مرحله دوم انتخاب آثار تجسمی نخستین جشنواره ملی جوان ایرانی از امروز (سه‌شنبه 8 تیرماه) برای ورود به بخش نمایشگاهی این جشنواره آغاز می‌شود. در این مرحله که به مدت 3 روز و با حضور داوران سرشناس رشته‌های خوشنویسی، نگارگری و طراحی و نقاشی این جشنواره برگزار می‌شود، داوران از میان بیش از هزار اثر، برترین آثار را برای نمایش انتخاب و معرفی می‌کنند. مسعود زنده‌روح‌کرمانی، دبیر اجرایی تجسمی جشنواره ملی جوان ایرانی گفت: «از آنجا که جزئیاتی همچون نوع خطوط، کپی بودن یا نبودن در تصویری که شرکت‌کنندگان به دبیرخانه ارسال کرده‌اند، مشخص نیست، در اختیار داشتن اندازه‌های اصلی آثار برای انتخاب و ورود به نمایشگاه الزامی است و داوری آخر هفته هم به همین منظور است.» یدالله کابلی، امیراحمد فلسفی و جلیل رسولی آثار خوشنویسی، مرتضی اسدی، احمد وکیلی و احمد خلیلی‌فرد آثار طراحی و نقاشی و جمال‌الدین خرمی‌نژاد، محمود افتخاری و اردشیر مجردتاکستانی آثار رشته نگارگری را قضاوت می‌کنند و داوری این 3 رشته در محل دبیرخانه نخستین جشنواره ملی جوان ایرانی برگزار می‌شود.
محسن راستانی در مراسم بزرگداشت امام:
عکاسی جنگ متولی ندارد
مراسم بزرگداشت زنده یاد ابوطالب امام، عکاس انقلاب و جنگ، در نگارخانه برگ برگزار شد. در این مراسم محسن راستانی، ابتدا به شرایط عکاسی جنگ اشاره کرد: کورش در شرایطی عکاس جنگ بود که هیچ‌یک از مناسبات حرفه‌ای را در زمان جنگ نداشتیم یعنی کسی منتظر عکس‌های ما نبود. عکاسی جنگ ما به رغم ضوابط حرفه‌ای، حرفه‌ای نبود. وی افزود: عکاسان جنگ ما که یک نمونه آن کورش بود، تحت شرایط حرفه‌ای عکاسی نکردند ولی آثاری کاملا حرفه‌ای تولید کردند. عکاسی جنگ برای ما موضوع قابل تاملی است و با این حجم مجامع علمی هنوز راجع به عکاسان جنگ یک تامل حرفه‌ای انجام نداده‌ایم. وی یکی از کاستی‌های موجود را نبود سازمانی دولتی برای حمایت از عکاسی جنگ برشمرد: هنوز یک سازمان دولتی نتوانسته است، متولی حمایت از عکاسی جنگ در ایران باشد. عکاسان بین‌الملل در زمان جنگ برای یک آژانس فعالیت و از طریق آن امرار معاش می‌کنند. در واقع آنها حامیان فرهنگی و مالی دارند. در حالی که عکاسان جنگ ما چنین تجربه‌ای نداشتند. راستانی ادامه داد: ما فاقد آرشیو غنی عکاسی جنگ و حامیان مالی و معنوی بوده‌ایم. عکاسان جنگ ما فارغ از هر حامی و سرمایه‌گذاری، عاطفه خود را خرج کردند. به دلیل نبود آژانس‌های عکس، برای عکاسان جنگ ما مشخص نبود که بعدا صاحب این عکس‌ها چه کسانی خواهند بود و کسی نبود که به آنها زنگ بزند و بگوید از چه زاویه‌ای عکس بهتری بگیرد یا سفارشی بدهد.