظامی و امنیتی گستردهای دارد که به دنبال پیروزی حزبالله در جنگ 33 روزه در منطقه ایجاد شده است. پیگیری این حوادث همچنین از عمق بحرانی حکایت ميكند که طرح آمریکایی- صهیونیستی در منطقه با آن روبهرو است. گویی همه چیز بار دیگر به دهه 60 قرن بیستم بازگشته است.
پیروزی حزبالله اگر نگوییم به مقوله برتری نظامی اسرائیل پایان داد، حداقل میتوان گفت ارتش صهیونیستی را بشدت تضعیف کرده و آن را تا حد دیگر ارتشهای منطقه تنزل داده است. در مقابل، حزبالله بهعنوان یک بازیگر قوی در لبنان و خاورمیانه مطرح و همه این موارد بر حکومت این کشور و شرایط امنیتی آن تاثیر گذارده است.
چنانكه در حال حاضر لبنان از کشوری ضعیف به کشوری قوی مبدل شده که میتواند خطری علیه سیاستهای آمریکا در منطقه باشد.
مهمترین پیامد مثبت این مساله، بازگشت لبنان به جایگاه قوی جهانی و منطقهای بود که معامله تسلیحاتی بیروت با مسکو نیز یکی از این نتایج بهشمار میرود. مساله دیگری که لبنان سال آینده شاهد آن خواهد بود، انتخابات پارلمانی در تابستان 2009 است. در شرایط کنونی که قانون جدید انتخابات تصویب شده، نظرسنجیها از احتمال موفقیت گروه مخالف دولت
(8 مارس) حکایت دارد. هرچند هنوز برای پیشبینی زود است ولی احتمالاتی نیز درباره ائتلاف کاندیداها وجود دارد.
اما آنچه مهم است این که نتیجه انتخابات، اختلاف نظرها را درباره دو گزینه پیش روی لبنان پایان خواهد داد. به این معنی که اگر گروه مخالف پیروز شود، این ضربه محکمی بر پیکره طرح آمریکایی در لبنان و منطقه خواهد بود و در مقابل اگر جناح 8 مارس موفق شود طرح مخالفان با شکست مواجه میشود.
از سوی دیگر و بنا به اعلام مقاومت، آنها تلاش خود را معطوف به روند انتخابات آتی و تحولات سیاسی نخواهند کرد زیرا اساس وجودی مقاومت بر 2 اصل متمرکز شده است؛ اول وجود اشغالگران و دوم استراتژی دفاعی برای حمایت از لبنان و منافع کشور. بنابراین مقاومت در مناقشات سیاسی وارد
نخواهد شد.
مساله ديگري که در تحولات اخیر لبنان حائز اهمیت است، تاثیر این کشور بر شرایط داخلی فلسطین است. تظاهرات و راهپیماییهایی که مردم لبنان در روزهای گذشته در حمایت از شهروندان فلسطین و نوار غزه برپا کردند، دلایل زیادی دارد که میتوان به اين موارد اشاره کرد:
اول: ملت لبنان که خانههایشان توسط اشغالگران صهیونیست ویران شد، هنوز هم برای مقاومت در برابر ظلم و اشغالگران مصمم هستند.
دوم: قضیه مذکور تنها منحصر به فلسطین و نوارغزه نیست بلکه این مسالهای اسلامی و عربی است که سکوت در برابر آن جایز نیست. یعنی ما یا در کنار اشغالگران هستیم یا باید در مقابل آنها بایستیم.
سوم: فشار روی کشورهای مختلف و ازجمله مصر برای بازگشایی مرز رفح و شکستن محاصره غزه.
چهارم: مساله فلسطین و درد و رنج این ملت، رمز وحدت اعراب و مسلمانان اعم از شیعه و سنی است. لذا همبستگی با غزه به معنی ارج نهادن به هویت واقعی اسلام است.
در مجموع میتوان گفت که لبنان یک شاخص در تحولات جهانی و منطقهای به شمار میرود که از مجرای آن میتوان آینده را ترسیم کرد.
* مدیر دفتر المنار و معاون فرهنگی
دفتر حزبالله لبنان در ایران