گروه سیاسی:
به‌راستی چرا مدعیان تقلب در انتخابات، همان شدت و ولعی که برای طرح این ادعا داشتند را درباره بررسی این ادعا به کار نبستند؟ یا به عبارت دیگر چرا این افراد هیچ‌گاه اراده‌ای جدی برای اثبات این ادعا که بهانه آغاز آشوب‌ها در تهران بود، نشان ندادند؟ این موضوع یعنی به تفکر وادار کردن افکار عمومی درباره رفتار عجیب مدعیان تقلب در عدم‌پیگیری این ادعا اگرچه تاکنون مورد توجه و دقت لازم قرار نگرفته اما به نظر می‌رسد اینک که غبار فتنه تا حدود بسیار زیادی فرونشسته، توجه به آن ضروری است. در جدیدترین اظهارات سخنگوی شورای نگهبان درباره عملکرد این شورا در انتخابات ریاست‌جمهوری دهم می‌توان مواردی را مشاهده کرد که در راستای بررسی فرار فتنه‌گران از بررسی ادعای تقلب راهگشاست. در بخشی از گفت‌وگوی عباسعلی کدخدایی با فارس، جلسات مهم شورای نگهبان با نمایندگان کاندیداهای مدعی تقلب در انتخابات مورد اشاره قرار گرفته و وی درباره این جلسات توضیحاتی را ارائه کرده است. کدخدایی درباره نخستین جلسه هیات ویژه در 26 خرداد 88 گفت:«روز 26 خرداد ما نمایندگان نامزدها را دعوت کردیم تا در شورای نگهبان حاضر شوند و هر کدام از این افراد صحبت‌هایی داشتند، من گفتم با سخنان شما ما به جایی نمی‌رسیم واگر بخواهید بگویید شورای نگهبان را قبول ندارید این مسائل را کسی از شما نمی‌پذیرد. بهتر است به سراغ راهکاری بروید که طرفین بتوانند درباره آن توافق کنند و شما هم قانع شوید تا مسائل تمام شود. نمایندگان کاندیداها گفتند، راهکار ما این است که هیات ویژه‌ای متشکل از نمایندگان مراجع و افرادی از این دست تشکیل شود و این هیات ظرف چند ماه مسائل را بررسی کند و نظر نهایی خود را اعلام کند. من در پاسخ گفتم ما نمی‌توانیم مسؤولیتی را که قانون اساسی به شورای نگهبان داده است به کسی دیگر واگذار کنیم و این مساله در واقع خلاف قانون است. در این راستا بود که ما با تشکیل این هیات ویژه مخالفت کردیم و همچنین گفتیم که ممکن است این مساله را در چارچوب دیگری قبول کنیم.برای اینکه اعتماد شما جلب شود افرادی که مورد اعتماد شما هم هستند، دعوت می‌کنیم تا این مسائل را بررسی کنند و صندوق‌ها را بازشماری کنند ولی با 2 شرط یکی اینکه مسائل یاد شده در ظرف زمانی قانونی باشد که آنموقع این ظرف زمانی 10 روز بود و بعد از آن 5 روز هم با موافقت رهبرمعظم انقلاب به آن اضافه شد. دوم اینکه همه مسائل در چارچوب شورای نگهبان باشد و باید یک گزارش درباره این مساله به شورای نگهبان ارائه شود و این هیات نباید مستقل تصمیم بگیرد».
توافق شد اما ناگهان «بی‌بی‌سی»...
