به گزارش ستون اخبار ویژه روزنامه
کیهان، طنزنویس فراری روزنامه‌های زنجیره‌ای که پس از پیشنهاد نبوغ آمیز اسب تروا (برای براندازی در 22 بهمن!) نطقش کور شده، بشدت عصبانی شد و به منتقدان ضدانقلاب خود با این بهانه که برای کیهان سوژه فراهم می‌کنند، تاخت. به نوشته این روزنامه، «ا.ن» در سایت وابسته به مهاجرانی (جرس) نوشت: بخشی از اپوزیسیون خارج از کشور به موسوی حمله می‌کنند، آنها موسوی را چنان می‌بینند که در گذشته نخست وزیر آیت‌الله خمینی بود و خود را همان‌هایی می‌بینند که اکنون هستند. آقایی زمانی تروریست بود یا چپ فاشیست بود یا طرفدار استبداد سلطنتی بود و الان هیچ کدام اینها نیست و یک دموکرات است... آن تروریست سابق و آن فاشیست سابق، گویی همه‌مان مبرا از هر تقویمی هستیم و فقط موسوی است که باید پاسخ گذشته‌اش را بدهد. از سوی دیگر انتقاد از موسوی دل بسیاری از ایران‌شناسان [مقامات سازمان سیا و اتاق‌فکرهای آمریکایی] را به درد می‌آورد. وی در ادامه حمله به عناصر تندرو اپوزیسیون که مدعیان اسب تروا را متهم به خیانت و بی‌عرضگی کردند، می‌نویسد: برای بسیاری از نیروهای اپوزیسیون حضور در صفحه دوم کیهان، به معنی نشانه‌ای از حیات است. آنان ساده لوحانه احساس می‌کنند که با چنین ذکر شری لابد وجودشان اثبات شده و در گفتمان درونی کشور حضور یافته‌اند. تا اینجای قضیه خیر است و اتفاقاً در مواردی که بحق باشد، عیبی که ندارد، هزار حسن هم دارد که می‌دانم و می‌دانید که اکثر اهل سیاست، صفحه 2 کیهان را دماسنج حکومت می‌دانند و چه بهتر که آدمی از آن طریق هم حرفش را بزند اما بازی زمانی جدی می‌شود که به خودت می‌آیی و می‌بینی که شده‌ای نویسنده ثابت بی‌جیره و مواجب کیهان و عمله ظلمه که با قلم تو پوست زندانی را می‌کنند و تمشیت اسیر را می‌کنند. یواش یواش اگر از عقل هم کمی فاصله گرفته باشی یا خودت را به عصبانی بودن بزنی یا خوش خوشانت بشود، آن وقت است که بازی‌ات می‌دهند، مطلبی را منتشر می‌کنند تا دوباره بنویسی و بدون اینکه خودت بدانی اداره‌ات می‌کنند. آنوقت دیگر کار از دستت در می‌رود، یک باره تبدیل می‌شوی به موجودی که چنان می‌نویسی تا آنها مطلبت را منتشر کنند. برای بسیاری از مشرف به موت‌هایی که 60 سال است سکولار نو یا روشنفکر نوگرا هستند و اگر به موزه هم بروند باز هم یادشان می‌رود که نو بودن یعنی تازگی داشتن، این بازی می‌شود یک بازی جذاب. آن وقت در توهین وقیح‌تر و وقیح‌تر می‌شوند و وقتی هم چیزی برای از دست دادن نداشته باشی، دیگر نه جای دوستت را می‌فهمی نه جای دشمنت را. اینگونه است که اطلاعاتی‌های کیهانی اسم رمز را یاد بچه روزنامه‌نگارهای اینطرف می‌دهند که چه کنی که دیده شوی. وی به گزارش‌های کیهان به نقل از اظهارات و تحلیل‌های افرادی نظیر «ن.ک»، «الف.ن» و... استناد کرد، بی‌آنکه توجه داشته باشد «الف.ن» مورد اشاره در گزارش‌های کیهان، شخص شخیص خود وی یعنی ابراهیم نبوی است! که بویژه با نسخه نبوغ آمیز «درازگوش تروا» به شهرت جهانی رسید. وی سال گذشته از افسردگی شدید و بهم ریختگی مزاجی و روحی خود خبر داده بود که در کیهان منتشر شد. کیهان با علم به اینکه نوشته اخیر آقای سابق طنزنویس در جرس نیز برای خودنمایی و درج در کیهان است، اقدام به انتشار این تحلیل کرد.
