قاسم زارع
ساخت فیلم‌هایی مثل «کشتی‌گیر» از طرف آمریکا مساله تازه‌ای نیست.
ساخت فیلم‌هایی مثل «کشتی‌گیر» از طرف آمریکا مساله تازه‌ای نیست.آنها در این چند سال با برنامه‌ریزی کامل و دقیق به ساخت اینگونه فیلم‌ها روی آورده‌اند و متاسفانه مسؤولان فرهنگی ما نسبت به این مقوله غفلت می‌کنند. حالا چرا، نمی‌دانم؟
وانگهی مسؤولان ما فکر می‌کنند ساخت و پخش چنین فیلم‌هایی حکایت از شروع یک جنگ سیاسی و اقتصادی دارد. در صورتی که الان دیگر عصر، عصر فرهنگ و ارتباطات است و آمریکا این بار نیز می‌خواهد با ساخت فیلم‌هایی مانند «300»، «کشتی‌گیر» و «بدون دخترم هرگز»، دین و آیین مردم ایران را زیر سوال ببرد و نابود کند و متاسفم از اینکه کمترین بودجه‌ها و بدترین برنامه‌ریزی‌ها در زمینه فرهنگ ما وجود دارد. سوالی که برای من مطرح است اینکه رایزن‌های فرهنگی در خارج از ایران چه فعالیت‌هایی دارند؟ اگر رایزن‌های فرهنگی ما بتوانند موسیقی، نقاشی و حتی سینمای ما را در خارج از ایران معرفی کنند دیگر کمتر هجوم‌های این چنینی به ما می‌شود.
به نظرم هنرمندان ما باید بیشتر در ارتباط با فرهنگ و سنت‌های ایرانیان فیلم بسازند تا از این طریق جلوی ترفندهای آمریکا و کشورهای مخالف دیگر را بگیرند. به هر حال نباید سکوت کنیم چرا که ایران مهد تمدن و فرهنگ است و توهین به ایرانی، توهین به سرزمین و سنت‌های دیرین ما است و همگان باید بدانند ایران دارای تاریخ بوده است و نمی‌توان این تاریخ کهن را خط زد.
و در آخر اینکه بهتر است قبل از اینکه فیلم‌هایی مانند «300» و «کشتی‌گیر» ساخته شوند، فکر چاره باشیم، نه پس از اکران آنها.