مهدی امیرپور
صمد نیکخواه شب گذشته به فرانسه برگشت. او که پس از المپیک پکن در کنار حامد حدادی، لژیونرهای بسکتبال ایران در دنیا لقب گرفتند، هر دو روزهای خوبی را نداشتند. حدادی که در ممفیس آنقدر نیمکتنشین شد که به دیلیگ رفت و صمد هم به خاطر مشکلاتی از فهرست شوله خارج شد تا به تیم دیگری برود. با این حال گویا دستکم دوران بدبیاری برای صمد تمام شده و او الان تکستاره تیمش به حساب میآید. صمد هفته گذشته به تهران آمد تا برای بازی یادبود آیدین به میدان برود. او تنها چند ساعت پس از بازی شب گذشته به فرانسه برگشت.
صمد نیکخواه شب گذشته به فرانسه برگشت. او که پس از المپیک پکن در کنار حامد حدادی، لژیونرهای بسکتبال ایران در دنیا لقب گرفتند، هر دو روزهای خوبی را نداشتند. حدادی که در ممفیس آنقدر نیمکتنشین شد که به دیلیگ رفت و صمد هم به خاطر مشکلاتی از فهرست شوله خارج شد تا به تیم دیگری برود. با این حال گویا دستکم دوران بدبیاری برای صمد تمام شده و او الان تکستاره تیمش به حساب میآید. صمد هفته گذشته به تهران آمد تا برای بازی یادبود آیدین به میدان برود. او تنها چند ساعت پس از بازی شب گذشته به فرانسه برگشت.برای سالگرد آیدین از هفته گذشته در تهران بودی. چطور اینقدر به تو مرخصی دادند؟
برای تعطیلات کریسمس از جمعه هفته پیش تمرینات تیم تعطیل شد. البته تعطیلات چهارشنبه تمام میشد و همه باید پنجشنبه سرتمرین میآمدند. برای همین من رفتم سراغ مدیران تیم و درخواست کردم به خاطر بازی یادبود آیدین دو، سه روز بیشتر در تهران بمانم. اگر هر بهانه دیگری میآوردم قبول نمیکردند اما پای آیدین که به میان آمد، راضی شدند.
مگر آیدین را میشناختند؟
بله، حتی چند وقت پیش سایت اینترنتی تیم هم گفتوگوی بلندی را با من داشت که درآن فقط از آیدین حرف زدم.
ایده بازی یادبود برای سالگرد آیدین چطور به ذهنت رسید؟
میخواستیم یک مراسم ساده در بهشتزهرا(س) بگیریم اما بعدش که فهمیدم برای تعطیلات ژانویه تعطیل میشویم، ایده این بازی را به دیگران گفتم. خودم هم یک هفته زودتر به ایران آمدم تا هماهنگیها را انجام دهم.
از بازی در فرانسه راضی هستی؟
راستش را بخواهی، نه.
به هر حال با اینکه در ابتدای فصل به تیم شوله رفته بودی، به تیم دیگری رفتی. اصلا تا حالا نشنیدم که خودت از این اتفاقات حرف بزنی. چی شد که از شوله در آمدی؟
من وقتی رفتم شوله، تصور میکردم که به خاطر عضویت در تیم به من ویزای شینگن میدهند اما وقتی رفتم آنجا دیدم که برخلاف بقیه، من این ویزا را ندارم. به هر حال تیم هم باید در یورو لیگ بازی میکرد و در فصل دستکم 10 سفر خارجی داشتیم. پیش خودم حساب کردم برای هر سفر باید یک بار بروم پاریس تا در سفارت ویزا بگیرم. بعد برگردم تا همراه تیم تمرین کنم و باز هم همراه تیم برویم پاریس تا از فرودگاه آن به کشورهای دیگر پروازکنیم. اینطوری به نصف تمرینات تیم هم نمیرسیدم. برای همین قید بازی در شوله را زدم.
البته در ایران شایع شده بود که از تیم اخراج شدی.
دلیلی نداشت من را اخراج کنند. من به آنها گفتم با این وضع ترجیح میدهم در تیمی باشم که سفرخارجی نداشته باشد. آنها هم قبول کردند.
