جشن پایان می‌یابد و اینک یک مرد 10 میلیون دلاری دیگر متولد می‌شود.
پس از هفته‌ها به پشت دراز کشیدن و دست‌دست کردن، مردی که بازی‌های المپیک را با گام‌های سریعش از مرگ نجات داده بود حالا با جدیت بازمی‌گردد.
«یوساین بولت» همزمان با آویختن مدال طلای 100 متر و 200 متر در پکن، رکورد هر دو رشته را هم ارتقا بخشید تا طبق سنت دودهه اخیر، سریع‌ترین مرد جهان همچنان یک جامائیکایی باشد. او پس از المپیک پکن عملا به یکی از سوپراستارهای دنیای رسانه‌ها بدل شده است به‌طوری که منچستر یونایتد، چلسی و رئال مادرید به دست و پا افتاده‌اند بلکه به شکلی او را به سمت خود بکشانند و از واکنش یک عنصر تازه شهرت‌یافته با برند جهانی خودشان در بوته اقتصاد ورزشی، پول بیشتری تولید کنند.
بولت این هفته پس از اینکه در برنامه شبانه آخر وقت نیویورک «late show» همراه با «دیوید لترمن» حضور یافت، یکشنبه‌شب به مونت کارلو پرواز کرد و در آنجا چشم به کوهی از دلار دارد.
یوساین بادپا در موناکو پای بر فرش قرمزی گذاشت که در مراسم بهترین‌های دو‌و‌میدانی جهان برایش پهن شده بود و با انتخابش به‌عنوان بهترین مرد دو‌و‌میدانی سال یکصدهزار دلار به دست آورد. «ریکی سیمس» مدیر برنامه ایرلندی‌اش می‌گوید او تن به خیلی چیزها نداده، ولی حدس می‌زند بولت می‌تواند بخت خود در بخش اقتصادی ورزش را بالا و بالاتر ببرد چون با این همه شهرت تنها 22 سال دارد «او مطلقا عاشق دویدن است».
اما هستند کسانی که به اندازه سیمس از او تمجید نمی‌کنند. «ژاک روک» رئیس بلژیکی کمیته بین‌المللی المپیک، در جریان المپیک پکن، بولت را به‌خاطر اینکه بلافاصله پس از پیروزی‌هایش با رقبا دست نداد، سرزنش کرد، در حالی که خود یوساین هم معتقد است روابط اجتماعی‌اش چندان تعریفی ندارد: «من هنوز وقتی بیرون می‌روم، می‌بینم مردم خیلی از این کار خوش‌شان نمی‌آید.
آنها می‌گویند اگر همین‌طور ادامه بدهم دیگر نمی‌توانم سریع بدوم ولی فکر می‌کنم آنها به قدری به من افتخار می‌کنند که دلشان می‌خواهد صبح تا شب من را در پیست ببینند. تازه این فقط در جامائیکاست، انتقادات بیشتر از دل جامعه برمی‌آیند ولی خب گاهی هم رسانه‌ها به آن دامن می‌زنند. می‌دانم که نقش یک الگو را بازی می‌کنم بنابراین باید بیشتر مواظب خودم باشم. سخت است ولی می‌توانم خودم را کنترل کنم.» با این وجود مراسم «ورلد آتلتیکز گالا» پس از مدتی غیبت نخستین حضور جهانی بولت است چون او هفته‌هاست در تمرینات روزانه‌اش غرق شده.
سیمس می‌گوید: «بعد از مراسم، او باید سریع به خانه برگردد و به کارش برسد. مقدم‌تر و مهم‌تر از هر چیز این است که ما باید او را یک قهرمان دو باقی نگه داریم و بعد در سال 2013 او می‌تواند سوار بر موج موقعیت‌های بی‌شمار تبدیل به یک مرد 10 میلیون دلاری شود.
مدیر برنامه ایرلندی، به بولت سفارش کرده خلوت خود را داشته باشد؛ سفارشی که از طرف «گلن میلز» مربی او هم شده است.
با اینکه روک او را به محترم نبودن متهم می‌کند، بولت ترجیح می‌دهد، سکوت کند و تنها بحث‌های او به گفت‌وگوهای فنی‌اش با گلن میلز محدود می‌شود: «ممکن است من بگویم در فلان مسابقه کامل بودم ولی او به من نگاه می‌کند و می‌گوید اما نه در اینجا، اینجا و اینجا.
بسیار فراتر از آنچه تصورش را می‌کردم حالا به یک دونده کامل نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوم، ولی او می‌داند که من به بزرگ‌ترین بودن نیاز دارم. او وقت می‌گذارد ولی سعی نمی‌کند همه‌چیز را به هم بریزد. یک بار از او خواستم تمرین داخل سالن برایم بگذارد ولی او فقط نگاهم کرد و چیزی نگفت. می‌دانم منظورش چه بود».
بولت کاملا از فصل رقابت‌های داخل سالن خارج شده و همه تمرکزش را معطوف به قهرمانی در 100 متر و 200 متر رقابت‌های جهانی برلین کرده که پاییز آینده برگزار می‌شود. تنها علاقه خارج از چارچوب او، حضور در 400 متر بازی‌های جهانی 2010 است: « من هنوز با انگیزه هستم و این برای خلق یک رکورد که تا سال‌ها باقی بماند عالی است. مایکل جانسون گفت که از اینکه رکورد 200 متر او را شکسته‌ام خشنود شده است ولی می‌دانم او دروغ می‌گوید».
آن شب در موناکو در کنار این یاقوت سیاه، یک برلیان سپید هم زیر نوافکن جلوه‌گر شد و آن کسی نبود جز «یلنا ایسینبایور» بانوی نخست دو‌و‌میدانی جهان. پرنده با نیزه روسی، در پکن برای دفاع از طلای المپیک خود رکورد 5 متر و 50 سانتیمتر را در پرش با نیزه زنان به ثبت رساند.