مهدی طاهرخانی:
آنقدر شاهکار «احمد ابهران» وسیع و فراموش ناشدنی بود که به رغم پیمودن 14سال از آن شامگاه سرد زمستانی،هنوز هیچ مشکیپوش داخلیای نتوانسته سوت داربی را در ورزشگاه آزادی به صدا در آورد،البته تنها در آزادی، چرا که مهدی اخوان دو هفته بعد از آن فاجعه، در بندرعباس بیخاصیتترین داربی همه تاریخ را سوت زد و بعد از آن بود که دیگر داربی رنگ داور ایرانی را به خود ندید. با این وجود ذهن توده هنوز احمد ابهران را نشانه میرود و او را به عنوان آخرین سوت به دست وطنی این مسابقه میشناسد، صد البته که این هم از مزایای آن شاهکار تاریخی است! هفتم بهمن87 که از راه برسد عدد 14 بسان ماه شب چهاردهم ماه قمری، کامل میشود و علی کفاشیان میخواهد تابو را با نظر خود بشکند. «نظر فدراسیون داور ایرانی است.» این جمله آقای رئیس است که به تازگی برنده نبرد انتخاب سرمربی تیم ملی امید با بهرام افشارزاده شد تا امید ایران با یک مرد ایرانی روانه لندن شود. او این بار باز هم میخواهد برند داخلی را بر همتای خارجیاش ارجحیت دهد:« دیدار برگشت داربی را قطعا یک داور ایرانی قضاوت خواهد کرد و تصور نمیکنم از سوی مسؤولان دیگر نیز مخالفتی با این موضوع وجود داشته باشد.» کفاشیان با قاطعیت از این مهم پرده بر میدارد و دلایلش چنین است:« به نظر من سطح فرهنگ و درک تماشاگران فوتبال به نقطهای رسیده که بتوانیم قضاوت این دیدار پرتماشاگر را به داوران ایرانی بسپاریم و اطمینان داشته باشیم این مسابقه هم نظیر دیگر دیدارهای حساس و پرتماشاگر لیگ بدون کوچکترین مشکل و اتفاق حاشیهای برگزار شود، از سوی دیگر یادمان نرود داوران ما جزو پاکترین داوران جهان هستند.» اما برخلاف نظر رئیس فدراسیون، مسعود عنایت با طرز فکر دیگری به این قضیه مینگرد. برای رئیس کمیته داوران در ابتدا استقلال این کمیته مطرح است، بنابراین جملاتش را چنین شروع میکند:« درباره داور داربی تصمیمگیری فقط با «من» است و هنوز هیچ گزینهای را برای قضاوت داربی انتخاب نکردهام. باید ببینیم در آستانه برگزاری داربی اصلا میتوانیم از داور ایرانی استفاده کنیم یا خیر؟!» عنایت با اعلام این موضع علنا عنوان کرد بر خلاف ادعای کفاشیان اگر او تشخیص ندهد، داور ایرانی برای این مصاف انتخاب نخواهد شد. از سوی دیگر رئیس کمیته داوران برای این انتخاب و ایرانی بودن قاضی شرایطی را مطرح میکند:« برای قضاوت داور ایرانی در داربی باید فضا برای قضاوت او مهیا باشد و این شرایط زمانی مهیا خواهد بود که تیمهای پرسپولیس و استقلال همان طور که با اشتباهات داور خارجی کنار میآیند با اشتباهات داور ایرانی هم همین طور رفتار کنند. به طور مثال سعد کمیل در داربی قبل پنالتی برهانی را نگرفت. هیچ کس هم به داوری او اعتراض نکرد، حالا اگر این اتفاق توسط یک داور ایرانی میافتاد معلوم نبود چه بر سر آینده کاری او میآمد.» با شنیدن این نظر به یک نتیجهگیری میتوان رسید و آن اینکه بالا بردن عمر داور ایرانی برای عنایت اولویت دارد و او حاضر نیست به بهای شکست یک تابوی 14 ساله یکی از مردانش را قربانی کند. با این وجود، عنایت میگوید:« برای این انتخاب مهم از اواسط بهمن ماه دست به کار میشویم که در این بین قضاوت رحیم رحیمی مقدم در دیدار حساس سپاهان و استقلال از اهمیت ویژهای برخوردار است.» مسعود مرادی در نیم فصل نخست وارد چنین امتحانی شد که به علت قضاوت نامتعادل در مصاف پرسپولیس - مس و آن صحنه مشکوک به پنالتی، شانس داوران داخلی را به صفر رساند. حالا اگر تا بیست و پنجم بهمن ماه مشکل خاصی در قضاوتها به وجود نیاید و از سوی دیگر در جلسه تامین استان که با حضور سردار عزیز محمدی و مسوولان استانداری برگزار میشود آرای ماخوذه به نفع داوران ایرانی باشد، کدام داور کاندیدای حضور خواهد بود؟ عنایت در این باره به هیچ اسمی اشاره نمیکند اما با توجه به شواهد و قرائن، شانس سعید مظفریزاده بیش از دیگران است، مردی که میتواند بعد از دیدار فینال گونه پرسپولیس و سپاهان در لیگ هفتم در فاصله کمتر از 9ماه مجددا دیداری را قضاوت کند که یکی از مهم ترین قضاوتهای عمرش خواهد بود. با این وجود اواخر هفته گذشته خبری مخابره شد دال بر حضور مظفریزاده در مالزی که این داور بلافاصله آن را تکذیب کرد:« حضور در سمینار مالزی بین دوازده تا بیست و چهارم ژانویه خواهد بود، بنابراین اگر کمیته داوران بنده را انتخاب کند آن زمان در ایران هستم و هیچ مشکلی برای سوت زدن این دیدار نخواهم داشت.» مظفریزاده که از حالا شانس زیادی برای حضور در داربی را دارد در صورت این انتخاب وظیفه سنگینی را بر عهده خواهد گرفت؛ او ریسک میکند تا سرانجام شاهکار ابهران برای همیشه به آرشیو تاریخ بسپارد.