آماده رفتن می‌شود، آراسته و مرتب به نظر می‌رسد، کمی نگران و البته هیجان‌زده. روز مهمی است باید بهترین روز زندگی‌اش رقم بخورد و نهایت سعی خود را برای خاطره‌انگیز شدن این روز فراموش‌نشدنی انجام خواهد داد. از کنار پنجره به بیرون نیم‌نگاهی می‌کند، به آینده و گذشته می‌اندیشد و به چند ماه قبل و قولی که داده بود: «اگر به تیم ملی دعوت نشوم ازدواج خواهم کرد».
حالا آماده رفتن است، چه کسی فکر می‌کرد شهر جنوا جای کیپ‌تاون را برای این زمان از سال که همه سرگرم رقابت‌های جام‌جهانی آفریقای‌جنوبی‌اند بگیرد، او خود را آماده رفتن به مراسم باشکوه و زیبایی می‌کند، بله او آماده رفتن شده؛ آماده رفتن به کلیسای
دیو مارتینوی شهر پورتوفینوی جنوا، نه رفتن به میدان، نیازی به گرم کردن و تمرین نیست. در خانه به آرامی و راحتی آماده می‌شود تا در شب دیدار ایتالیا جشن عروسی خود را با هموطن ورزشکارش برگزار کند و نشان دهد به قولی که چند ماه پیش داده احترام می‌گذارد و بی‌توجه به شرایط ناخوشایند و اسفناک آتزوری در جام نوزدهم به بهترین روز زندگی‌اش می‌اندیشد. باور کردنی نیست مرتب و آرام به نظر می‌رسد، این همان آنتونیوی پرحاشیه فوتبال ایتالیاست که همواره کنار نامش با چنین لقبی روبه‌رو می‌شود اما این‌بار این آنتونیو با آنتونیویی که می‌شناختیم تفاوت زیادی دارد؛ مرتب، آرام، کم‌حرف و البته بی‌حاشیه. کاسانو در شب دیدار ایتالیا برابر نیوزیلند مراسم ازدواج خود را با کارولینا مارچالیس 19 ساله که یکی از ورزشکاران رشته واترپولوی ایتالیاست برپا می‌کند و با توجه به نتیجه‌ای که در دیدار آتزوری به دست آمد بر انتقادات شدید رسانه‌های سرزمین چکمه‌ای بر عملکرد و نحوه انتخاب نفرات تیم ملی توسط لیپی افزود و در عین حال ثابت کرد با گذشته خود تفاوت زیادی کرده است؛ او از حاشیه دوری می‌کند. کاسانو با یک ورزشکار ازدواج می‌کند؛ ازدواجی برخلاف روش مرسوم فوتبالیست‌ها، فوتبالیست‌هایی مشهور و محبوب که معتقدند، از حاشیه دوری می‌کنند و علاقه‌ای به حواشی ندارند اما در مقابل با مدل‌های معروف ازدواج می‌کنند تا اخبار و دوربین‌های خبرنگاران همیشه به دنبال‌شان باشند و حالا آنتونیوی بی‌حاشیه بی‌توجه به حواشی از دوستان و اعضای خانواده دعوت می‌کند تا به مراسم عروسی‌اش بیایند. مدیران سمپدوریا، اعضای خانواده، جیجی دل‌نری مربی جدید یووه در کنار همسرش و فاسچتی مربی و دوست آنتونیو از میهمانان ویژه به شمار می‌آیند. کاسانو با خوشرویی به میهمانان خوشامد می‌گوید و با لبخند پیراهن شماره 99 سمپدوریا که نام کارولینا روی آن نقش بسته را به وی هدیه می‌دهد و پیش روی دوربین‌های تلویزیونی که از او درباره جام‌جهانی سوال می‌کردند، می‌گوید: «فکر نمی‌کردم توان برگزاری چنین مراسمی را داشته باشم. روز زیبایی است، باید از لیپی ممنون باشم!» این پاسخ طعنه‌آمیز کاسانوست که با برگزاری جشن ازدواجش در شب دیدار ایتالیا خشم و نارضایتی خود را از عملکرد مربی بزرگ دنیای فوتبال که این روزها برخلاف گذشته تغییر مسیر داده و هیچ انتقادی را نمی‌پذیرد، نشان می‌دهد و ثابت می‌کند آنتونیو در برخی زمینه‌ها هیچ تفاوتی نکرده و همان مهاجم ناآرام گذشته است که این‌بار با اندکی صبر و حوصله به واکنش برخاسته و به گونه‌ای دیگر مخالفتش را اعلام می‌کند. این همان آنتونیویی است که امیدش را از دست نداده است و به آینده‌‌ای بهتر برای جبران گذشته می‌اندیشد؛ آینده‌‌ای همراه با تیم ملی ایتالیا و پیراهن لاجوردی‌اش که با آمدن چزاره پرندلی چهره‌ای جدید و زیبا به خود خواهد گرفت و تیمی شکل گرفته از ستاره‌های فانتزی و جوان باانگیزه در کنار تجربه بزرگانی خواهد بود که ارزش و اهمیت رقابت جهانی را با تمام وجود می‌دانند و هرگز از حضور در تورنمنتی معتبر اشباع نمی‌شوند و ایتالیای واقعی را به ما نشان می‌دهند، ایتالیایی همراه با ستاره‌های دوست‌داشتنی و تاثیرگذار. این‌بار آنتونیو آماده است؛ آماده رفتن به میدان و رقابت با رقبا همراه با پیراهن آتزوری.