مرتضی رضایی:
دست‌هایش را در پالتویش کرده و از خبرنگاران فاصله گرفته.هیچ وقت هیچ کس افشین را این‌طور ندیده بود. از کنار شاگردانش تکان نمی‌خورد.او که در تمرینات بیشتر کنار زمین می‌ایستاد این بار ترجیح داده بود تا از وسط زمین دل نکند.در هوای سرد زمستانی پایتخت و فردای باخت به ملوان افشین تغییر زیادی کرده است.یکی می‌گوید«امروز اعصاب ندارد.شاید مصاحبه نکند» او در روال عادی در تمرینات گپ و گفت زیادی با خبرنگاران می‌زد اما انگار که برق گرفته باشدش! پرسپولیسی‌ها را تمرین می‌دهد و مدام نکاتی را به آنها گوشزد می‌کند.هر از گاهی نگاهی به دور و برش می‌اندازد و اصلا از وسط زمین جم نمی‌خورد. تمرین بازیکنان اصلی که تمام می‌شود آنها یکی، دو دور، دور زمین می‌دوند وبا اجازه پیروانی به داخل سالن آکادمی می‌روند تا کار با وزنه را شروع کنند.
اما پیروانی در کنار بازیکنان ذخیره می‌ماند تا نظاره‌گر تمرین آنها باشد. به نظر خود بازیکنان هم از رفتار سرمربی‌شان تعجب کرده‌اند. بعد از چند دقیقه پیروانی با برداشتن یک قندیل از روی زمین و جابه جا کردن آن روی قندیلی دیگر پایان تمرین را اعلام می‌کند. چند نفری برای مصاحبه کردن با او آمده‌اند اما هیچکس سمت او نمی‌رود. آنقدر در خودش و تفکراتش فرو رفته که انگار کسی را نمی‌بیند. باخت به ملوان بدجور رویش تاثیر گذاشته. کمی با احمدرضا عابدزاده صحبت می‌کند و راه سالن بدنسازی را پیش می‌گیرد. در آنجا هم وقتی خبرنگاران وقت کوتاهی می‌خواهند تا درباره پرسپولیس بپرسند عذرخواهی کوچکی می‌کند و می‌گوید: «تا هفته آینده حرف نمی‌زنم». این را می‌گوید و بدون اینکه مجال پرسیدن سوالی را بدهد خودش را با تذکر دادن به بادامکی و هادی نوروزی سرگرم می‌کند. باز هم همان سیاست بیرون سالن را پیش می‌گیرد و از خبرنگاران فاصله می‌گیرد. بدنسازی هم که تمام می‌شود فوری دست در جیب می‌کند و از سالن می‌زند بیرون. فاصله سالن تا در خروجی زیاد است. در این فاصله هم خبرنگاران دست بردار نیستند. وقتی می‌خواهد درباره تیم حرف بزند دور و برش را نگاه می‌کند. انگار که گفته‌اند مصاحبه نکند: «تیم باخته است و حوصله ندارم. بعدا حرف می‌زنیم. الان اعصاب ندارم». این حرف پیروانی خیلی‌ها را متعجب می‌کند. این را می‌شود از نگاه غیرمنتظره آنها به هم فهمید.خودش هم انگار متوجه تعجب خبرنگاران شده. پیروانی که هیچ وقت از مصاحبه کردن طفره نرفته متوجه طرز حرف زدنش می‌شود و بحث را با گفتن چند حرف خودمانی جمع و جور می‌کند: هنوز 5 ساعت نیست که با هم مصاحبه کردیم.هر چی که خواستید پرسیدید مگر چیزی هم مانده، اگرمانده که بگذارید برای بعد». او سعی می‌کند با گفتن این کلمات کسی را از خودش نرنجاند. گفتن همین چند کلمه و چراغ سبزی که افشین نشان می‌دهد باعث می‌شود تا یکی، دو سوال دیگر هم از او پرسیده شود. سوالات درباره بازی با ذوب آهن، مصاحبه‌های اخیر پیروانی و انتقادش درباره تیم ملی و... است. او خیلی کوتاه به این یکی، دو سوال جواب می‌دهد.
البته باز هم دور و برش را نگاه می‌کند تا کسی آن اطراف نباشد: «من هرگز مصاحبه نکردم و نگفتم که از تیم ملی گله‌مندم. درباره بازی با ذوب آهن هم حرف خاصی ندارم. فقط باید ببریم تا از بحران خارج شویم». بعد از اینکه این حرف‌ها را می‌زند رو به همه می‌کند و می‌گوید: «چیزی ننویسید.نمی خواهم فعلا صحبت کنم. باید من را درک کنید». شکست در تهران آن هم در شرایطی که تیم نیاز به برد داشت بد جور روی پیروانی تاثیر گذاشته است. تقریبا همه بازیکنان سالن را ترک کرده‌اند اما پیروانی از پشت شیشه به دور دست‌ها خیره شده است. در یک لحظه تفکراتش پاره می‌شود و وقتی سعید مظفری‌زاده (که در آکادمی تمرین می‌کرد) با اوخوش و بش می‌کند به خودش می‌آید و رو به پرویز کماسی می‌کند و با گفتن؛ پرویز خان بریم، آنجا را ترک می‌کند. او روز‌های سختی را در پیش خواهد داشت. وقتی بازی با ملوان و شکست مقابل این تیم تا این اندازه روی افشین تاثیر می‌گذارد باید دید در هفته‌های آینده و روی شکست‌های احتمالی بعد چه واکنشی نشان خواهد داد.