گروه سیاسی:
حجتالاسلام پناهیان در جمع معتکفان دانشگاه تهران دلیل سقوط در آخرالزمان را بیاعتنایی به دین دانست. این استاد حوزه و دانشگاه با بیان اینکه از حالا تا وقت ظهور حضرت حجت از سقوط هیچ کس تعجب نکنید، تصریح کرد: کسانی که بصیرت اولویت خوبیها را ندارند، بیشتر در معرض عاقبت به شری هستند. بدانید عاقبت به شری افراد تصادفی نیست و قواعد پیچیدهای دارد. وی گفت: اگر پیش از ترسیدن از سوءعاقبت، دنبال راهحلها بروید، به مشکل برمیخورید چون راهحلها نباید نگرانی از سوءعاقبت را از بین ببرد. ما موجوداتی هستیم که دوست نداریم نگران باشیم و این تمایل گاهی ما را بدبخت میکند. اگر چه از نگرانیها خوشمان نمیآید، نباید نگرانیهای واقعی را دفن کنیم. این خیانت است؛ بلکه باید دنبال رفع آنها باشیم. وی تصریح کرد: آرامش نباید از نوع آرامش چارپایان باشد؛ آرامش شایسته انسان، آرامشی است که از رسیدن به هدف حاصل میشود. البته این آرامش در دنیا بر مومن حرام است و فقط به یک آرامش میتوان دلخوش بود و آن خوشحالی از «در مسیر بودن» است. پناهیان به بیماری عُجب اشاره کرد و گفت: هر قدر آرامش عمل درست، بیش از حد باشد، معلوم میشود که دچار بیماری عجب شدهایم. باید معلوم شود کدام آرامش برای ما مطلوب است. اگر از رسیدن به یک مطلوب بیش از حد خوشحال هستیم، نورانیت حاصل از آن عمل از بین میرود. فقط باید از در مسیر بودن خوشحال باشیم. چون عجب چیزی است که به سادگی گرفتار آن میشویم. این استاد دانشگاه گفت: انسان شایسته این 2 آرامش است، یکی آرامش به مقصد رسیدن که البته مومن باید آن را بر خود حرام کند و دومی آرامش در مسیر بودن است. اما نوع دیگر آرامش که خوب است، آرامش از خوبی خداست. یعنی من از خود نگرانم، ولی از خدا و محبت او اطمینان دارم. پناهیان با تاکید بر اینکه انسان در دنیا به دلیل اطلاعات هیچ وقت آرام نخواهد بود، گفت: چه بهتر که ناآرامی انسان از جنس معنوی باشد؛ این آرامش وقتی از انسان سلب میشود، مایه تکامل اوست. اساسا بندگان خوب خدا پرپر زدن برای خدا را دوست دارند. این ناآرامی را دوست دارند. عبد دوست دارد برای مولایش هلاک شود. عبد از امر لذت میبرد. عبد از تهدید خدا لذت میبرد. آنها که عبد نیستند برای خدا هم گردنکشی میکنند. بعضیها عمری نماز میخوانند ولی عبد نمیشوند چون نمیدانند این رابطه باید چگونه باشد. نمیفهمند که عبد در برابر مولا بی اختیار است.