حسین قدیانی
بعد از گفت‌وگوی تلفنی با نهمین پادشاه سلسله صفوی، مسؤولان دفتر ایشان، بخشی از خاطرات روزانه اعلی‌حضرت را در اختیار ما گذاشتند. با تشکر از دفتر ایشان بویژه بخش روابط عمومی و امور بین‌الملل کاخ عالی‌قاپو که در این زمینه نهایت همکاری را با خبرنگاران «وطن امروز» مبذول داشتند.
بدیهی است «وطن امروز» از چاپ خاطرات روزانه دیگر پادشاهان نیز با کمال میل استقبال می‌کند. در زیر بخشی از خاطرات شاه سلطان حسین که به‌وسیله فرزند ارشد ایشان تهیه و تنظیم شده، می‌آید:
تا لنگ ظهر خواب بودم. ساعت 12 یک ربع کم از خواب بلند شدم. پیشکاران آمدند و بعد از دقایقی مشت و مال، قلنجم را از ناحیه کمر شکستند. خیلی حال داد. بعد از ماساژ یک ساعتی چرت زدم و بعد برای صبحانه از خواب بلند شدم. وسط صبحانه بودم که از طرف مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اسب‌بخار مرقومه‌ای تقدیم شد. خواندم. در مرقومه جدید «غضنفر البرادعی» (از اجداد محمد البرادعی) نکته خاصی نبود. تکرار همان اتهامات گذشته بود. به مرشد دیپلمات تذکرات لازم را دادم. گفتم؛ الکی شر به پا نکند و دست اجانب بهانه ندهد. ما خودمان به صورت داوطلبانه تسلیم شویم خیلی بهتر است. بعد از ظهر محمود افغان SMS* داد. بنا شد قبل از اینكه آب‌روغن قاطی کند، بخشی از کشور را به وی تقدیم کنیم.
مساحت کشور هم تعدیل شود بهتر است. کشور این اواخر بویژه در عصر شاه‌عباس، زیادی گسترده شده بود. اگر با من بود فقط همین کاخ عالی‌قاپو را نگه می‌داشتم، مابقی کشور را می‌دادم به محمود افغان. بعد از ناهار قلیانی چاق کردند و کشیدم. خبر رسید گروهی از اشرار در نواحی مرزي اعلام خودمختاری کرده‌اند. به امرا پیغام دادم که سریعا مناطق مزبور را تحویل اشرار دهند. حال و حوصله دعوا نداشتم. غروبی بیکار بودم، نامه‌ای نوشتم به سفیر انگلیس و گفتم: خیلی مخلصم. شب نقشه کشور را برایم آوردند. یک گوشه‌اش خیلی قناس بود. هرچه زودتر باید بی‌خیال آن منطقه شویم. شام را نمایندگان میهمان ما بودند. یکی از وکلا گفت که جمعی از دانش‌آموزان مکتب‌خانه‌ها و همچنین مرشدها نسبت به قانون نظام هماهنگ پرداخت گلایه داشتند. مهم نیست! قبل از خواب بچه‌های تیم ملی چوگان آمدند. پس‌فردا عازم ایالت باسک هستند. قرار است با منتخب باسک مسابقه دوستانه بدهند. به آنها گفتم: بازی، دوستانه است، حتی‌المقدور با گل‌های بیشتری شکست بخورید!! هنوز نخوابیده بودم که محمود افغان بازهم SMS داد و تهدید کرد که تا هفته بعد اصفهان را محاصره خواهد کرد. استقبال کردم. به محمود گفتم که هرچه زودتر شهر را محاصره کند. همان نصف‌‌شبی به امرای ارتش دستور دادم که ایستادگی را بی‌خیالی طی کنند. آدم، جانش را از سر راه نیاورده که!
* شاید بپرسید که مگر زمان شاه سلطان حسین، موبایل هم بوده؟ حق با شماست. این بخش بعدا به خاطرات شاه سلطان حسین اضافه شده است!