محسن جندقی:
علی مطهری مصداق بارز افرادی است که «زمان» درباره آنها بهترین قضاوت‌ها را می‌کند و هر روز که می‌گذرد بیش از پیش خوی غیرمنطقی و افراطی خود را نمایش می‌دهند. او با بی‌اخلاقی دم از اخلاق می‌زند و با بی‌فرهنگی فریاد «وافرهنگا» سر می‌دهد. علی که فقط به خاطر مطهری بزرگ، شناخته شده است و بسیار کوچک‌تر از آن است که افکارش با فضل پدر مقایسه شود، سخنان رکیک و موهن بر زبان می‌راند و دیگران را به رعایت اخلاق سیاسی دعوت می‌کند! پدرش آنقدر بزرگ است که حتی به رسم نگارش حرفه روزنامه‌نگاری هیچگاه نمی‌توان نام خانوادگی علی مطهری را به تنهایی در جملات نقل‌قول آورد و این معنا جز اینکه علی بدون مطهری هیچ است، ندارد. اگر علی بدون مطهری بود خیلی‌ها مثل نگارنده در اسفند 1386 نام وی را در برگه 30نفره هشتمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی نمی‌نوشتند. البته بر هیچ‌کس پوشیده نیست انتخاب وی به‌عنوان نماینده مردم تهران به اعتبار فهرست اصولگرایی بود و اگر ذره‌ای درعمل وي به اصولگرايي ایشان تشکیک می‌شد هرگز منتخب تهرانی‌ها لقب نمی‌گرفت. علی مطهری برای بیان افکار و اعتقاداتش راه‌کج را انتخاب کرده و حتی توهین و بی‌ادبی را برای رسیدن به هدفش مباح می‌داند. تهمت‌ها، توهین‌ها و فحاشی‌هایی که از زبان علی مطهری رانده می‌شود تنها کسانی را خوش می‌آید که هنوز به خیابانی که به نام پدرش مزین شده، «تخت طاووس» می‌گویند و از گفتن نام مطهری امتناع می‌کنند. علی در رادیو گفت‌وگو خطاب به نماینده جانباز مجلس شورای اسلامی می‌گوید: به آقای کوچک‌زاده توصیه می‌کنم با بزرگ‌زاده‌ها در نیفتد! و در جلسه دوم تیر 1389 در صحن علنی مجلس به او توهین‌ها روا می‌دارد که کوچک‌زاده از تبار روس است و باید در این‌باره توضیح دهد! ایشان در ادامه توهین‌های منطقی! و تهمت‌های اخلاقی و فرهنگی! خطاب به همکار خود می‌فرماید: خفه‌شو! بتمرگ، بتمرگ، پـ.... . توهین علی مطهری به کوچک‌زاده آنقدر سخیف است که فقط در دعواهای کوچه بازاری شنیده‌ایم و ایشان در تریبون رسمی مجلس شورای اسلامی که به طور مستقیم از رادیو ایران در حال پخش بود با به کار بردن این الفاظ، یکی دیگر از ابعاد شخصیتی خود را نمایان کرد که صد البته به علت مسائل اخلاقی از انعکاس آن معذوریم. عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی که منتقد همه کس و همه چیز است و اقدامات فرهنگی قوه مجریه را لیبرالی می‌خواند باید قبل از خودسوزی سیاسی به خودسازی شخصیتی بپردازد. انتقاد از شخصی که مصر بر بی‌ادبی است می‌تواند خطر رسانه‌ای داشته باشد، چرا که چنین شخصیتی می‌تواند انواع توهین‌ها و تهمت‌ها را به منتقد روا دارد اما وظیفه رسانه‌ای ایجاب می‌کرد، این هشدار برادرانه که کوچک‌زاده‌ای آن را به نگارش درآورده را به علی استاد مطهری ابلاغ کنیم به امید اینکه این توصیه بی‌شیله پیله کارگر افتد و بزرگ‌زاده‌ای در چاه نیفتد