پس از قهرمانی، «خوان رومن ریکلمه» غیبتش در مسابقه سرنوشت‌ساز با «تیگره» را جبران کرد و در جشن بمب‌افکن‌های بوینوس‌آیرس به همراه پسرش جلوه‌ای ویژه داشت. بوکاجونیورز بیش از 2 سال یعنی به اندازه پنج رقابت قهرمانی متوالی برای بالا بردن دوباره یک جام قهرمانی انتظار کشید تا اینکه بالاخره این اتفاق در شرایطی کاملاً برابر با 2 رقیب دیگر؛ «تیگره» و «سان لورنسو» روی داد.
هر سه تیم لیگ اول فصل 9-2008 را با امتیاز مساوی 39 در صدر جدول به پایان برده بودند و از آنجا که تفاضل گل طبق آیین‌نامه ملاکی برای تعیین قهرمان محسوب نمی‌شد به روال معمول سه تیم هم‌امتیاز در یک لیگ کوچک سه‌تیمی یک دور با هم بازی کردند که این بار هم بوکاجونیورز، تیگره و سان‌لورنسو هر کدام با یک پیروزی و یک شکست روی امتیاز 3 مساوی شدند با این تفاوت که این بار تفاضل گل به یاری بوکا آمد و شاگردان «ایسکیا» به رغم شکست یک بر صفر روز آخر در زمین «تیگره» به لطف تفاضل گل (1+) در مقابل تفاضل (0) ببرهای میزبان و تفاضل (1-) سان‌لورنسو که هفته پیش از آن در ورزشگاه ال‌بومبانروی بوینوس‌آیرس 3بر یک مغلوب بوکا شده بودند، جام قهرمانی را برای نخستین بار پس از آپرتورای 2005 بالای سر بردند.
فرمت لیگ برتر آرژانتین از آن جهت برای مخاطبان غیرلاتینی پیچیده است که اولاً آرژانتین در نیمکره جنوبی قرار گرفته که فصل پاییز مقارن با فصل بهار نیمکره شمالی در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی است و ثانیاً هر فصل یکساله فوتبال آرژانتین با دو لیگ قهرمانی مختلف با عنوان آپرتورا (مقدمه) و کلاسورا (موخره) آغاز و پایان می‌یابد که هر یک رقابت قهرمانی منحصر به خود را دارند.
لیگ آپرتورا شش ماه نخست سال میلادی شامل فصل‌های زمستان و بهار (نیمکره جنوبی) را به خود اختصاص می‌دهد و لیگ کلاسورا شش ماه دوم شامل فصل‌های تابستان و پاییز را.
این فرمت که در بیشتر کشورهای آمریکای جنوبی و حتی ژاپن مورد استفاده قرار می‌گیرد به فوتبال ملی این کشورها کمک می‌کند تا خود را با تقویم فدراسیون جهانی که براساس تقویم کشورهای نیمکره شمالی تنظیم شده تطبیق دهند و در موعد جام‌های جهانی و دیگر رقابت‌های بین‌المللی با حداکثر قدرت به مصاف رقبای اروپایی بروند. بوکا با فتح آپرتورای 9-2008 بیست و سومین قهرمانی را در تمام ادوار قدیمی و جدید لیگ آرژانتین که از سال 1931 به صورت حرفه‌ای دنبال می‌شود به دست آورد، با این حال آنها هنوز 10 عنوان از رقیب سنتی‌شان «ریورپلات» کمتر دارند. ریورپلاتی که این روزها به فاصله تنها 2 سال پس از قهرمانی قاره‌ای در شرایطی بغرنج در انتهای جدول بیست تیمی آپرتورا قرار گرفته و اگر وضع به همین منوال ادامه یابد بعید نیست قدرتمندترین قطب فوتبال آرژانتین در مجموع 2 لیگ آپرتورا و کلاسورا به همان سرنوشتی دچار شود که کورینتیانس یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های فوتبال برزیل سال گذشته بدان دچار شد و به دسته پایین‌تر سقوط کرد.
در دیدار آخر مرحله پلی‌آف «تیگره» که در بازی اول خود مغلوب «سان لورنسو» شده بود، آغاز بسیار مقتدرانه‌ای داشت و توسط «مارتین مورل» آقای گل آپرتورا به گل برتری رسید. بوکا که ریکلمه بازیساز و کاپیتان تاثیرگذارش را به همراه «ریکاردو پالاسیو» ستون دفاعی تیم به همراه نداشت، اگر یک گل دیگر دریافت می‌کرد برتری تفاضل گل مرحله پلی‌آف و طبیعتاً قهرمانی را به میزبان واگذار می‌کرد اما مصدومیت و تعویض اجباری «خاویر گارسیا» دروازه‌بان پراشتباه بوکاجونیورز به سود آنها تمام شد و آبی و طلایی‌ها توانستند تنها گل خورده‌شان را در 20 دقیقه پایانی که 9 نفره شده بودند حفظ کنند و یک قهرمانی عجیب و غریب را به رغم شکست و فوتبالی ضعیف در مقابل تیگره جشن بگیرند. این در حالی بود که آنها در جریان عادی لیگ آپرتورا هم خود را در آخرین لحظات هفته پایانی (نوزدهم) به جمع امتیاز 39 رساندند تا بین سه تیم صدرنشین پلی‌آف برگزار شود. «ایسکیا» سرمربی بوکا در پایان در پاسخ به انتقادات، از این قهرمانی ناپلئوني و حداقلی تیمش دفاع کرد و آن را از ویژگی‌های تیم‌های بزرگ دانست که تا آخرین لحظات می‌جنگند تا همه احتمالات را به سود خود تغییر دهند. پدیده وارونگی اقتصادی در فوتبال آرژانتین سبب شده تیم‌های کوچک یا متوسط سابق در مقابل غول‌هایی مثل بوکا و ریور قد علم کنند. تیگره در آپرتورای 9-2008 در واقع برای دفاع از عنوان قهرمانی کلاسورای 8-2007 می‌جنگید در حالی که کلاسورای 8-2007 را نیز یک تیم گمنام به نام لانوس فتح کرده بود. از آن جالب‌تر اینکه ریورپلات پس از فتح آپرتورای 8-2007 حالا ظرف یک سال به تیمی قعر جدولی بدل شده و حتی اخراج «دیگو سیمئونه» سرمربی جوان سپید و سرخ‌های بوینوس‌آیرس هم به حال آنها مفید واقع نشد. «سباستین باتاگلیا» هافبک محوری بوکا که در غیاب ریکلمه کار دشواری داشت قهرمانی یارانش را حاصل شش‌ماه فداکاری و تمرکز آنها روی لیگ می‌داند: «با اینکه امروز مثل سال گذشته در روز آخر شکست خوردیم ولی این بار به هدفمان رسیده‌ایم. همه چیز در این مدت بر ضد ما بود ولی این گروه به جلو حرکت کرد و بر میلیون‌ها مشکل ریز و درشت فائق آمد؛ مصدومیت‌ها، مشکلات مالی و حتی مرگ «پدرو پومپیو» رئیس باشگاه».