فریبا جعفری*
فرات چه بی‌قرار می‌جوشد
فرات چه بی‌قرار میجوشدمشک چه خونین حدیثی را از لابه‌لای جگر پاره فریاد می‌زند
غم چه بی‌امان لشکری انگیخته
تشنگی چه هیاهویی به پا کرده
انسان چه جایگاهی یافته برای حضور در عرش پرصلابت غیرت و غرور
عزت و شرف
ایثار
اوج معرفت و پایمردی
سال 61 هجری است، حج به پایان نیامده، امام آگاه می‌شود که یزید روز عید قربان در خانه خدا قصد جان او کرده است، عزم رحیل می‌کند.
امام پس از شور با یاران، از مکه به مدینه، هجرت می‌کند و شب 27 رجب با ارمغان امر به معروف و نهی‌از منکر، به میان حجاج می‌آید برای وداع، با قصد حجی ناتمام.
آنها هر کدام پیام ایشان را میان مردم خویش خواهند برد، خبر حج نیمه تمام امام، مسؤولیت جهاد امام، حرکت ایشان با تعدادی اندک از یاران و اهل حرم، برای نه گفتن به حکومتی که برای برقراری حکومت جهل، بی‌هیچ وهمی مبانی ناب و اصیل اسلام را تحریف و به بازی می‌گیرد. امام می‌فرماید:«اگر مردی چون یزید، فرمانده مسلمین شود و امت اسلام به چنین مرد پلیدی گرفتار شوند، باید برای آینده اسلام اندوهگین بود. به قادر متعال سوگند اگر در جهان هیچ پناهگاهی نمی‌یافتم با کسی چون یزید بیعت نمی‌کردم... آن کس که می‌خواهد بیاید».
امام پس از مدینه در مکه لختی تامل می‌کند، خطبه‌ای می‌خواند، حرف تازه‌ای دارد برای آنها که دربند خانه خدایند، دربند تحریف‌ها، حجی نیمه تمام و فلسفه‌ای بزرگ برای اندیشیدن
علامت یک سؤال برای آنها که به حج آمده‌اند
می‌روم با سمیه با یاسر
می‌روم با ابراهیم در آتش با اسمعیل در منی
می‌روم با نوح در توفان
با محمد بر بلندای طائف
با علی در محراب
با فاطمه
می‌روم با اصغر شش ماهه‌ام
اکبر نوجوانم
با اهل بیت حرم در حله‌های نورانی عشق
می‌روم با عباس پرچمدار صحرای خون و شهادت
با حبیب ابن مظاهر سپید موی دشت بیدلی
با حر نمونه آزادگی
با عابس نو داماد دشت کربلا
با آنان که هر کدامشان اسوه‌اند برای همه زمان‌ها و عصرها و برای همه انسان‌هایی که در جست‌وجوی خویش راهی به بیداری می‌جویند
هل من ناصر ینصرنی
فریاد از هفتاد و دو ملت برمی‌خیزد، هر ماه محرم، هر روز عاشورا، هر خانه کربلا
«نموت معک»
تا پای مرگ با تو هستیم و گر هفتاد بار کشته شویم باز هم در رکابت می‌جنگیم و کشته می‌شویم
ابوبکر حارث بی‌وفایی کوفیان را بازگفت و از امام خواست تا از این سفر درگذرد. حسین‌بن‌علی (ع) فرمود:آنچه خدای بر آن حکم رانده خواهد شد.
آنگاه «عمربن یوازن» از مشایخ«بنی عکرمه» گفت: سوگند می‌دهم تراکه بدین سفر نروی، قسم به خدا که بر نیزه‌ها و شمشیرها وارد می‌شوی. امام در جواب فرمودند: ای بنده خدا مرا پوشیده نیست و چنان نباشد که حقیقت امر را ندانم و عاقبت را نبینم اما خدا بر آنچه قضا کرده مغلوب نشود... و حکم او دگرگون نشود...
همه کس آهنگ نرفتن می‌نوازد و امام را به نشستن می‌خواند، اما دریای خروشان حق‌پرستی به حرکت درآمده او را گریزی نیست. «فرزدق» حادثه‌ای راکه بر هانی و مسلم گذشته یادآور می‌شود و از امام می‌خواهد که بازگردد، امام در پاسخ به او ابیاتی چنین می‌خواند: هرگاه مردمی دنیا را با ارزش بدانند، پس بهشت که برتر و شریف‌تر است
هرگاه بدن‌ها برای مرگ ساخته شده، پس کشته شدن مرد با شمشیر در راه خدا بهتر است
هرگاه روزی مردم به اندازه‌ای معین تقسیم شده، پس بهتر این است که مرد آز و شره نورزد
هرگاه اموال گردآورده را باید در دنیا گذاشت، پس چرا مرد آزاد بدان، بخل بورزد
پروانه زبان از لاف‌زنی می‌بندد
شمع از خجلت شعله فرو می‌کشد
اشک‌ها آرام می‌غلتند
بغض از میانه گلو راهی برای فرار می‌جوید
من هم می‌آیم یا حسین
دل تسلیم را نمی‌پذیرد
سازشکاری را گناه می‌داند
در انتخاب بین حق و باطل ماندن و رکود و حق را برگزیده است
رفتن را و چه رفتنی
ابن عباس از امام تقاضا کرد که از رفتن به کوفه درگذرد، امام فرمود: ای ابن عباس می‌دانی که من پسر دختر رسول خدایم، ابن عباس گفت: در همه جهان کسی جز تو را فرزند رسول خدا نمی‌شناسم. حسین‌بن‌علی(ع) فرمود: چه می‌گویی درباره گروهی که پسر دختر پیامبر را از مأمن و خانه آواره کرده‌اند.
ابن عباس پاسخ داد: ای فرزند رسول خدا، یاری تو بر ما واجب و بر ملت پیمانی است همچون نماز، روزه و زکوهًْ، اما یا حسین، گمان مبر که خداوند کینه این قوم را در حق تو نداند و ایشان را به کیفر اعمال خود نرساند، گواهی می‌دهم آنکه شما را آواره ساخت روی سعادت نبیند.
حضرت فرمود: یا ابن عباس، اللهم اشهد
ابن عباس گفت:پدر و مادرم فدایت گویی خبر مرگ خود را نقل می‌کنی و با این سخنان مرا آگاهی می‌دهی و یاری می‌طلبی، سوگند به خدا اگر در راه تو شمشیر زنم تا هر دو دست من قطع شود، هنوز از حق تو، آنچه درگردن دارم ادا نکرده‌ام.
سردار عشق، عزم رحیل می‌کند، با همه هستی‌اش برای پاسداشت حق.
در این حله‌های نورانی
در این کاروان، همه آبروی زمین و زمان جمعند.
*
تهیه کننده و کارگردان شما و سیما