دکتر مجید صفاتاج
باید ریشه تحولات کنونی غزه را در بحران‌های داخلی رژیم صهیونیستی جست‌وجو کرد. اسرائیلی‌ها بویژه حزب کادیما و دولت فعلی تل‌آویو، برای به دست آوردن آرای بیشتر در انتخابات نیازمند سرکوب جنبش حماس هستند، لذا بدون یک برآورد و بررسی دقیق از توانایی‌ها و امکانات حماس در غزه و همچنین امکان سرکوبی این جنبش در باریکه غزه دست به عملیاتی زدند که مشخص است به سرانجامی که موردنظر مقامات اسرائیل است منجر نخواهد شد. باوجود آنکه 6 روز از بمب‌باران غزه می‌گذرد برخلاف ادعای مقامات صهیونیستی جنبش حماس نه‌تنها مضمحل نشده است بلکه واحدهای موشکی‌اش روز به روز مساحتي بیشتر را طی کرده و عمق بیشتری از سرزمین‌های اشغالی را هدف قرار می‌دهد. در حال حاضر شرایطی همانند جنگ 33 روزه در تابستان سال 2006 برای این رژیم در حال وقوع است. در برآوردهای اولیه رژیم صهیونیستی و رایزنی‌هایی که با برخی از مقامات عربی از جمله عربستان سعودی و مصر انجام شده بود، کشورهای فوق بر این باور بودند که می‌توانند کار جریان مقاومت را در غزه یکسره کنند و عملاً با اشغال این منطقه و سرکوب جنبش حماس، تشکیلات محمود عباس را تقويت و بر غزه حاکم کنند، اما موشک‌بارانی که توسط حماس انجام شد معادلات نظامی را در منطقه تغییر داد به گونه‌ای که اکنون پدیده فرار از جنوب فلسطین اشغالی روز به روز در حال گسترش است. اکنون در حدود 600 هزار تا یک میلیون نفر یهودی در معرض این موشک‌ها قرار گرفته‌اند و همین موشک‌باران‌ها باعث شده است عملاً اختلافات در درون رژیم صهیونیستی برای شروع جنگ زمینی تشدید شود. همانطور که مقامات این رژیم پیش‌تر اعلام کرده بودند حتی نیروهای ذخیره صهیونیست برای آغاز جنگ زمینی آماده هستند. اما با توجه به شرایطی که اکنون در منطقه وجود دارد، آمادگی نیروهای مقاومت در غزه و محدوده جغرافیایی اندک و جمعیت نسبی بالای این منطقه، هرگونه جنگ زمینی را برای صهیونیست‌ها با دشواری مواجه خواهد کرد. بنابراین اسرائیل از هرگونه درگیری نظامی زمینی و چریکی پرهیز کرده است زیرا سران این رژیم معتقدند آغاز چنین درگیری‌هایی منجر به افتادن در تله‌ای خواهد بود که بیرون آمدن از آن آسان نیست. به همین دلیل اکنون بر سر چگونگی ورود نیروهای زمینی و جنگ تن‌به تن داخل غزه اختلاف نظر وجود دارد که اگر در نهایت این تصمیم گرفته شود به نظر می‌رسد که همان جنگ فرسایشی شروع خواهد شد و اگر این جنگ تا انتخابات ...
باید ریشه تحولات کنونی غزه را در بحران‌های داخلی رژیم صهیونیستی جست‌وجو کرد. اسرائیلی‌ها بویژه حزب کادیما و دولت فعلی تل‌آویو، برای به دست آوردن آرای بیشتر در انتخابات نیازمند سرکوب جنبش حماس هستند، لذا بدون یک برآورد و بررسی دقیق از توانایی‌ها و امکانات حماس در غزه و همچنین امکان سرکوبی این جنبش در باریکه غزه دست به عملیاتی زدند که مشخص است به سرانجامی که موردنظر مقامات اسرائیل است منجر نخواهد شد. باوجود آنکه 6 روز از بمب‌باران غزه می‌گذرد برخلاف ادعای مقامات صهیونیستی جنبش حماس نه‌تنها مضمحل نشده است بلکه واحدهای موشکی‌اش روز به روز مساحتي بیشتر را طی کرده و عمق بیشتری از سرزمین‌های اشغالی را هدف قرار می‌دهد. در حال حاضر شرایطی همانند جنگ 33 روزه در تابستان سال 2006 برای این رژیم در حال وقوع است. در برآوردهای اولیه رژیم صهیونیستی و رایزنی‌هایی که با برخی از مقامات عربی از جمله عربستان سعودی و مصر انجام شده بود، کشورهای فوق بر این باور بودند که می‌توانند کار جریان مقاومت را در غزه یکسره کنند و عملاً با اشغال این منطقه و سرکوب جنبش حماس، تشکیلات محمود عباس را تقويت و بر غزه حاکم کنند، اما موشک‌بارانی که توسط حماس انجام شد معادلات نظامی را در منطقه تغییر داد به گونه‌ای که اکنون پدیده فرار از جنوب فلسطین اشغالی روز به روز در حال گسترش است. اکنون در حدود 600 هزار تا یک میلیون نفر یهودی در معرض این موشک‌ها قرار گرفته‌اند و همین موشک‌باران‌ها باعث شده است عملاً اختلافات در درون رژیم صهیونیستی برای شروع جنگ زمینی تشدید شود. همانطور که مقامات این رژیم پیش‌تر اعلام کرده بودند حتی نیروهای ذخیره صهیونیست برای آغاز جنگ زمینی آماده هستند. اما با توجه به شرایطی که اکنون در منطقه وجود دارد، آمادگی نیروهای مقاومت در غزه و محدوده جغرافیایی اندک و جمعیت نسبی بالای این منطقه، هرگونه جنگ زمینی را برای صهیونیست‌ها با دشواری مواجه خواهد کرد. بنابراین اسرائیل از هرگونه درگیری نظامی زمینی و چریکی پرهیز کرده است زیرا سران این رژیم معتقدند آغاز چنین درگیری‌هایی منجر به افتادن در تله‌ای خواهد بود که بیرون آمدن از آن آسان نیست. به همین دلیل اکنون بر سر چگونگی ورود نیروهای زمینی و جنگ تن‌به تن داخل غزه اختلاف نظر وجود دارد که اگر در نهایت این تصمیم گرفته شود به نظر می‌رسد که همان جنگ فرسایشی شروع خواهد شد و اگر این جنگ تا انتخابات ...