این قطع همکاری دلیل سیاسی نداشت؟ در ایران همه آن را یک اتفاق سیاسی تعبیر کردند.
نه، اصلا. شاید باور نکنید اما در فهرست سفرهایی که تیم در یورو لیگ داشت یک سفر به اسرائیل هم بود. باید میرفتیم آنجا تا با قهرمان لیگ اسرائیل بازی کنیم. پیش از اینکه قراردادم را امضا کنم شرط کردم که آن سفر را نمیآیم. آنها هم قبول کردند. اصلا بحث سیاسی نبود.
پس از آن هم که «پو اورتز » را انتخاب کردی. انتخاب دیگری هم داشتی؟
مدتی بیتیم بودم تا اینکه با پیشنهاد مدیر نقل و انتقالات آنها روبهرو شدم.
دستمزد بهتری به تو میدادند؟
نه، اصلا. بودجه آنها نسبت به سالهای گذشته کمتر شده بود. من زمانی که میخواستم به اروپا بروم اصلا به دنبال درآمد نبودم.
دنبال چی بودی؟
میخواستم در فضای بسکتبال حرفهای زندگی کنم. ما در ایران بسکتبال را بازی میکنیم اما وقتی آمدم اینجا دیدم که اینجا بسکتبال را میجنگند.
با این پیشزمینه «پو اورتز» که از 11 بازی ابتدایی خودش در لیگ بسکتبال فرانسه هر 11 بازی را باخته، انتخاب
خوبی بود؟
قبول دارم که در این فصل بد بودیم. من هم که به شما گفتم که از خودم راضی نیستم اما با وجود این، یک چیزهایی هم هست که شما از تیم نمیدانید.
مثلا چه چیزهایی؟
پو اورتز، پرافتخارترین تیم تاریخ فرانسه است. آنها تا یکی، دو سال پیش همیشه در کورس قهرمانی لیگ فرانسه بودند. سالنی دارند با ظرفیت 10 هزار تماشاگر که حتی الان با وجود اینکه همیشه میبازیم، باز هم پنج، شش هزار تماشاگر ثابت داریم.
با این وضع پس چرا تیم این فصل اینقدر بد بوده؟
پو اورتز، تیم شهری به همین نام است. بخش زیادی از بودجه تیم را شهرداری میداد. دو سال پیش شهردار پو اورتز فوت میکند و ردیف بودجه تیم در شهرداری پایین میآید. پس ازآن هم سیاست مدیران تیم عوض میشود و میروند دنبال جوانگرایی،البته واقعا تیم بدشانسی هم آورده. ازشش بازیکن خارجی تیم غیر از من پنج نفر دیگر مصدوم شدند و حتی درچند بازی با هفت، هشت نفر بازی کردیم.
بازی در پواورتز چه سودی برای تو داشته؟
تجربه بازی در اروپا واقعا خوب است. در ایران اگر در بازی به کسی بخوری طرف آنقدر روی زمین غلت میزند که داور نهتنها خطا میگیرد که اخطار هم میگیری، اما در فرانسه اگر هم روی کسی خطا کنی طرف هر کاری میکند که زمین نخورد. اگر کسی در بازی به زمین بخورد تا آخر مسابقه تماشاگران هویش میکنند و آبرو برایش نمیماند.
پس الان حسابی رو فرم هستی؟
آره واقعا. در مسابقات ملی میفهمید که چقدر بدنم فرق کرده.
انگار به خاطر اینکه مادرت تحمل دیدن بازیهای تو در سالن بسکتبال آزادی را نداشته، به فرانسه رفتی؟
نه، به خاطر این نرفتم. هر چند که قبول دارم الان مادرم راحتتر است اما من رفتم که تجربه بازی در اروپا را پیدا کنم. به هر حال وقتی آیدین نیست تماشای بسکتبال برای مادرم سخت شده. فرقی هم نمیکند من ایران باشم یا فرانسه.
زبان فرانسوی یاد گرفتی؟
کم. زبان سختی است. البته من شانس آوردم که همسرم زبان فرانسه را کامل بلد است و از روز اول به من کمک کرده. البته کمکم دارم اسپانیولی هم یاد میگیرم.
پس باید منتظر باشیم که بروی بارسلونا.
نه بابا، هنوز زوده.