این از شانس بد ایمان مبعلی بود که روز ورودش به استقلال مصادف شد با خروج بهترین بازیکن 2 فصل اخیر این تیم. از این‌رو هواداران آبی بیشتر از آنکه از جذب مبعلی شادمان باشند مبهوت خبری بودند که ظهر پنجشنبه از اصفهان مخابره شد؛ خسرو حیدری پس از نشستی با محمدرضا ساکت با سپاهان قرارداد 2ساله‌ای را امضا کرد تا سومین بازیکن استقلال باشد که پس از بیک‌زاده و جانواریو به جمع شاگردان قلعه‌نویی اضافه شدند. این اتفاق در حالی رخ می‌دهد که سرمربی سپاهان در ژستی رسانه‌ای مدعی شده بود هیچ بازیکنی را از استقلال نمی‌گیرد تا مبادا هواداران این تیم تصور کنند قلعه‌نویی قصد تضعیف تیم سابقش را دارد اما حالا نه تنها قلعه‌نویی خلف وعده می‌کند که از قضا سراغ شاه‌مهره‌هایی می‌رود که قطعا استقلال بدون آنها دچار تزلزل خواهد شد.ابتدا این جانواریو بود که با رقم اعجاب‌انگیز یک میلیارد و 200 میلیون تومان به مدت 2فصل در تور سپاهانی‌ها و شخص محمدرضا ساکت افتاد و سپس خسرو حیدری با مبلغی که قطعا کم نیست روانه نصف جهان شد. تا پیش از این بازیکن نگرفتن از استقلال برای قلعه‌نویی فضیلت محسوب می‌شد اما مشخص نیست چه شد به یکباره او استوانه‌های استقلال را از این تیم جدا کرد و به فکر تقویت سپاهان افتاد. صمد مرفاوی در مصاحبه‌ای مدعی شده بود بودجه لازم برای جذب خسرو حیدری را در اختیار داشت اما به احترام هواداران استقلال هرگز پای خسرو را به کرمان باز نکرد تا قرعه این انتقال به نام قلعه‌نویی و سپاهان بیفتد.
نخستین واکنش استقلال؛ بیانیه علیه خسرو!
ساعتی پس از عقد قرارداد حیدری با سپاهان، سایت باشگاه استقلال در مطلبی بلندبالا از خسروحیدری بابت پشت کردن به آبی‌ها و پیوستن به سپاهان انتقاد کرد. این مطلب با این سوال آغاز می‌شود؛ چرا حالا خسرو؟ خیلی‌ها دوست دارند نیامدن خسرو به استقلال را به رابطه قدیمی‌اش با پرویز مظلومی ربط دهند اما آیا واقعیت این است؟ پاسخ منفی است. پرویز مظلومی نه‌تنها با خسرو مشکلی نداشت بلکه به عنوان یک استاد قدیمی که نقش پررنگی در ظهور و معرفی حیدری به فوتبال ایران داشته است، سخت کوشید تا خسرو را به تهران بیاورد اما مساله خسرو این نبود که کوشش‌های مظلومی در این رابطه موثر واقع شود بلکه مساله خسرو شبیه به مورد دیگرانی بود که به استقلال پشت کردند و رفتند به خیال آنکه بزرگی استقلال از آنهاست اما نبود و نیست.
سپاهان باشگاه بزرگ و محترمی است اما خسرو خود نیک می‌داند که متعلق به آن باشگاه نبوده و نیست و آنچه از او یک بازیکن محبوب در فوتبال ایران ساخت، استقلال و بزرگی‌اش بود که آن بزرگی را به حیدری وام داد و حالا باید از پنجشنبه به بعد آرام آرام اقساط وام را برگرداند و هرچه زمان جلوتر برود، خسرو هم محبوبیتش را بیشتر باز پس می‌دهد و دست آخر هیچ! مهم‌ترین سوال این است: چرا حالا خسرو؟ البته که اختیار عمل خویش خسروان دانند، اما کاش خسرو می‌آمد و اول پای میز مذاکره با استقلال می‌نشست و پس از آن تصمیم می‌گرفت، نه اینکه 10 روز تلفنش را از دسترس خارج کند و پس از آن باز بدون مذاکره سر از نصف جهان درآورد. کاش خسرو از رودررو شدن با مسؤولان استقلال نمی‌ترسید، ترس او البته که از مسؤولان استقلال نبود بلکه ترس او از هوادارانی بود که از روز جمعه در کوچه و بازار و کوی و برزن وی را می‌بینند و به چشمهایش خیره می‌شوند و با همان چشم‌ها از او می‌پرسند؛ چرا حالا؟ به خاطر ضربه زدن به استقلال؟ می‌پرسند چرا خسرو؟ چرا رفتن به سپاهانت را مخفی کردی؟ چرا تمایل خودت را در کوچه پس‌کوچه‌‌های سکوت قایم کردی؟ چرا؟ آیا نیت تو این بود که طی همین 10 روز همان یکی، دو راست پای باقی مانده در آخرین روزهای نقل و انتقالات هم قراردادهایشان را با دیگر تیم‌ها ببندند و بعد تو بروی؟ آیا نیت تو این بود که استقلال دستش در پوست گردو بماند؟ نه! پاسخ این سوال‌ها از جانب هواداران خسرو این نیست... .
