سناتور هیلاری کلینتون رقیب باراک اوباما در دور مقدماتی انتخابات ریاست جمهوری آمریکا در جلسه محرمانه‌ای با رئیس‌جمهور منتخب، پیشنهاد وی را برای پذیرش پست وزارت خارجه پذیرفت، این درحالی است که قرار است باراک اوباما تمام وزرای کابینه خود را پنجشنبه 27 نوامبر (7 آذرماه) همزمان با روز شکرگزاری معرفی کند. انتخاب هیلاری کلینتون به‌عنوان وزیر خارجه از آن جهت حائز اهمیت است که اوباما به عنوان یک رئیس‌جمهور چند جانبه‌گرا و با شعار تغییر در تلاش است تا چهره آمریکا را در جهان تغییر دهد. وزیر خارجه جدید آمریکا بعد از معرفی رسمی باید از سوی سنا نیز مورد تایید قرار گیرد. کلینتون در حالی بر مسند کاندولیزا رایس می‌نشیند که به عنوان یک دموکرات، سیاست‌های مبتنی بر چندجانبه‌گرایی را دنبال خواهد کرد اما وی در مورد ایران مواضع تندی را در زمان کاندیداتوری برای انتخابات درون حزبی اتخاذ کرده بود که این مساله نیز قابل تامل است. در واقع هیلاری کلینتون سیاست‌هایی را اتخاذ خواهد کرد که ما در دوران کاندولیزا رایس شاهد آن نبودیم. این دو نفر از لحاظ حزبی و شخصیتی تفاوت‌های بسیاری با یکدیگر دارند؛ هیلاری کلینتون که آموزش یافته دوران ریاست جمهوری همسرش، بیل کلینتون است، تلاش خواهد کرد تا مواضعی همسو با شرکای کاخ‌سفید اتخاذ کند.
روابط آمریکا و روسیه نیز از این تغییر مستثنا نیست و ما شاهد توقف تندروی‌های دوران نومحافظه‌کاران در ایالات متحده خواهیم بود. اما تغییرات کلان در زمینه سیاست‌های آمریکا نسبت به مسائل جهانی منوط به تغییر استراتژی امنیت ملی ایالات متحده خواهد بود که این مساله نیز به نظر نمی‌رسد درحال حاضر امکان پذیر باشد، زیرا استراتژی فوق در سال 2002 میلادی به تصویب کنگره رسیده و حداقل برای 10 سال سیاست‌های کلان آمریکا را در زمینه مسائل بین‌المللی مشخص کرده است.
این در حالی است که روابط میان آمریکا و روسیه ماه‌های گذشته با تنش‌های متفاوتی از قبیل سپر موشکی آمریکا در اروپای شرقی، مناقشه گرجستان و پرونده هسته‌ای ایران مواجه بوده است که با تغییر تاکتیک‌های دولت اوباما می‌تواند بهبود یابد. در دوران اوباما 2 کشور می‌توانند در نصب سامانه موشکی چک و لهستان با یکدیگر همکاری کرده و به توافقاتی دست یابند. با توجه به احتمال انتخاب رابرت گیتس به عنوان وزیر دفاع ایالات متحده به‌نظر می‌رسد تغییرات اساسی در سیاست‌های امنیتی آمریکا رخ ندهد زیرا این مسائل نیز به استراتژی امنیت ملی آمریکا مربوط هستند و این استراتژی همانطور که گفته شد سیاست‌های کلان ایالات متحده را مشخص کرده است، اما اوباما می‌تواند تفسیرهای تازه‌ای از آن را ارائه دهد و نحوه برخورد رئیس‌جمهور آمریکا با مسائل پیش رو همانطور که دموکرات‌ها تفاوت‌های اساسی با نومحافظه‌کاران دارند با دوران جورج بوش متفاوت خواهد بود. از مسائلی که دولت باراک اوباما در گام نخست با آن مواجه است، حمله به مناطق شمالی پاکستان بوده که به نظر می‌رسد این مساله نیز در چارچوب سیاست‌های مقطعی آمریکا در منطقه شبه قاره دستخوش تغییراتی شود. این تغییرات نیز مستلزم تحول در سیاست‌های آمریکا نسبت به نحوه مبارزه با گروه طالبان خواهد بود.