مهدی طاهرخانی
باخت، انتهای راه نیست به شرط آنکه مطمئن باشی دیگر به سراغت نمی‌آید اما چه کسی بعد از شنیدن توجیهات پیروانی قانع به این امرشد؟ آیا این آخرین باخت تیمی بود که در ادعایش سه جام می‌گنجد؟ اینک همه شبیه هم شده اند؛ می‌نشینند و با قاطعیت حکم می‌دهند تعطیلی 16 روزه به ضرر تیم آنها بوده است. این یعنی به استقبال باخت رفتن و ذهن پرسشگر رابه سوی آن هدایت کردن. آیا مظلومی و مایلی‌کهن هنوز هم از تعطیلات ناراضی‌اند؟
باخت، انتهای راه نیست به شرط آنکه مطمئن باشی دیگر به سراغت نمی‌آید اما چه کسی بعد از شنیدن توجیهات پیروانی قانع به این امرشد؟ آیا این آخرین باخت تیمی بود که در ادعایش سه جام می‌گنجد؟ اینک همه شبیه هم شده اند؛ می‌نشینند و با قاطعیت حکم می‌دهند تعطیلی 16 روزه به ضرر تیم آنها بوده است. این یعنی به استقبال باخت رفتن و ذهن پرسشگر رابه سوی آن هدایت کردن. آیا مظلومی و مایلی‌کهن هنوز هم از تعطیلات ناراضی‌اند؟تیم آنها برد اما استقلال و پرسپولیس باختند، لابد تاختن تا حد تخریب حالا مجاز است!
سه شنبه شامگاه یازدهم دی ماه روز شکست پرسپولیس نبود، آنها زمانی بازی را به ملوان باختند که بعد از برد شگفت انگیز همدان به این دیدارساده نگریستند.تجربه، اندوخته ایست که حالا پیروانی ذره به ذره جذبش می‌کند و بهای آن چیزی نیست جز بالا بردن دو دست برابر پایین نشین لایقی به نام ملوان، آن هم مقابل هواداران خودی.
رو به روی سرمربی ناکام می‌نشینی و ذره‌ذره حرف‌هایش را تجزیه می‌کنی اما نه تنها دلیل باخت را از زبان او نمی‌جویی که صد البته کلاف ذهنت پیچیده‌تر از قبل می‌شود. چرا باقری از ابتدا بازی نکرد؟ پاسخ منطقی به نظر می‌رسد:«کاپیتان هنگام تعطیلات در ایران نبود و طبیعتا تمرین نداشت بنا براین صلاح نبود از ابتدا به زمین بیاید» این گوشه‌هایی از همان دلایل بود. اما سوال این است؛ چرا باقری که یکی از ارکان تیمت به حساب می‌آید نباید تمرین کند؟پیروانی بسان خیلی از هم سلكانش به دایی می‌تازد و دیدار به او گالیسیا را مهم نمی‌داند اما اینک کسی نیست به او بگوید وقتی تو نمی‌توانی مانع از پخش شدن مهره هایت شوی آن وقت نه تنها این تعطیلات که حتی تعطیلی یک روزه هم برای تیمت آفت است.
پرسپولیس باخت، چون در آستانه این مصاف هیچ نگرانی خاصی در چهره آنان دیده نمی‌شد. نه کسی نگران غیبت کریمی و زارع بود و نه افشین لحظه‌ای در مورد پست تازه حیدری تامل کرد. سپهر مقابل راه سازان قم خوب بود بنابراین می‌توان او را جانشین زارع کرد. با همین فرمول که ریشه در بی‌تجربگی صرف او دارد میزبان بیش از 65 دقیقه مدافع سخت‌کوشی را در قلب هافبک خود گمارد که برای رویتش ذره‌بین هم مدد نمی‌داد. باخت، پایان راه نیست اما برای آبدیده شدن مردی که فقط شش بازی در تمام عمرش شماره یک بوده تا چه حد می‌توان صبور بود و این صبر تا چه حد در اعضای هیات مدیره‌ای وجود دارد که باخت سه‌شنبه شب آینه تمام قدی بود از نزاع‌های تمام ناشدنی آنها؟
حرف‌های افشین در سالن کنفرانس خبری آزادی تمام می‌شود اما نه او پاسخ قانع‌کننده‌ای به سوالات داد و نه پرسش‌ها از جنسی بود که او به درستی توضیح دهد چرا و چگونه بازیکن لیگ یکی با قرارداد شگفت‌انگیز به پرسپولیس می‌آید و تاسف‌بار‌تر آنکه در طول تمامی دقایقی که در میدان بوده، به این انگاره شانه زده که آری هنوز هم می‌توان با هر کیفیتی به پرسپولیس آمد.
تجربه اندوزی افشین در حال گذار است؛ یک ماه قبل در برابر سایپا منجمد بود و به حدی دیر تعویض کرد که مردان ورودی‌‌اش همگی سوختند و حالا نوروزی را زود به میدان می‌آورد و به زعم خویش ایوان را مضر می‌داند آن هم درست در دقایقی که سایر هافبک‌هایش از بازی‌سازی می‌گریختند. باخت، انتهای راه نیست اما ای کاش برای باتجربه شدن افشین، تیم دیگری تاوان پس می‌داد، نه مجموعه اینک مستاصلی که بعد از باخت مقابل ملوان صحبت از قهرمانی آسیا می‌کند.