11 سال از روزهایی که مجاهد خذیراوی ستاره فوتبال ایران بود، می‌گذرد، روزهایی که ایران و بلاژویچ با ستاره‌ای چون خذیراوی امید زیادی به صعود به جام جهانی 2002 داشتند اما اتفاقی عجیب به ناگاه خذیراوی را نابود کرد. خبر رسید که خذیراوی در یک میهمانی آنچنانی حضور داشته و همین اتفاق ستاره آن روزهای استقلال و تیم ملی را به یک باره از فوتبال ایران محو کرد. در همه این سال‌ها کم اتفاق افتاده که خذیراوی گفت‌وگویی داشته باشد تا از آنچه که بر او رفته را شرح دهد اما وقتی خذیراوی می‌گوید، این اتفاق توطئه‌ای بوده که او را نابود کنند باید به طور کامل پای حرف‌هایش بنشینی و قضاوت کنی چه اتفاقی براي این ستاره افول کرده افتاده. خذیراوی در گفت‌وگویی که با بخش فارسی سایت گل انجام داده، می‌گوید: «نمی‌دانم باید از کجا شروع کنم. می‌گفتند پلیس مجاهد را دستگیر کرده ولی به خدا این حرف دروغ است. تنها اشتباهم این بود که به یک جشن تولد رفتم. من
سن و سالی نداشتم و در یک خوابگاه تنها زندگی می‌کردم. یادم می‌آید بعد از بازی استقلال و پرسپولیس که ما با گل علیرضا اکبرپور برنده شدیم، بازیکنان تیم من را به یک میهمانی دعوت کردند. هر کس دیگری هم جای من بود می‌رفت چون از تنهایی خسته شده بودم. در آن میهمانی اغلب بازیکنان استقلال و پرسپولیس حضور داشتند؛ این نبود که تنها من باشم. یکی از طرفداران دو تیم این جشن را گرفته بود و به دلیل ارتباط خوبی که با بازیکنان داشت، اغلب آنها آمده بودند. وقتی این جشن تمام شد اتفاقات عجیبی برایم رخ داد. چند روز بعد یک فرد ناشناس با من تماس گرفت و گفت 10 میلیون به ما بده تا نگذاریم نابود شوی. من اصلا نمی‌دانستم جریان چیست. گفتم مگر از باشگاه استقلال چقدر پول می‌گیرم که 10میلیون تومان به شما بدهم. فکر می‌کردم این تماس یک شوخی است ولی واقعا قصد داشتند از من اخاذی کنند. به فردی که تماس گرفته بود گفتم واهمه‌ای ندارم و هر کاری که دوست دارد می‌تواند بکند. چند روز بعد از این ماجرا دعوتنامه‌ای از باشگاه استقلال به دست من رسید. وقتی به آنجا رفتم فهمیدم تمام حرف‌های آن شخص ناشناس درست بوده چون من را از فوتبال محروم کرده بودند».
خذیراوی که در زمان مدیرعاملی فتح‌الله‌زاده عضو استقلال بود درباره حمایت فتح‌الله‌زاده می‌گوید: «اگر حمایت می‌کرد حال و روز من این می‌شد؟ هیچکس پشت من نبود و کمرم شکست. قانون می‌گوید اگر شما فلان خطا را کرده باشید اینقدر زندان می‌افتید و اینقدر هم جریمه پرداخت می‌کنید. اگر من کاری کرده بودم پس چرا زندان نیفتادم؟ برای چه مجاهد خذیراوی را 5 سال از فوتبال محروم کردید؟ درد من همین‌ها است. ای کاش واقعا کاری می‌کردم چون الان راحت‌تر بودم و اینقدر حسرت نمی‌خوردم. » خذیراوی به مشکلاتی که بین برخی بازیکنان فوتبال وجود دارد اشاره می‌کند و می‌گوید: «من فقط مثالی برایتان بزنم. با تیم ملی مقابل تایلند بازی داشتیم یک بازیکن ما کارهایی کرده بود که می‌خواستند بین 2نیمه او را شلاق بزنند! ولی همان مسؤولان فدراسیون فوتبال رفتند از بازیکن حمایت کردند و نگذاشتند این اتفاق بیفتد. یک چیزهایی هست که من اگر بخواهم بگویم خیلی‌ها باید بیایند جواب بدهند. کلی حرف دارم چون من را قربانی کردند تا به مردم بگویند ما حواسمان به بازیکنان فوتبال هست. الان چرا این کار را نمی‌کنید؟ من را از زندگی عقب انداختند و از فوتبالم. همه چیزم را گرفتند، فوتبال همه چیز من بود. خیلی دوست دارم امروز بیایند دست من را بگیرند و حمایت کنند. اما کسی نیست دنبال مجاهد خذیراوی بیاید و دستم را بگیرد. فوتبال در ذات من است. به خدا من همان مجاهد قدیمی‌ام فقط باید حمایت شوم. اگر یک نیم فصل به من فرصت بدهند بازمی‌گردم و همان بازیکن سابق می‌شوم. اینکه بروم تمرین و بازگردم خانه هیچ فایده‌ای ندارد. من باید بازی کنم. در این چند سال فهمیدم بعضی‌ها یا نمی‌خواهند من بازگردم یا اینکه دستور دارند کاری کنند که بازنگردم. شاید امیر قلعه‌نویی در استقلال و مجید جلالی در فولاد دوست داشتند به من فرصت بدهند اما کسانی جلوی آنها را گرفتند. نمی‌دانم حقیقت چیست. حسرت خوردن فایده‌ای ندارد. هی چی بگویم چی شد و چی نشد، فایده‌ای ندارد. ولی اگر آن اتفاق برای من نمی‌افتاد و این مسائل پیش نمی‌آمد، امروز در یکی از بهترین تیم‌های اروپا بازی می‌کردم. همان موقع بارسلونای اسپانیا و نانت فرانسه به من پیشنهاد داده بودند. ولی محرومیت و مصدومیت‌هاي پیاپی اجازه نداد به اروپا بروم. الان هم دیر نشده. من 29 سال دارم و اگر حمایت شود می‌توانم همان مجاهد خذیراوی سابق باشم.