در پي درج يادداشتي با عنوان «بزرگ‌زاده‌اي كه...» در اين ستون در شماره روز گذشته، علي مطهري نماينده مجلس شوراي اسلامي جوابيه‌اي را به شرح زير به «وطن‌امروز» ارسال كرده است:
مدیرمسؤول محترم روزنامه «وطن‌امروز»
با اهدای سلام، در شماره روز یکشنبه 4/6/89 آن روزنامه، صفحه 2، یادداشتی با عنوان «بزرگ‌زاده‌ای که...» درباره اینجانب درج شد که چون مشتمل بر قلب حقایق است، موجب فریب خوانندگان خواهد بود. لذا مستدعی است این نامه طبق قانون مطبوعات در همان محل و در نخستین شماره آن روزنامه عینا درج گردد. در آن یادداشت، نویسنده با علم به واقعیت 2 ماجرا، قلب حقیقت کرده تا چهره مطلوب خود از اینجانب را در ذهن خواننده ترسیم نماید. نویسنده که با حربه اخلاق به میدان آمده، خود اخلاق را زیر پا گذاشته است. در ماجرای اول، نویسنده خوب می‌داند که در یک گفت‌وگوی تلفنی با رادیو گفت‌وگو که از قضا آقای کوچک‌زاده در برنامه حضور داشت، اینجانب به «طنز» گفتم آقای کوچک‌زاده بهتر است در کار بزرگ‌زاده‌ها دخالت نکنند و 2 بار تاکید کردم که این یک شوخی و طنز برای تغییر ذائقه بود اما رسانه‌هایی مانند «وطن‌امروز» با علم به طنز و شوخی بودن این مطلب، بارها آن را به عنوان یک سخن جدی مورد نقد قرار دادند تا چهره‌ای متکبر و غیراخلاقی از اینجانب بسازند. در یادداشت مذکور نیز این تلاش تکرار شده است. در ماجرای اخیر نیز نویسنده یادداشت، خود را به تجاهل زده و به گونه‌ای درباره آن سخن گفته است که گویی اینجانب برای انتقام‌گیری و عقده‌گشایی بلندگوی مجلس را در دست گرفته و شروع به توهین به یکی از نمایندگان کرده‌ام، آنگاه شروع به موعظه و اندرزگویی کرده است، در حالی که خود به خاطر قلب حقایق و تحریف وقایع بیشتر نیازمند موعظه و اندرز است. ماجرای اخیر چنین بود:
اینجانب در مخالفت با یک‌فوریت «طرح معتبر بودن مصوبات شورایعالی انقلاب فرهنگی درباره دانشگاه آزاد اسلامی» صحبت می‌کردم. پس از بیان استدلال‌های خود و اینکه اساسا نیازی به این طرح نیست زیرا اگر مصوبه مجلس اشکالی داشته باشد شورای نگهبان ایراد خواهد گرفت، به سخن مطرح‌کننده محترم این طرح اشاره کردم که گفته بود یکی از اهداف این طرح حل مشکل اصولگرایان است که متهم به ضدیت با ولایت فقیه شده‌اند. گفتم اصولگرایان مشکلی جز برخی از همین نمایندگانی که این طرح را ارائه و دیروز در مقابل مجلس آن برنامه را علیه مجلس اجرا کردند، ندارند. آقای کوچک‌زاده که در ردیف جلوی ما قرار دارد از اوایل این جلسه در اعتراض به سخنان آقای دلخوش و نیز رئیس جلسه که با اشاره به حادثه روز قبل از حیثیت مجلس دفاع کرده بودند، فریادها می‌کشید و برای اطرافیان خود سرسام ایجاد کرده بود و از طرفی در تحریک افراد حاضر در تجمع سازمان داده شده روز قبل علیه مجلس نقش اساسی داشت. لذا خود به خود و بدون اینکه از قبل طراحی کرده باشم نام ایشان بر زبانم جاری شد و از آنجا که ما
3 -2 سالی در دبیرستان علوی همکلاس بودیم و در آن زمان نام خانوادگی ایشان کوچکف بود و ایشان را به این نام صدا می‌زدیم، طبق عادت مالوف، در ادامه سخنم گفتم «افرادی مانند آقای کوچکف» و طبعا مجبور شدم توضیح کوتاهی راجع به نام ایشان بدهم. در اینجا آقای کوچک‌زاده جاسوزنی فلزی حاوی سوزن و گیره را محکم به طرف من پرتاب کرد که به پشت مانیتور میز این بنده اصابت کرد به طوری که یک لحظه احساس کردم مانیتور شکست، که اگر به صورت اینجانب اصابت می‌کرد، معلوم نبود چه بلایی بر سر من می‌آمد. من اعتنا نکردم و به حرف خود ادامه دادم، اما ایشان از جای خود بلند شد و به سوی من آمد، گویی که قصد جان مرا دارد و حرف‌هایی زد که یادم نیست چه گفت. در اینجا ظاهرا من چند کلمه‌ای گفته بودم که خارج از ادب بود و البته در مجلس شنیده نشد و فقط کسانی که از رادیو گوش می‌دادند شنیدند و محتوای آن «بنشین» و «ساکت باش» و کلمه دیگری بود که معنی آن را نمی‌دانم. جالب است که برخی روزنامه‌ها و سایت‌ها فقط به همان چند کلمه پرداخته بودند. حتی وقتی یکی از دوستان که از رادیو گوش کرده بود به من گفت چنین کلماتی گفتی، گفتم اصلا یادم نیست و اگر گفتم در یک شرایط غیرعادی بوده است. به هر حال هیچ کس جز معصومین از خطا و گناه مصون نیست و اگر آقای کوچک‌زاده از آن چند کلمه که شاید خودشان هم نشنیده‌اند و فقط رسانه‌ها مطرح و بزرگنمایی کردند ناراحت شده‌اند از ایشان عذرخواهی می‌کنم. به نویسنده محترم یادداشت مذکور توصیه می‌کنم وقایع را آنچنان که رخ داده مطرح کنند، آنگاه به نقد آن بپردازند.
علی مطهری