بنت‌الهدی صدر:
شاید آنهایی که «هتل مروارید» مرضیه برومند را دیده‌اند، «بدری خانم» خدمتکار آن هتل را هنوز به یاد داشته باشند. زنی زحمت‌کش و خانواده‌دوست که در قضایای هتل پرماجرای مروارید یکی از شخصیت‌های ثابت به شمار می‌رفت. مریم امیرجلالی پس از ایفای نقش «بدری خانم» با کار در مجموعه‌های تلویزیونی رضا عطاران (سریال‌های «خانه به دوش» و «متهم گریخت») به اوج محبوبیت در میان مخاطبان تلویزیون رسید. «هندوانه شب یلدا» برای دومین‌بار در یلدای امسال و با بازی مریم امیرجلالی از شبکه اول سیما پخش شد و برای صحبتی دوستانه با این هنرمند بهانه‌ای شیرین به دست ما داد. با وی گفت‌وگویی داشتیم که در ادامه می‌خوانید.
بعد از «هندوانه شب یلدا» که از سیما پخش شد به‌زودی فیلم دیگری از شما می‌بینیم؟
بله، یک تله‌فیلم آماده پخش دارم با عنوان «ماهی کوچولوها دعا می‌کنند» که قرار است به مناسبت شهادت امام رضا (ع) از شبکه سه پخش شود.
به جز بازیگری به کار دیگری هم اشتغال دارید؟
بله. البته الآن بازنشسته هستم، اما هنوز کارهای اداری رهایم نکرده‌اند. (با خنده) من به کار بازیگری به‌عنوان یک شغل دوم نگاه می‌کنم که در مواقع بیکاری یا برای تفریح به سراغ آن می‌روم. وگرنه کار اصلی من حسابداری است.
جالب است که شما هم به خانه‌داری‌تان می‌رسید و هم شغل اصلی‌تان حسابداری و هم بازیگری. توصیه شما برای دختران جوانی که می‌خواهند وارد عرصه بازیگری شوند چیست؟
معمولا دختران جوان ما پس از ورود به بازیگری، تقریبا همه دغدغه‌شان بازیگری می‌شود و دیگر به جنبه‌های مهم زندگی‌شان اهمیت نمی‌دهند و حتی برایشان راحت‌تر است که ازدواج نکنند و مسؤولیت نپذیرند، در حالی که باید اصل زندگی را فراموش نکنند و در کنار تشکیل خانواده به بازیگری بپردازند. این درست نیست که با توجیه فعالیت در بازیگری از کارهای اصلی‌شان در زندگی بگذرند و در انجام آن اهمال کنند. چه بسا در کارهایی بازی می‌کنند که محتوای خوبی هم ندارد.
خودتان تاکنون در کاری حضور داشته‌اید که بعدها از بازی در آن پشیمان شده باشید؟
بله. من بعد از پخش سریال «جاده در دست تعمیر است» از بازی در آن ناراحت بودم، چراکه این مجموعه پلیس را طوری نشان داده بود که حتی نمی‌توانست از عهده 2 نفر دزد جوان که اتومبیل نیروی انتظامی را دزدیده‌اند برآید و بعد هم آن 2 نفر با اتومبیل مسروقه هر کار که دلشان می‌خواست انجام دادند. این اصلا خوب نیست و به لحاظ محتوا و کیفیت، بر کل سریال تاثیر سوئی گذاشته بود. به نظر می‌رسد برنامه‌ریزی و نظارت بر پخش سریال‌ها چندان دقیق نیست.
پس انتقاد شما نسبت به محتوای مجموعه‌ها است؟
بله. برنامه‌سازان باید به شعور مردم احترام بگذارند. چون امروز تلویزیون تنها تفریحی است که آنها را دور هم جمع می‌کند. مردم انتظار دارند از همان دقایق کوتاهی که پای تلویزیون می‌نشینند چیزی یاد بگیرند نه اینکه تنها بخندند و بروند سراغ کارشان. فکر می‌کنم خوب است برای ترویج فرهنگ و اصالت و تاریخ ایرانی به محتوای برنامه‌هایی که ساخته می‌شود بیشتر از این اهمیت داده شود.