یعنی 9 فوریه ادامه پیدا کند قطعاً حزب کادیما در انتخابات شکستی سنگین را متحمل خواهد شد چرا که عملاً یک معضل اجتماعی، روحی- روانی و امنیتی تازه‌ای را به دیگر مشکلات اسرائیل تحمیل خواهد کرد. بنابراین با توجه به چنین وضعی به نظر می‌رسد نیروی زمینی ارتش رژیم صهیونیستی در تصمیم اولیه خود درباره حمله زمینی به غزه دچار تردیدهای فراوانی شده است به همین لحاظ ما اکنون شاهد آنیم که اتحادیه اروپا، بویژه فرانسه به عنوان رئیس دوره‌ای این نهاد بین‌المللی رایزنی‌هایی را برای آتش‌بس آغاز کرده است. هرچند که صهیونیست‌ها با آتش‌بس مخالفت کرده‌اند اما نباید از نظر دور داشت که این عدم موافقت جنبه ظاهری دارد زیرا در صورت موافقت سریع با آتش‌بس از سوی این رژیم، حزب کادیما در مجامع داخلی اسرائیل مورد سوال قرار می‌گرفت. در حال حاضر هم در مجموع می‌توان شرایط را به نفع مردم غزه دانست. هرچند مردم این منطقه در روزهای اخیر تلفات بسیاری را متحمل شده‌اند اما چون رژیم صهیونیستی نتوانست در خلال روزهای گذشته وضعیت غزه را به نفع خود تغییر دهد و رژیم‌های عربی هم در معرض هجوم افکار عمومی قرار دارند، لذا استمرار این درگیری و نبرد به نفع فلسطینیان خواهد بود. انتفاع فلسطینیان از این نبرد در صورت حمله زمینی صهیونیست‌ها کامل‌تر می‌شود چرا که اگر رژیم صهیونیستی وارد نوار غزه شود با موجی از کشتار مواجه خواهد شد چرا که یک و نیم میلیون نفر مردم غزه چیزی برای از دست دادن ندارند و با تمام وجود با صهیونیست‌ها مقابله خواهند کرد. حمله هوایی سبب شده که امکان ورود گروه‌های مقاومت به عرصه نبرد فراهم شود و این مساله نگرانی اسرائیلی‌ها را به دنبال داشته است. آنها از تکرار تجربه تلخ شکست در جنگ 33 روزه با حزب‌الله واهمه دارند. در حال حاضر به نظر می‌رسد که رژیم صهیونیستی و بویژه حزب حاکمه در تلاش برای توجیه افکار عمومی خود، بخش‌های شمالی غزه را که حملات به شهرک‌های صهیونیست‌‌نشین از آن نقطه انجام می‌شود بیش از پیش مورد حمله قرار دهند. بنابراین اگر بخواهیم نتیجه‌گیری کنیم، رژیم صهیونیستی با توجه به پیش‌بینی‌های موجود در جنگ زمینی شکست‌های زیادی را متحمل خواهد شد. لذا به نظر می‌رسد که این رژیم صرفاً عملیات‌های محدودی را در شمال و شرق غزه انجام دهد و بخش‌هایی را تسخیر کند که این مساله مشکلات زیادی را برای این رژیم در بر خواهد داشت و تنها نتیجه آن برای هیات حاکمه اسرائیل خارج کردن برخی شهرک‌های یهودی‌نشین از تیررس موشک‌های مقاومت خواهد بود. حمله رژیم صهیونیستی به لبنان هم حداقل در چنین شرایطی بعید به نظر می‌رسد. اگر مقامات صهیونیست از کم‌ترین تعقلی بهره‌مند باشند نباید به چنین اقداماتی دست بزنند، تعمیم جنگ به لبنان و حزب‌الله عواقبی بس وخیم‌تر از تابستان 2006 برای صهیونیست‌ها خواهد داشت.