بحث ازدواج و اما و اگرهای آن، این روزها نقل مجالس فراوانی شده است. معضل کاهش ازدواج، افزایش سن جوانان مجرد، نداشتن مسکن و خلاصه هزار و یک جور مشكل که بر سر امر مقدس تشکیل خانواده وجود دارد موجب شده تا مسؤولان به فکر بیفتند و در عملیاتی اورژانسی به هر اسم و رسمی که شده دختران و پسران را دست به دست دهند. این وضعیت بحرانی درحالی اتفاق افتاده است که مشاور رئیسجمهور و رییس مرکز امور زنان و خانواده، به تازگی از رشد بیش از هشت درصدی ازدواج خبر میدهد و این موضوع را یکی از حوادث خوشایند جامعه امروز میداند. زهره طبیبزاده نوری، با بیان اینکه با تاسیس صندوق مهر رضا، پرداخت وام برای ازدواج آغاز شده است، میگوید: امسال یک میلیون و 348 هزار فقره وام علاوه بر وامهای اشتغال و بنگاههای زود بازده در اختیار جوانان قرار گرفته است. این درحالی است که تعداد وامها در سال 85، حدود 688 هزار بوده است.
مشاور رئیسجمهور تاکید میکند: در سال 84، هیچ گونه وامی در اختیار جوانان برای تشکیل خانواده قرار نمیگرفت به همین دلیل هم بود که ازدواج با رشد منفی روبهرو بود اما اکنون با در نظر گرفتن چنین تسهیلاتی شاهد رشد بیش از هشت درصدی ازدواج میان جوانان هستیم. این درحالی است که حجتالاسلام حاج علیاکبری، رئیس سازمان ملی جوانان خاطر نشان میکند که ما در کشور با چیزی حدود 15 میلیون جوان مجرد و آماده ازدواج روبهرو هستیم. به گفته معاون رئیسجمهور، در سال گذشته 841 هزار ازدواج به ثبت رسیده است. او معتقد است اگر بتوانیم این تعداد را به یک میلیون و 200 هزار ازدواج در سال برسانیم، در چهار، پنج سال آینده با وضعیت مطلوبی در کشور روبهرو خواهیم بود. با این اوصاف براساس گفته رئیس سازمان ملی جوانان باید عزممان را جزم کنیم و ماراتنی را به نام زندگی مشترک ترتیب دهیم. اما آیا همیشه هم میتوان به کمیت فکر کرد؟
با توجه به سخنان رئیس مرکز امور زنان و خانواده، مبنی بر اینکه درحال حاضر با رشد مطلوبی در زمینه ازدواج روبهرو هستیم و اینکه جوانان کشور ما به دلیل انواع و اقسام وامهایی که دریافت میکنند، هیچ مشکلی در راه شروع زندگی مشترک ندارند، حتما هیچ جای نگرانی وجود ندارد. بنابراین هنوز به درستی معلوم نیست علت اصلی اصرار سازمان ملی جوانان به اقدام سریع جوانان برای امر ازدواج چیست؟