هما نصرتی:
هر فضای داخلی اعم از محل کار، تفریح یا سکونت، قابلیت زیبا شدن را دارد؛ تنها باید یاد گرفت چگونه از اصول و عوامل سازمان بندی صحیح استفاده کرد، البته باید کمی هم ذوق و سلیقه داشت. شروع کار در فضاسازی و تزئین باید عاری از جنبه‌های ذهنی و خیالپردازی غیر واقعی باشد. هدف از این مقدمه نفی اهمیت و نقش تخیل نیست بلکه منظور ارائه روشی است که تخیل نیز مانند دیگر عوامل، تحت نظمی منطقی درآید و شکل عنصری سازنده به خود بگیرد. به خاطر عوامل متعددی که در شکل‌گیری یک طرح موفق دخالت دارند اجرای کار نیازمند برنامه‌ای دقیق و منظم است. پیشرفت قدم به قدم و حساب شده از اتلاف وقت و هزینه می‌کاهد و در نتیجه حاصل کار را پر ثمر می‌سازد، پس در طرح اجرایی باید به عوامل زیر توجه ویژه داشت:
عملکرد:
اولین عنصری که در شروع کار باید مدنظر قرار گیرد عملکرد و نحوه استفاده از فضای داخلی است. یک چهار دیواری می‌تواند به عنوان اتاق خواب، نشیمن، اتاق بچه، آشپزخانه، سالن ورزش، فروشگاه یا اداره برای فعالیت مشخص انتخاب شود. ضروری است با استفاده از عواملی چون نورپردازی و چیدن مبلمان در هر یک از این چاردیواری ها، هویت و عملکرد آن را در فضای خانه مشخص کنیم.
افراد:
نیازهای یک خانواده پر جمعیت با احتیاجات فردی مجرد یکسان نیست. وجود اطفال خردسال به اجبار نوع خاصی از تزئین را دیکته می‌کند. خصوصیات روانی افراد خانواده و زمانی که با هم یا جدا از هم در منزل صرف می‌کنند نیز از عوامل مهم در آرایش خانه به شمار می‌رود بنابراین منظور داشتن سلیقه همه اعضای خانواده ضروری است.
آسایش:
در نظر گرفتن آسایش ساکنان خانه بیش از زیبایی در دکوراسیون واجد اهمیت است. اتاق زیبا اما غیرقابل استفاده تدریجا به جایگاه ارواح بدل می‌شود! محل کار، زندگی یا استراحت چنانچه شرایط مناسب و راحتی را فراهم نکند دارای فضای سنگین و کسالت‌بار شده و افراد را از خود گریزان خواهد کرد نقش عمده معماری و تزئین داخلی در حقییقت ایجاد محیطی مناسب برای زیستن و فعالیت‌های انسانی است.
ویژگی‌ها:
منظره اتاق، میزان نور طبیعی و خصوصیات معماری ساختمان از دیگر عواملی هستند که قبل از شروع تزئین باید مدنظر قرار گیرند. این عوامل اجزای ثابتی را تشکیل می‌دهند که تغییر آنها پس از اتمام کار دیگران امکانپذیر نیست لذا ترکیب بندی را طوری باید انجام داد که از جنبه‌های مثبت این ویژگی‌ها حداکثر بهره برده‌شود.
نقشه:
انجام کار چه در ساختمانی نو و چه تغییر دکور یک ساختمان کهنه باشد باید با در نظر گرفتن شکل فضا و پیاده کردن نقشه آن صورت بگیرد. کشیدن نقشه یکی از ضروری‌ترین اقدامات است. جابه‌جایی مبلمان یا تغییر رنگ روی نقشه امری ساده و بدون خرج است اما ارتکاب هر اشتباه پس از اتمام کار به قیمت صرف هزینه اضافی و دوباره کاری است. نقشه نه تنها فضای قابل استفاده را پیشاپیش نمایش می‌دهد بلکه به کمک آن می‌توان تعداد و اندازه اثاثیه مورد نیاز را نیز مشخص کرد.
نور:
ضمن کشیدن نقشه مناطقی که از آنجا نور طبیعی به داخل تابیده می‌شود و نواحی تاریک، همچنین تعداد چراغ‌های سقفی و آباژور با تعیین محل دقیق آنها لازم است مشخص شوند. محاسبه روشنایی عمومی و نقاطی که احتیاج به نور بیشتری برای مطالعه یا کار دارند واجد اهمیت خاصی است.
سطوح:
سطوح اصلی اتاق شامل سقف و کف ودیوار‌هاست؛ پرده‌ها، روکش مبل و صندلی، سطح درها و پنجره‌ها نیز سطوح کوچک‌تر را تشکیل می‌دهند. رنگ، نقش و بافت در بزرگ یا کوچک جلوه دادن اتاق موثر است. نقوش درهم و رنگ‌های تند بر سطوح مذکور قدرت جلب توجه بیشتری داشته و فضا را شلوغ و کوچک خواهند کرد.