حیدری: به‌خاطر مظلومی رفتم!
اما دلیل اصلی پشت کردن حیدری به استقلال چه بود؟ بازیکن سابق استقلال روز گذشته 2 مصاحبه متفاوت را با 2 سایت خبری انجام داده بود که در هر کدام مسائل مختلفی برای جدایی‌اش عنوان کرده بود. حیدری در یکجا می‌گوید؛ هر چه منتظر تماس فتح‌الله‌زاده شدم خبری از او نشد که نشد اما در جای دیگر صراحتا می‌گوید؛ با مظلومی مشکل دارم و ترجیح می‌دهم در تیمی بازی کنم که او نباشد! اما سرآغاز مشکلات مظلومی و حیدری کجاست؟ خسرو چنین توضیح می‌دهد: «من احترام زیادی برای آقای مظلومی قائل هستم و ایشان یکی از بزرگان استقلال هستند، اما در فوتبال حرفه‌ای باید به یک سری از موارد احترام گذاشت، این حق طبیعی هر مربی است که به بازیکنانی اعتقاد داشته باشد. مثل بازیکنانی که اکنون استقلال جذب کرده است، بازیکنانی هستند که مورد اعتماد آقای مظلومی هستند. من در تیم ملی «ب» در سال 86 پس از برگزاری مراسم عروسی‌ام بلافاصله از سالن عروسی به فرودگاه رفتم تا به اردوی تیم ملی ملحق شوم و هدفم این بود که از تیم ملی «ب» به تیم بزرگسالان برسم. من دوست داشتم با درخشش در تیم ملی «ب» مهره اصلی تیم ملی در جام ملت‌های آسیا باشم. اما در مسابقات غرب آسیا با اینکه پست تخصصی من دفاع راست بود، فقط 5 دقیقه بازی کردم و بازیکنانی مثل شیث رضایی، فرزاد آشوبی و سپهرحیدری هر کدام به نوبت در دفاع راست بازی کردند. اکنون هم از این موضوع گلایه‌ای ندارم، این حق طبیعی آقای مظلومی و هر مربی دیگری است که بازیکن دلخواهش را بازی دهد به همین دلیل من ترجیح می‌دهم با مربی‌ای کار کنم که به من اعتقاد داشته باشد.» البته حیدری در ادامه بهانه‌های دیگری هم برای خروجش مطرح می‌کند که بیشتر شبیه همان بهانه است تا دلیل واقعی جدایی: «مصاحبه‌هایی که از قول من نوشته می‌شد واقعی نبود، به طور مثال یک روز من در رسانه‌ها خواندم که پنجشنبه به باشگاه استقلال می‌روم. چه کسی من را دعوت کرده بود که به باشگاه بروم؟ کدام بازیکن بدون دعوت مدیرعامل به باشگاه می‌رود؟ بهتر است با هواداران صادق باشیم، هواداران استقلال خسرو حیدری را خوب می‌شناسند که با تمام وجود برای استقلال بازی می‌کرد، دوست داشتم که امسال هم در کنار آنها باشم، زمانی که به استقلال آمدم پیشنهادات بهتری از استقلال داشتم اما با کمترین قیمت با این تیم قرارداد بستم. متاسفانه آقای فتح‌الله‌زاده هیچ وقت نشستی را برای تمدید قراردادم با من برگزار نکرد.» حیدری در حالی این حرف را می‌زند که سرپرست موقت استقلال مدعی است، خسرو به تماس‌های او بی اعتنا بوده و حتی جواب وی را نداده است! حیدری در پایان با پیش کشیدن بحث پیشنهاد پرسپولیس به هواداران استقلال متذکرشد، اتفاق به مراتب بدتری می‌توانست رخ دهد که بنا به احترام به هواداران استقلال او هرگز به پیشنهاد دایی جواب نداد: «یکی از نزدیکان آقای دایی با من تماس گرفت و با پیشنهاد رقمی بسیار خوب به من پیشنهاد کرد تا به باشگاه پرسپولیس بیایم، برای من زیر نظر علی دایی کار کردن افتخار بزرگی است اما نه در پرسپولیس. من از آنجایی که استقلالی هستم و هواداران استقلال را دوست دارم، این پیشنهاد و این رقم چشمگیر را رد کردم و حتی پای میز مذاکره با پرسپولیسی‌ها هم ننشستم. من استقلالی بودم و هنوز هم هستم و اگر قصد داشتم هواداران استقلال را نادیده بگیرم به باشگاه پرسپولیس می‌رفتم، پس بدانید من دوست داشتم در استقلال بمانم اما فضا را برای ماندنم مهیا نکردند و هواداران عزیز این موضوع را درک خواهند کرد. نمی‌خواهم با هواداران استقلال خداحافظی کنم چون همواره خود را در کنار آنها می‌بینم و با سلامی دوباره به آغوش استقلال باز خواهم گشت». بله احتمالا با بازگشت قلعه‌نویی، حیدری دوباره پیراهن آبی را بر تن می‌کند. پس تا آن موقع!