«صداهای جهان» طرح سایبری براندازی
روزنامه
جوان در گزارشی خبر داد، جذب روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای ایرانی یکی از اهداف پروژه‌های مربوط به جنگ نرم است. این روزنامه با اشاره به این پروژه که برای رصد و برنامه‌ریزی عملیات در فضای سایبری برنامه ریزی شده پروژه «صداهای جهان» بود، نوشت: «صداهای جهان» زیرمجموعه مرکز برکمــن (دانشگاه هاروارد) است که در سال 2004 تعریف شد تا با تمرکز بر تمام بلاگرهای دنیا بویژه کشورهای مخالف آمریکا از جمله ایران بتوانند به هدف خود که ایجاد جنگ روانی در این کشورهاست دست پیدا کنند. به نوشته جوان، یکی از فعالان رسانه‌ای جریان دوم خرداد که از سال‌های گذشته به‌عنوان
آموزش دهنده اصلی این جریان درآشنایی با اینترنت بوده، می‌گوید: منابع مالی این پروژه را بنیاد سوروس تأمین می‌کند که به اکثر مؤسسات غیردولتی در دنیا کمک مالی می‌کند. طراح و پیگیر این پروژه فردی به نام «زوکرمن» است که قبلاً در بنیاد سوروس فعالیت می‌کرده که او روی استفاده از اینترنت برای براندازی نرم در کشورهای مختلف فعالیت زیادی داشته و با نهادهای اطلاعاتی- امنیتی غربی نیز رابطه دارد. جوان تصریح کرد: فرد فعال دیگر در این پروژه خانم «ربکا مک‌کین» است که قبلا در CNN فعالیت داشته است. براساس مشاهدات و اطلاعات موجود پروژه «صداهای جهان» توسط سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا ساپورت مالی می‌شود و این سازمان، آن را طراحی کرده تا بتواند درکشورهای مخالف آمریکا نیروها را جذب کند و یک جنگ روانی از طریق وبلاگ‌ها علیه حکومت در آن کشورها راه‌اندازی کند.
گزارش جوان حاکی است؛ جذب روزنامه‌نگاران و فعالان رسانه‌ای ایرانی یکی از اهداف پروژه‌های میان‌مدت و درازمدت سازمان‌های جاسوسی غربی بویژه «سیا» در پروژه‌های مربوط به جنگ نرم است. البته شاید سیا مشخصا خود وارد این یارگیری نشود اما از طریق برخی سرویس‌های واسطه این جذب نیرو صورت خواهد گرفت. برای جذب افراد مختلف از طرق مختلف وارد می‌شوند، آنها می‌دانند که یک فرد رسانه‌ای علاقه به مطرح شدن دارد، مثلا از طریق مصاحبه و گفت‌وگو با نشریات و رسانه‌های گوناگون که استفاده از این افراد به عنوان کارشناس در رادیو و تلویزیون روش‌های جذب افراد مختلف است. این فعال رسانه‌ای جریان دوم خرداد در ادامه می‌گوید: مؤسسه گفت‌وگوی ادیان متعلق به محمد علی ابطحی یا مؤسسه گفت‌وگوی تمدن‌های محمد خاتمی و صادق خرازی از طریق دیگر مؤسسات خارجی مانند «هیفوس»، «سوروس»، «کلوب مادرید»، «جرمن مارشال فایند» و... تامین مالی می‌شوند. مؤسسات خارجی بیشتر در زمان جنگ سرد به‌وجود آمدند اما بعداز ماجرای 11 سپتامبر رشد و گسترش قابل توجهی پیدا کردند.