کدخدایی در ادامه به دومین جلسه مهم هیات ویژه اشاره کرد و گفت: آقای زنگنه و آقای آخوندی (نمایندگان موسوی) نامه‌ای به رئیس مجلس نوشتند و پیشنهاد دیگری دادند که طی آن جمعی از قضات و برخی دیگر از افراد در مدت 45 روز مسائل را بررسی و نظر خود را اعلام کنند. من به آقای لاریجانی گفتم چنین مساله‌ای خارج از اختیارات شورای نگهبان است و ما نمی‌توانیم وظیفه قانونی خود را به نهاد دیگری محول کنیم ولی ممکن است در چارچوب شورای نگهبان این مساله را بپذیریم. آقای لاریجانی رایزنی‌هايي را با ما داشتند و جلساتی را باحاج آقا جنتی برگزار کردند و پیشنهاد دادند چند نفر تحت مدیریت شورای نگهبان و با موافقت نامزدها بررسی جدیدی را داشته باشند و نتیجه خود را اعلام کنند. در آن زمان افرادی که در این باره مطرح شدند آقای پورمحمدی و آقای دری نجف‌آبادی و بنده بودیم و بنا شد که این هیات سه‌نفره این کار را دنبال کنند و همچنین قرار شد آقای لاریجانی هم از طریق واسطه‌هایی که بود نظر آقای موسوی را درباره این مساله بگیرند که «خبری نشد»! دوباره این بحث در آن 5 روز تمدید شده پیش آمد و من بازهم استدلال‌های قبلی را مطرح کردم و افراد این استدلال‌ها را «پذیرفتند» و قرار شد هیاتی تحت‌نظر شورای نگهبان شکل بگیرد که درباره افراد این هیات هم بحث‌هایی شد و در نهایت این هیات شکل گرفت. افرادی مانند آقای دکتر حداد عادل و حاج‌آقا ابوترابی و حاج‌آقا دری‌نجف‌آبادی و همچنین حاج‌آقا رحیمیان جزو اعضای این هیات شدند که بنا شد این افراد به‌اضافه نمایندگان آقایان موسوی و کروبی صندوق‌ها را بازشماری کنند. اما بازهم با بن‌بست مواجه شدیم چرا که بعد از اینکه ما درخواست کردیم کاندیداها نمایندگان خود را معرفی کنند دیدیم که در پاسخ به نامه‌های ما 2 روز بعد هم آقای کروبی و هم آقای موسوی یک بیانیه دادند، یعنی پاسخ رسمی به نامه ما در واقع در «بی‌بی‌سی» منتشر شد.
خواسته‌های موسوی چه بود؟
سخنگوی شورای نگهبان به مورد دیگری از درخواست آقای موسوی اشاره كردکه گفته اگر 4 خواسته ما انجام شود، من مسائل را قبول می‌کنم. 4 خواسته آقای موسوی هم یکی بازشماری صندوق برخی استان‌ها، چک کردن تعرفه‌ها و برگه‌های رای و بررسی تعرفه‌ها و اینکه تعداد تعرفه‌های چاپ شده و مصرف شده یکی باشد و مسائلی از این دست بود و با اینکه این مسائل زمان زیادی وقت می‌برد ما پذیرفتیم این کارها را انجام دهیم. من با آقای موسوی صحبت کرده‌ام و وی 4 خواسته یاد شده را دارند؛ اگر چه 4 خواسته موسوی زمان زیادی وقت می‌خواست ولی برای اینکه مساله حل شود و کدورت‌ها رفع شود ما پذیرفتیم و من به آقای آقامحمدی گفتم که شرط پذیرفتن این مساله این است که آقای موسوی شروط خود را کتبا به ما اعلام کند و بگوید که اگر این 4 خواسته انجام شد وی نتیجه انتخابات را خواهد پذیرفت و آقای آقامحمدی هم این مساله را قبول کردند. فردای آن روز ساعت 7 صبح جلسه‌ای داشتیم و آقای ابوترابی در این جلسه حاضر شدند و گفتند که ما رفتیم پیش آقای موسوی و وی ما را ارجاع کرد به آقای محتشمی‌پور و آقای لاری و من تا ساعت 2 شب با این افراد صحبت کردم و این عده همان خواسته‌هایی را که از همان ابتدا داشتند، دنبال می‌کردند و خواسته نهایی آنها «ابطال انتخابات» بود. در جلسات بعدی هم آقای محتشمی‌پور و لاری بر خواسته‌ها و شروطی که در ابتدا داشتند، تاکید کردند و همچنین گفته بودند که به جای آقای موسوی ما امضا خواهیم کرد. مجموع این موارد نشان می‌داد که این عده قصد نداشتند به قانون تمکین کنند. بازهم جلساتی با حضور آقای محتشمی‌پور و موسوی لاری و آقای ابوترابی و آقای آقامحمدی برگزار شد لیکن به نتیجه نرسید. بعد از این مسائل که هیات شکل گرفت و شورای نگهبان هم این هیات را پذیرفته بود ما پیشنهاد دادیم که 10 درصد از آرا را به صورت اتفاقی بازشماری کنیم و در این بازشماری دوربین‌های
صدا و سیما هم حضور داشته باشند که این مساله انجام شد و در برخی شهرستان‌ها حتی نمایندگان 2 کاندیدای معترض هم حاضر شدند و نتیجه بازشماری هم اعلام شد که طی آن تغییرات محسوسی در آرا به وجود نیامد.